\u201eJeste\u015b pewna, \u017ce \u200b\u200bto nie pomy\u0142ka, Ver?\u201d \u2013 wyszepta\u0142a Anna, nerwowo bawi\u0105c si\u0119 paskiem torebki. \u201eMo\u017ce ci si\u0119 to przywidzia\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Vera pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, a jej oczy b\u0142yszcza\u0142y z podniecenia:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, Aniu. Widzia\u0142am na w\u0142asne oczy, jak twoja te\u015bciowa wysz\u0142a z butiku jubilerskiego z markow\u0105 torebk\u0105. I to zdecydowanie nie jest sklep, kt\u00f3ry sprzedaje tani\u0105 bi\u017cuteri\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Anna zmarszczy\u0142a brwi, pr\u00f3buj\u0105c zrozumie\u0107, co us\u0142ysza\u0142a. Jej te\u015bciowa, Jelena Paw\u0142owna, zawsze by\u0142a wzorem oszcz\u0119dno\u015bci i umiaru. Sk\u0105d bra\u0142a pieni\u0105dze na drog\u0105 bi\u017cuteri\u0119?<\/p>\n\n\n\n
\u201eAle dlaczego mia\u0142aby k\u0142ama\u0107?\u201d \u2013 zastanawia\u0142a si\u0119 Anna. \u201eMog\u0142a po prostu nic nie m\u00f3wi\u0107 o zakupie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W\u0142a\u015bnie! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a Wiera. \u2013 Co\u015b tu jest nie tak. Mo\u017ce ma bogatego wielbiciela?<\/p>\n\n\n\n
Anna wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 na t\u0119 sugesti\u0119. My\u015bl, \u017ce szanowana Jelena Paw\u0142owna mog\u0142aby zdradzi\u0107 m\u0119\u017ca, wydawa\u0142a si\u0119 absurdalna. Ale robak w\u0105tpliwo\u015bci ju\u017c zacz\u0105\u0142 j\u0105 dr\u0119czy\u0107 od \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, to niemo\u017cliwe\u201d \u2013 pr\u00f3bowa\u0142a zaprotestowa\u0107 Anna. \u201eZnasz Elen\u0119 Paw\u0142own\u0119. Ona uwielbia Wiktora Andriejewicza\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Vera wzruszy\u0142a ramionami:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ludzie si\u0119 zmieniaj\u0105, moja droga. I cz\u0119sto na gorsze. Przyjrzyj si\u0119 bli\u017cej swojej te\u015bciowej. Mo\u017ce zauwa\u017cysz co\u015b podejrzanego.<\/p>\n\n\n\n
Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, czuj\u0105c narastaj\u0105cy w niej niepok\u00f3j. Nie chcia\u0142a wierzy\u0107 w najgorsze, ale s\u0142owa przyjaci\u00f3\u0142ki zasia\u0142y w niej ziarno podejrze\u0144. Teraz musia\u0142a dowiedzie\u0107 si\u0119, co naprawd\u0119 dzieje si\u0119 w rodzinie jej m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKochanie, widzia\u0142a\u015b m\u00f3j niebieski krawat?\u201d G\u0142os Maxima wyrwa\u0142 Ann\u0119 z zamy\u015blenia.<\/p>\n\n\n\n
Wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 i zwr\u00f3ci\u0142a do m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry sta\u0142 w drzwiach sypialni z zagubionym wyrazem twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZajrzyj do dolnej szuflady komody\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Anna, staraj\u0105c si\u0119 m\u00f3wi\u0107 tak spokojnie, jak to mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy Maksym szuka\u0142 krawata, Anna ukradkiem mu si\u0119 przygl\u0105da\u0142a. Wysoki, dostojny, z \u017cyczliwymi br\u0105zowymi oczami \u2013 wierne odbicie ojca. Czy Jelena Paw\u0142owna naprawd\u0119 mog\u0142a zdradzi\u0107 takiego m\u0119\u017ca?<\/p>\n\n\n\n
Anna poczu\u0142a dreszcz w \u015brodku. Rocznica! Jak mog\u0142aby zapomnie\u0107? To by\u0142a idealna okazja, \u017ceby sprawdzi\u0107 domys\u0142y Very.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOczywi\u015bcie, \u017ce nie zapomnia\u0142am\u201d \u2013 sk\u0142ama\u0142a. \u201eJu\u017c przygotowa\u0142am prezent\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Maksym u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i poca\u0142owa\u0142 \u017con\u0119 w policzek:<\/p>\n\n\n\n
Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, czuj\u0105c, jak \u015bciska j\u0105 w \u015brodku. Ten sam naszyjnik, kt\u00f3ry Jelena Paw\u0142owna nazwa\u0142a \u201eniedrog\u0105 bi\u017cuteri\u0105\u201d. Teraz mia\u0142a okazj\u0119 przyjrze\u0107 mu si\u0119 bli\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem, kiedy dotarli do domu rodzic\u00f3w, Anna by\u0142a zdenerwowana. Uwa\u017cnie obserwowa\u0142a Jelen\u0119 Paw\u0142own\u0119, staraj\u0105c si\u0119 dostrzec co\u015b niezwyk\u0142ego.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa, jak zawsze, prezentowa\u0142a si\u0119 nienagannie: elegancka sukienka, perfekcyjna fryzura, dyskretna bi\u017cuteria. Nic nie zdradza\u0142o kobiety skrywaj\u0105cej tajemnic\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Anna poczu\u0142a, jak jej policzki oblewaj\u0105 si\u0119 rumie\u0144cem. Ledwo powstrzyma\u0142a si\u0119 od pytania o pochodzenie bi\u017cuterii.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119, Eleno Paw\u0142owno\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a. \u201eTo naprawd\u0119 bardzo pi\u0119kne\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wiecz\u00f3r ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 bole\u015bnie d\u0142ugo. Anna co chwila przy\u0142apywa\u0142a si\u0119 na tym, \u017ce zerka na go\u015bci, pr\u00f3buj\u0105c dociec, czy jest w\u015br\u00f3d nich ten \u201ebogaty wielbiciel\u201d. Ale wszyscy m\u0119\u017cczy\u017ani wygl\u0105dali jak zwykli znajomi rodziny.<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu imprezy Anna by\u0142a wyczerpana. Nie znalaz\u0142a niczego podejrzanego, ale nadal czu\u0142a si\u0119 nieswojo.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko w porz\u0105dku, kochanie?\u201d \u2013 zapyta\u0142 Maxim, jad\u0105c do domu. \u201eCa\u0142y wiecz\u00f3r by\u0142a\u015b troch\u0119 spi\u0119ta\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna zmusi\u0142a si\u0119 do u\u015bmiechu:<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie zdo\u0142a si\u0119 uspokoi\u0107, dop\u00f3ki nie dowie si\u0119 prawdy o naszyjniku i tego, co naprawd\u0119 dzieje si\u0119 z Jelen\u0105 Paw\u0142own\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAnno Siergiejewno, masz go\u015bcia\u201d \u2013 g\u0142os sekretarki w interkomie przerwa\u0142 tok my\u015bli Anny.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKto?\u201d zapyta\u0142a roztargnionym g\u0142osem, pr\u00f3buj\u0105c skupi\u0107 si\u0119 na swojej pracy.<\/p>\n\n\n\n
Anna skrzywi\u0142a si\u0119. Te\u015b\u0107? Tutaj? W jej biurze? To by\u0142o tak niezwyk\u0142e, \u017ce na chwil\u0119 straci\u0142a orientacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119, pozw\u00f3l mu przej\u015b\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz wszed\u0142 do gabinetu i Anna od razu zauwa\u017cy\u0142a, jak schud\u0142 i postarza\u0142 si\u0119 w ostatnim czasie. Jego oczy zdradza\u0142y zm\u0119czenie, a ruchy zdradza\u0142y pewn\u0105 nerwowo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCze\u015b\u0107, Aneczko\u201d \u2013 powiedzia\u0142, siadaj\u0105c na krze\u015ble naprzeciwko. \u201ePrzepraszam za nag\u0142\u0105 wizyt\u0119, ale musz\u0119 z tob\u0105 porozmawia\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015b\u0107 przez chwil\u0119 milcza\u0142, jakby zbieraj\u0105c my\u015bli, po czym cicho rzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Chyba co\u015b si\u0119 dzieje z Len\u0105. Sta\u0142a si\u0119 jako\u015b\u2026 inna. Cz\u0119sto wychodzi z domu, nie m\u00f3wi\u0105c dok\u0105d. A ostatnio znalaz\u0142am w jej torebce klucze do mieszkania, o kt\u00f3rym nic nie wiem.<\/p>\n\n\n\n
