— Dasza? Co ty tu robisz? — Swiet\u0142ana by\u0142a tak zszokowana, \u017ce \u200b\u200bledwo mog\u0142a m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bli kot\u0142owa\u0142y si\u0119 w jej g\u0142owie, a zazdro\u015b\u0107 i uraza kipia\u0142y w duszy. Dlaczego jej to robili? Czy nie kocha\u0142a m\u0119\u017ca? Czy by\u0142a z\u0142\u0105 \u017con\u0105 i matk\u0105 dla ich syna?<\/p>\n\n\n\n
Ale to co wydarzy\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej by\u0142o zupe\u0142nie niezwyk\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana by\u0142a pewna, \u017ce \u200b\u200bona i jej m\u0105\u017c s\u0105 sobie przeznaczeni. I uwa\u017ca\u0142a za naturalne, \u017ce ona i Kostia byli szcz\u0119\u015bliwym ma\u0142\u017ce\u0144stwem przez ponad dziesi\u0119\u0107 lat.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b wraca\u0142a do domu z podr\u00f3\u017cy s\u0142u\u017cbowej, kt\u00f3r\u0105 wyjecha\u0142a dwa dni temu. Kilka dni temu szef wezwa\u0142 Swiet\u0142an\u0119 do swojego biura i powiedzia\u0142, \u017ce nikt poza ni\u0105 nie poradzi sobie z problemami w jednym z oddzia\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTam s\u0105 trzy dni pracy, nie wi\u0119cej. Przygotuj si\u0119, Swiet\u0142ano, i nawet nie my\u015bl o wym\u00f3wkach. Jed\u017a tam jutro\u201d \u2013 powiedzia\u0142 do lekko zdenerwowanej kobiety.<\/p>\n\n\n\n
Swieta mia\u0142a w\u0142asne plany na najbli\u017csze dni, a podr\u00f3\u017c s\u0142u\u017cbowa do innego miasta nie wchodzi\u0142a w gr\u0119. Ale z szefem nie mo\u017cna si\u0119 k\u0142\u00f3ci\u0107. I nawet argumentem, \u017ce tylko m\u0142odzi ludzie je\u017cd\u017c\u0105 w delegacje w swojej firmie, nie mo\u017cna si\u0119 pos\u0142u\u017cy\u0107. I \u017ce sam szef wprowadzi\u0142 t\u0119 zasad\u0119. A ona ju\u017c z nawi\u0105zk\u0105 wywi\u0105zywa\u0142a si\u0119 ze swojej cz\u0119\u015bci obowi\u0105zk\u00f3w. A teraz, po trzydziestu pi\u0119ciu latach, liczy\u0142a na spokojniejszy i bardziej stabilny grafik.<\/p>\n\n\n\n
— Kostia, wyje\u017cd\u017cam do pracy. Chyba na jakie\u015b trzy dni. Dopilnuj, \u017ceby Dimka uczy\u0142 si\u0119 z korepetytorem, ostatnio si\u0119 uchyla od zaj\u0119\u0107. P\u0142ac\u0119 mu pieni\u0105dze, i to sporo. I dopilnuj, \u017ceby jad\u0142 porz\u0105dnie. Nie chipsy i krakersy, tylko zup\u0119 i kotlety, kt\u00f3re zostawi\u0119 ci w lod\u00f3wce.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze, b\u0119d\u0119 mia\u0142 to na oku, nie martw si\u0119\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142 m\u0105\u017c oboj\u0119tnie, nie odrywaj\u0105c wzroku od ekranu smartfona.<\/p>\n\n\n\n
— I to wszystko? — zdziwi\u0142a si\u0119 Swieta. — Czyli m\u00f3j wyjazd wcale ci\u0119 nie zmartwi\u0142? S\u0142uchaj, oderwij si\u0119 od kom\u00f3rki!<\/p>\n\n\n\n
— No c\u00f3\u017c, nie wyje\u017cd\u017casz przez miesi\u0105c. Wr\u00f3cisz za trzy dni. Sam tak m\u00f3wi\u0142e\u015b. A ja i m\u00f3j syn jako\u015b prze\u017cyjemy te trzy dni bez ciebie.<\/p>\n\n\n\n
Po tych s\u0142owach Konstantin w ko\u0144cu podni\u00f3s\u0142 wzrok na \u017con\u0119 i nawet si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
— Czemu znowu ci\u0119 wysy\u0142aj\u0105, skoro ju\u017c odsiedzia\u0142e\u015b sw\u00f3j wyrok? — zdziwi\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tam potrzebuj\u0105 do\u015bwiadczonego specjalisty. Tak mi sam szef powiedzia\u0142. Do\u015bwiadczonego i surowego, z charakterem! \u2013 powiedzia\u0142a Swiet\u0142ana nie bez dumy, wiedz\u0105c, jak bardzo jest ceniona w pracy.<\/p>\n\n\n\n