Anna zamar\u0142a. Czy podejrzenia Very mog\u0142y by\u0107 prawdziwe?<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u017ce to klucze do mieszkania mojego przyjaciela?\u201d \u2013 zasugerowa\u0142a, pr\u00f3buj\u0105c znale\u017a\u0107 niewinne wyt\u0142umaczenie.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sprawdzi\u0142em. To mieszkanie zosta\u0142o kupione miesi\u0105c temu na nazwisko jakiego\u015b Siergieja Wasiliewa. Nie znam nikogo o takim nazwisku.<\/p>\n\n\n\n
Anna poczu\u0142a sucho\u015b\u0107 w gardle. Przypomnia\u0142a sobie naszyjnik i dziwne zachowanie te\u015bciowej podczas rocznicy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiktorze Andriejewiczu, czy ostatnio da\u0142e\u015b Elenie Paw\u0142ownie jak\u0105\u015b drog\u0105 bi\u017cuteri\u0119?\u201d \u2013 zapyta\u0142a ostro\u017cnie.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015b\u0107 uni\u00f3s\u0142 brwi ze zdziwienia:<\/p>\n\n\n\n
Anna zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce powiedzia\u0142a za du\u017co, ale by\u0142o ju\u017c za p\u00f3\u017ano, \u017ceby si\u0119 wycofa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Po prostu\u2026 Na rocznic\u0119 Jelena Paw\u0142owna mia\u0142a na sobie przepi\u0119kny naszyjnik. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce mo\u017ce to tw\u00f3j prezent.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz zmarszczy\u0142 brwi:<\/p>\n\n\n\n
Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, czuj\u0105c, jak \u015bciska j\u0105 w \u017co\u0142\u0105dku. Nie chcia\u0142a by\u0107 t\u0105, kt\u00f3ra zniszczy rodzin\u0119 Maxima, ale milczenie wydawa\u0142o si\u0119 teraz niemo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiktorze Andriejewiczu, my\u015bl\u0119, \u017ce musimy powa\u017cnie porozmawia\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a, bior\u0105c g\u0142\u0119boki oddech. \u201eAle nie tutaj. Spotkajmy si\u0119 wieczorem w kawiarni niedaleko twojego domu. Tam b\u0119dzie ciszej.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015b\u0107 si\u0119 zgodzi\u0142 i ustalili termin spotkania. Kiedy wyszed\u0142, Anna odchyli\u0142a si\u0119 na krze\u015ble, czuj\u0105c si\u0119 kompletnie pusta. Zrozumia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bdzisiejsza rozmowa mo\u017ce zmieni\u0107 \u017cycie ca\u0142ej rodziny, i to j\u0105 przerazi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDok\u0105d idziesz?\u201d G\u0142os Maxima zaskoczy\u0142 Ann\u0119, gdy ta by\u0142a ju\u017c przy drzwiach.<\/p>\n\n\n\n
Maksym zmarszczy\u0142 brwi:<\/p>\n\n\n\n
Anna poczu\u0142a, jak jej policzki si\u0119 rumieni\u0105. Nigdy nie by\u0142a dobr\u0105 k\u0142amczuch\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo wa\u017cny klient z zagranicy. Maj\u0105 tam teraz dzie\u0144\u201d \u2013 wyrzuci\u0142a z siebie pierwsz\u0105 rzecz, jaka przysz\u0142a jej do g\u0142owy.<\/p>\n\n\n\n
Maksym podszed\u0142 bli\u017cej i uwa\u017cnie przyjrza\u0142 si\u0119 twarzy \u017cony:<\/p>\n\n\n\n
Przez chwil\u0119 Anna prawie uleg\u0142a pokusie, by powiedzie\u0107 wszystko. Ale potem przypomnia\u0142a sobie Wiktora Andriejewicza, jego zm\u0119czone oczy i uzna\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie ma prawa ingerowa\u0107 w t\u0119 sytuacj\u0119 bez jego wiedzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW porz\u0105dku, naprawd\u0119\u201d \u2013 pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107. \u201eTylko sporo pracy. Postaram si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 nie za p\u00f3\u017ano\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Maksym skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, ale na jego twarzy malowa\u0142o si\u0119 niedowierzanie. Anna szybko poca\u0142owa\u0142a go w policzek i wybieg\u0142a za drzwi, czuj\u0105c si\u0119 jak zdrajca.