Podczas podr\u00f3\u017cy s\u0142u\u017cbowej postanowi\u0142a zmusi\u0107 si\u0119 do wysi\u0142ku i wr\u00f3ci\u0107 do domu z obcego i nieprzyjaznego miasta nieco wcze\u015bniej. Cho\u0107by tylko na jeden dzie\u0144. Mog\u0142a spokojnie sp\u0119dzi\u0107 ten dzie\u0144 w domu, po\u015bwi\u0119caj\u0105c go ukochanej sobie.<\/p>\n\n\n\n
Poci\u0105g, kt\u00f3rym jecha\u0142a Swiet\u0142ana, zbli\u017ca\u0142 si\u0119 ju\u017c do obrze\u017cy jej rodzinnego miasta. By\u0142a w doskona\u0142ym humorze. Z przyjemno\u015bci\u0105 my\u015bla\u0142a o powrocie do pustego mieszkania. Cieszy\u0142a si\u0119 na tak\u0105 wolno\u015b\u0107. Jej m\u0105\u017c by\u0142 wtedy w pracy, dziesi\u0119cioletni Dimka jeszcze w szkole. A Swieta mia\u0142a zosta\u0107 sama.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw nape\u0142ni wann\u0119 pachn\u0105c\u0105 pian\u0105. Potem na\u0142o\u017cy maseczki na twarz i d\u0142onie. Mo\u017ce nawet si\u0119 zdrzemn\u0105\u0107 \u2013 Swiet\u0142ana od dawna nie pozwala sobie na ten luksus. A potem Dimka przybiegnie ze szko\u0142y. B\u0119dzie musia\u0142a nakarmi\u0107 syna, pom\u00f3c mu w lekcjach. Bo przez t\u0119 prac\u0119 ju\u017c zapomnia\u0142a, kiedy ostatni raz sp\u0119dza\u0142a czas z dzieckiem. Nie mog\u0142a nawet normalnie usi\u0105\u015b\u0107 na urlopie macierzy\u0144skim \u2013 pobieg\u0142a do pracy, zostawiaj\u0105c dziesi\u0119ciomiesi\u0119cznego Dimk\u0119 pod opiek\u0105 emerytowanej cioci.<\/p>\n\n\n\n
Swieta nie uprzedzi\u0142a m\u0119\u017ca o swoim powrocie \u2013 albo zapomnia\u0142a, albo zrobi\u0142a to celowo. Teraz to nie mia\u0142o znaczenia. Niech to b\u0119dzie niespodzianka dla m\u0119\u017ca. Wr\u00f3ci wieczorem, a tam b\u0119dzie jego ukochana \u017cona, ciep\u0142y obiad, a wszystkie lekcje z synem ju\u017c zaliczone. Co za b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo!<\/p>\n\n\n\n
Wzruszona wspomnieniami o tym, jak si\u0119 poznali i jak tak nagle pobrali si\u0119 z Kostj\u0105, Swiet\u0142ana w drodze do domu zatrzyma\u0142a si\u0119 w sklepie, gdzie kupi\u0142a butelk\u0119 wytrawnego wina i ulubione ciasto Kostji. Niech ten wiecz\u00f3r b\u0119dzie romantyczny. W\u0142a\u015bnie tak chce. Bo ostatnio ona i jej m\u0105\u017c oddalili si\u0119 od siebie \u2013 ona jest zaj\u0119ta prac\u0105, w domu te\u017c jest mn\u00f3stwo zaj\u0119\u0107 i zmartwie\u0144, a Kostja ci\u0105gle wisi w telefonie, nie maj\u0105 nawet o czym rozmawia\u0107. S\u0105 jak obcy ludzie, na Boga!<\/p>\n\n\n\n
Otwieraj\u0105c drzwi do mieszkania, Swiet\u0142ana nie od razu zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce kto\u015b w nim jest. Dopiero gdy zapali\u0142a \u015bwiat\u0142o w korytarzu i zobaczy\u0142a tam czyje\u015b damskie buty, zrobi\u0142o jej si\u0119 zimno. Wtedy jej wzrok pad\u0142 na jasne, jasne futro wisz\u0105ce w szafie. Pachnia\u0142o tak ostro jakimi\u015b s\u0142odkimi, ostrymi perfumami, \u017ce kobieta a\u017c si\u0119 zemdli\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
A mo\u017ce to nie zapach innej kobiety sprawi\u0142, \u017ce poczu\u0142a si\u0119 \u017ale, ale \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce czeka j\u0105 bardzo nieprzyjemne wydarzenie. I to zamiast k\u0105pieli, maseczek i mi\u0142ego rodzinnego wieczoru z bia\u0142ym winem i pyszn\u0105 kolacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nic z tego teraz si\u0119 nie wydarzy. A mo\u017ce sama Swiet\u0142ana nie b\u0119dzie ju\u017c mia\u0142a rodziny. Bo nie zamierza wybaczy\u0107 zdrady. Po prostu nie potrafi.<\/p>\n\n\n\n