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz ju\u017c czeka\u0142 na ni\u0105 w kawiarni. Wygl\u0105da\u0142 na jeszcze bardziej przygn\u0119bionego ni\u017c w ci\u0105gu dnia.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiedz mi\u201d \u2013 rzek\u0142 bez \u017cadnych wst\u0119p\u00f3w, gdy tylko Anna usiad\u0142a przy stole.<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech i zacz\u0119\u0142a m\u00f3wi\u0107. O naszyjniku, kt\u00f3ry Jelena Paw\u0142owna nazywa\u0142a tandetn\u0105 bi\u017cuteri\u0105. O tym, jak jej przyjaci\u00f3\u0142ka widzia\u0142a te\u015bciow\u0105 wychodz\u0105c\u0105 z drogiego sklepu jubilerskiego. O jej dziwnym zachowaniu w rocznic\u0119 \u015blubu.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz s\u0142ucha\u0142 w milczeniu, porusza\u0142y si\u0119 jedynie mi\u0119\u015bnie na jego ko\u015bciach policzkowych, ujawniaj\u0105c jego wewn\u0119trzne napi\u0119cie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie chcia\u0142am si\u0119 wtr\u0105ca\u0107\u201d \u2013 doko\u0144czy\u0142a Anna. \u201eAle kiedy powiedzia\u0142e\u015b mi o kluczach do nieznanego mieszkania\u2026 Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce powiniene\u015b wiedzie\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015b\u0107 milcza\u0142 przez d\u0142ugi czas, wpatruj\u0105c si\u0119 w jeden punkt. Potem cicho powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo zamierzasz zrobi\u0107?\u201d zapyta\u0142a Anna, czuj\u0105c narastaj\u0105cy niepok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz podni\u00f3s\u0142 na ni\u0105 zm\u0119czone oczy:<\/p>\n\n\n\n
Gdy \u017cegnali si\u0119 przy wyj\u015bciu z kawiarni, Anna nagle zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bkto\u015b przy s\u0105siednim stoliku szybko si\u0119 odwraca. Wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce rozpozna\u0142a t\u0119 osob\u0119, ale nie mog\u0142a sobie przypomnie\u0107, gdzie j\u0105 widzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c w domu, le\u017c\u0105c w \u0142\u00f3\u017cku obok spokojnie \u015bpi\u0105cego Maksyma, Anna nie mog\u0142a pozby\u0107 si\u0119 wra\u017cenia, \u017ce \u200b\u200bdzi\u015b otworzy\u0142a puszk\u0119 Pandory i od tej pory nic ju\u017c nie b\u0119dzie takie samo.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo? Och, nie\u2026 Nie widzia\u0142am\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a roztargniona, wci\u0105\u017c my\u015bl\u0105c o wczorajszej rozmowie z te\u015bciem.<\/p>\n\n\n\n
Maksym podszed\u0142 do \u017cony i spojrza\u0142 jej g\u0142\u0119boko w oczy:<\/p>\n\n\n\n
Anna pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107:<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi. Maksym poszed\u0142 otworzy\u0107, a Anna zosta\u0142a w kuchni, pr\u00f3buj\u0105c zebra\u0107 my\u015bli. Nagle us\u0142ysza\u0142a zaniepokojony g\u0142os m\u0119\u017ca:<\/p>\n\n\n\n
Anna wyjrza\u0142a na korytarz i zobaczy\u0142a Wiktora Andriejewicza. Wygl\u0105da\u0142 jeszcze gorzej ni\u017c wczoraj \u2013 blady, z czerwonymi oczami, jakby nie spa\u0142 ca\u0142\u0105 noc.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSynu, musimy porozmawia\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142 ochryp\u0142ym g\u0142osem. \u201eAnia te\u017c powinna pos\u0142ucha\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Weszli do salonu. Wiktor Andriejewicz ci\u0119\u017cko usiad\u0142 na krze\u015ble i zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107:<\/p>\n\n\n\n
Maksym zblad\u0142:<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
W pokoju zapad\u0142a ci\u0119\u017cka cisza. Anna poczu\u0142a, jak zakr\u0119ci\u0142o jej si\u0119 w g\u0142owie od tej wiadomo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo masz na my\u015bli?\u201d wyszepta\u0142 Maksym.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz westchn\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko:<\/p>\n\n\n\n