Zebra\u0142a si\u0119 na odwag\u0119. Musia\u0142a si\u0119 ogarn\u0105\u0107, \u017ceby nie wyj\u015b\u0107 na \u015bmieszn\u0105 i \u017ca\u0142osn\u0105 w oczach zdradzieckiego m\u0119\u017ca i nieznajomego, kt\u00f3ry o\u015bmieli\u0142 si\u0119 przyj\u015b\u0107 do jej domu, \u017ceby zabawi\u0107 si\u0119 tu z czyim\u015b m\u0119\u017cem. I zniszczy\u0107 jej szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana s\u0142ysza\u0142a \u015bmiech i cich\u0105 rozmow\u0119 z sypialni ma\u0142\u017ce\u0144skiej. I sama szuka\u0142a czego\u015b, co mog\u0142aby wzi\u0105\u0107 do r\u0105k, \u017ceby trafi\u0107 w obie zakochane osoby naraz.<\/p>\n\n\n\n
— Bo\u017ce, jak mog\u0142em tego do\u017cy\u0107? Czemu nie widzia\u0142em, nie czu\u0142em, \u017ce Kostia tak bardzo si\u0119 ode mnie odsun\u0105\u0142, \u017ce wzi\u0105\u0142 sobie kochank\u0119? I to mu nie wystarczy\u0142o \u2013 wci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 jeszcze do naszego \u0142\u00f3\u017cka!<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana m\u00f3wi\u0142a cicho do siebie, pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 uspokoi\u0107. Znaj\u0105c jej porywczy temperament, bardzo ba\u0142a si\u0119, \u017ce teraz mo\u017ce zabi\u0107 kt\u00f3rego\u015b z nich. A to jest wi\u0119zienie. Dlatego koniecznie trzeba si\u0119 ogarn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu, nie mog\u0105c ju\u017c d\u0142u\u017cej powstrzymywa\u0107 swoich emocji, kobieta uda\u0142a si\u0119 do sypialni, kt\u00f3rej drzwi by\u0142y teraz szczelnie zamkni\u0119te.<\/p>\n\n\n\n
Po drodze z\u0142apa\u0142a za przew\u00f3d wysokiej lampy na d\u0142ugiej nodze, kt\u00f3ra teraz si\u0119ga\u0142a niemal do \u015brodka pokoju, bli\u017cej stolika kawowego. Najwyra\u017aniej, zanim przeszli do ciekawszej cz\u0119\u015bci spotkania, zakochani napili si\u0119 i posilili. Na stole sta\u0142a butelka szampana i owoce.<\/p>\n\n\n\n
Huk, jaki wywo\u0142a\u0142o spadaj\u0105ce \u015bwiat\u0142o lampy stoj\u0105cej w ciszy mieszkania, przyci\u0105gn\u0105\u0142 uwag\u0119 os\u00f3b znajduj\u0105cych si\u0119 w sypialni.<\/p>\n\n\n\n
Drzwi otworzy\u0142y si\u0119 natychmiast i przed \u015awiat\u0142em ukaza\u0142a si\u0119 owini\u0119ta w prze\u015bcierad\u0142o…<\/p>\n\n\n\n
— Dasza? — zdziwi\u0142a si\u0119. — Ty? Bo\u017ce! A ja si\u0119 zastanawia\u0142am, sk\u0105d mi si\u0119 wzi\u0105\u0142 ten okropny zapach perfum! — Swiet\u0142ana za\u015bmia\u0142a si\u0119 histerycznie, rozpoznaj\u0105c w rywalce przyjaci\u00f3\u0142k\u0119, z kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b by\u0142a bardzo blisko. — Jak mog\u0142e\u015b? Jeste\u015b draniem! Taki ju\u017c jeste\u015b!<\/p>\n\n\n\n
— Swieta? — zdziwi\u0142a si\u0119 z kolei. — A co ty tu robisz? Wybacz, ale by\u0142am pewna, \u017ce \u200b\u200bjeste\u015b w podr\u00f3\u017cy s\u0142u\u017cbowej.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pewnie te\u017c nie spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce wr\u00f3c\u0119 tak wcze\u015bnie? \u2013 powiedzia\u0142a Swieta, maj\u0105c na my\u015bli m\u0119\u017ca chowaj\u0105cego si\u0119 w sypialni. \u2013 Kochanie, wychod\u017a! Nie chowaj si\u0119 tam! Okazuje si\u0119, \u017ce wszyscy tutaj s\u0105 nasi.<\/p>\n\n\n\n