Maksym zerwa\u0142 si\u0119 z sofy:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Prosz\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 cicho Wiktor Andriejewicz. \u2013 Jeszcze nie powiedzia\u0142em wam wszystkiego. Kiedy wyszli z mieszkania, s\u0142ysza\u0142em ich rozmow\u0119. Ten facet\u2026 jest chory. Potrzebuje powa\u017cnego leczenia, a twoja matka sprzedaje bi\u017cuteri\u0119, \u017ceby zebra\u0107 pieni\u0105dze.<\/p>\n\n\n\n
Anna przypomnia\u0142a sobie o naszyjniku i poczu\u0142a gul\u0119 w gardle. Spojrza\u0142a na Maxima \u2013 siedzia\u0142 ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105, a jego ramiona dr\u017ca\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo zamierzasz zrobi\u0107?\u201d zapyta\u0142a Anna swojego te\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz podni\u00f3s\u0142 na ni\u0105 zm\u0119czone oczy:<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie zadzwoni\u0142 telefon. Maksym mechanicznie podni\u00f3s\u0142 s\u0142uchawk\u0119 i nagle zblad\u0142 jeszcze bardziej:<\/p>\n\n\n\n
Korytarz szpitalny powita\u0142 ich przyt\u0142aczaj\u0105c\u0105 cisz\u0105. Anna, Maksym i Wiktor Andriejewicz siedzieli na twardych krzes\u0142ach, czekaj\u0105c na wie\u015bci od lekarzy. Ka\u017cdy pogr\u0105\u017cony by\u0142 w my\u015blach, a napi\u0119cie mi\u0119dzy nimi by\u0142o niemal namacalne.<\/p>\n\n\n\n
Nagle drzwi wydzia\u0142u otworzy\u0142y si\u0119 z hukiem i na korytarz wybieg\u0142 m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna. Anna od razu zrozumia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bto ten sam facet, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 Wiktor Andriejewicz. Podobie\u0144stwo do Maksyma by\u0142o uderzaj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdzie ona jest? Jak si\u0119 czuje?\u201d \u2013 wyrzuci\u0142 z siebie, zatrzymuj\u0105c si\u0119 przed nimi.<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz powoli wsta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eKim jeste\u015b?\u201d zapyta\u0142, cho\u0107 w jego oczach by\u0142o wida\u0107, \u017ce ju\u017c zna odpowied\u017a.<\/p>\n\n\n\n
Facet zamar\u0142, patrz\u0105c na Wiktora Andriejewicza szeroko otwartymi ze strachu oczami:<\/p>\n\n\n\n
-Jeste\u015b synem Eleny, prawda? — powiedzia\u0142 cicho Wiktor Andriejewicz.<\/p>\n\n\n\n
Aleksiej skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i spu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119:<\/p>\n\n\n\n
Maksym zerwa\u0142 si\u0119 z krzes\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eMaximie, uspok\u00f3j si\u0119\u201d \u2013 Anna pr\u00f3bowa\u0142a wzi\u0105\u0107 m\u0119\u017ca za r\u0119k\u0119, ale on si\u0119 odsun\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Uspok\u00f3j si\u0119? Jak mog\u0119 si\u0119 uspokoi\u0107, kiedy dowiem si\u0119, \u017ce ca\u0142e moje \u017cycie by\u0142o k\u0142amstwem?<\/p>\n\n\n\n
Aleksiej podni\u00f3s\u0142 pe\u0142ne \u0142ez oczy do Maksyma:<\/p>\n\n\n\n
\u201eKim jest tw\u00f3j ojciec?\u201d zapyta\u0142 Wiktor Andriejewicz.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiem\u201d \u2013 Aleksiej pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105. \u201eMama nigdy o nim nie m\u00f3wi\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie lekarz wyszed\u0142 z pokoju. Wszyscy natychmiast zwr\u00f3cili si\u0119 w jego stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKrewni Jeleny Paw\u0142ownej?\u201d \u2013 zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 odpowiedzieli ch\u00f3rem Wiktor Andriejewicz, Maksym i Aleksiej.<\/p>\n\n\n\n
Lekarz spojrza\u0142 na nich ze zdziwieniem, ale kontynuowa\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jej stan si\u0119 ustabilizowa\u0142. Jej \u017cyciu nie zagra\u017ca niebezpiecze\u0144stwo, ale potrzebuje odpoczynku. Teraz \u015bpi, ale wkr\u00f3tce dojdzie do siebie. Kto\u015b mo\u017ce przy niej zosta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Zapad\u0142a cisza. Wszyscy spojrzeli po sobie, nie wiedz\u0105c, co zrobi\u0107. W ko\u0144cu Wiktor Andriejewicz powiedzia\u0142 cicho:<\/p>\n\n\n\n
Nikt nie protestowa\u0142. Kiedy Wiktor Andriejewicz znikn\u0105\u0142 za drzwiami sali, Aleksiej powiedzia\u0142 niepewnie:<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, \u017ceby odej\u015b\u0107, ale Anna nagle zawo\u0142a\u0142a do niego:<\/p>\n\n\n\n
Aleksiej spojrza\u0142 na ni\u0105 ze zdziwieniem:<\/p>\n\n\n\n
Anna wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech:<\/p>\n\n\n\n
W szpitalnej sto\u0142\u00f3wce Anna, Maksym i Aleksiej siedzieli przy stole, otoczeni napi\u0119t\u0105 cisz\u0105. Nagle drzwi si\u0119 otworzy\u0142y i wszed\u0142 Wiktor Andriejewicz.<\/p>\n\n\n\n
\u201eElena si\u0119 obudzi\u0142a\u201d \u2013 powiedzia\u0142 ochryple. \u201eOpowiedzia\u0142a mi wszystko\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Maksym podskoczy\u0142:<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz ci\u0119\u017cko opad\u0142 na krzes\u0142o:<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy z zapartym tchem. Aleksiej zblad\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eGrigorij zagin\u0105\u0142 dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 lat temu\u201d \u2013 kontynuowa\u0142 Wiktor Andriejewicz. \u201eJelena by\u0142a w ci\u0105\u017cy, ale nikomu o tym nie powiedzia\u0142a. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce nie zaakceptuj\u0119 dziecka mojego brata.<\/p>\n\n\n\n
Maksym pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u201eZada\u0142em jej to samo pytanie\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 Wiktor Andriejewicz. \u201ePowiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bchce chroni\u0107 nasz\u0105 rodzin\u0119. Ale teraz rozumie, \u017ce pope\u0142ni\u0142a b\u0142\u0105d.<\/p>\n\n\n\n
Anna wzi\u0119\u0142a Maksymiliana za r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Andriejewicz westchn\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko:<\/p>\n\n\n\n
Aleksiej u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 niepewnie:<\/p>\n\n\n\n
Maksym wsta\u0142 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 do brata:<\/p>\n\n\n\n
Kiedy weszli do pokoju Jeleniej Paw\u0142owny, powita\u0142a ich ze \u0142zami w oczach i u\u015bmiechem ulgi. Sekret zosta\u0142 ujawniony i teraz musieli nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 na nowo, akceptuj\u0105c przesz\u0142o\u015b\u0107 i otwieraj\u0105c przed sob\u0105 serca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eJeste\u015b pewna, \u017ce \u200b\u200bto nie pomy\u0142ka, Ver?\u201d \u2013 wyszepta\u0142a Anna, nerwowo bawi\u0105c si\u0119 paskiem torebki. \u201eMo\u017ce ci si\u0119 to przywidzia\u0142o?\u201d Vera pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":827,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-826","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/826","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=826"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/826\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":828,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/826\/revisions\/828"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/827"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=826"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=826"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=826"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}