— Swietoczko, teraz bardzo si\u0119 mylisz. Prosz\u0119, uspok\u00f3j si\u0119. Wszystko ci si\u0119 pomyli\u0142o \u2013 zacz\u0119\u0142a mamrota\u0107 Dasza, stoj\u0105c z poczuciem winy w drzwiach sypialni.<\/p>\n\n\n\n
— O nie! To nie twoje s\u0142owa. To m\u00f3j m\u0105\u017c powinien mi teraz powiedzie\u0107. \u017be wszystko \u017ale zrozumia\u0142am. Wyjd\u017a, Kostia! Czas dosta\u0107 to, na co zas\u0142ugujesz. Z\u0142apa\u0142am ci\u0119. I ciesz si\u0119, \u017ce nie w g\u0142ow\u0119. Sko\u0144czy si\u0119 rozwodem, a nie morderstwem, dzi\u0119ki Bogu. Wyjd\u017a ju\u017c!<\/p>\n\n\n\n
\u201eSwieta, prosz\u0119, pos\u0142uchaj mnie\u201d \u2013 kontynuowa\u0142a Daria z przej\u0119ciem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Odejd\u017a od drzwi! Chc\u0119 spojrze\u0107 temu draniowi w oczy! \u2013 krzykn\u0119\u0142a Swieta, kt\u00f3ra naprawd\u0119 chcia\u0142a dosta\u0107 si\u0119 do m\u0119\u017ca. \u2013 Odejd\u017a, bo inaczej nie mog\u0119 za siebie r\u0119czy\u0107. Uwolnij drzwi, nie st\u00f3j tu. I tak mu to nie pomo\u017ce.<\/p>\n\n\n\n
— Swieta, Swieta, wybacz nam i uspok\u00f3j si\u0119! — b\u0142aga\u0142a Dasza.<\/p>\n\n\n\n
— Wychodzisz, czy nie? Niech Konstantin ju\u017c do nas wyjdzie! Przesta\u0144 si\u0119 chowa\u0107. To ci nie pomo\u017ce, Kosteczka! Wyjd\u017a, poka\u017c mi swoje bezwstydne oczy!<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie jest Kostia!\u201d \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a nagle Dasza.<\/p>\n\n\n\n
— Co? Nie r\u00f3b ze mnie g\u0142upca! Wypu\u015b\u0107 go! S\u0142uchaj, kochanie, b\u0105d\u017a m\u0119\u017cczyzn\u0105 i wyjd\u017a do nas!<\/p>\n\n\n\n
Wtedy nagle poczu\u0142a si\u0119 zawstydzona i spojrza\u0142a Darii g\u0142\u0119boko w oczy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie Kostia, m\u00f3wisz… Kto?\u201d zapyta\u0142a Swieta cichym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
Nagle na moment uwierzy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bto nie jej m\u0105\u017c. I wtedy wszystko b\u0119dzie jak dawniej. I oka\u017ce si\u0119, \u017ce jej nie zdradzi\u0142. A jej rodzina b\u0119dzie ocalona, \u200b\u200ba Dimka nie b\u0119dzie p\u0142aka\u0142 po rozwodzie. Bo\u017ce! Co si\u0119 dzieje?<\/p>\n\n\n\n
\u201eKto tam, prosz\u0119 odpowiedzie\u0107!\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a Swiet\u0142ana, b\u0119d\u0105c ju\u017c na granicy wytrzyma\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRoman tam jest\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Dasza, patrz\u0105c w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
— Rzymski? — zdziwi\u0142a si\u0119 Swiet\u0142ana, nie wierz\u0105c w\u0142asnym s\u0142yszom.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu odepchn\u0119\u0142a swoj\u0105 by\u0142\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 i wpad\u0142a do sypialni.<\/p>\n\n\n\n
Tak, to by\u0142 Roman. Brat m\u0119\u017ca siedzia\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku, ju\u017c ubrany. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 od Swiet\u0142any, patrz\u0105c z poczuciem winy przez okno.<\/p>\n\n\n\n
— Roman, co tu si\u0119 dzieje? Zwariowa\u0142e\u015b? Co ty tu zrobi\u0142e\u015b? Dimka zaraz wr\u00f3ci ze szko\u0142y, a ty otworzy\u0142e\u015b jaki\u015b burdel w naszym mieszkaniu!<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 emocji. Jak to mo\u017cliwe? Przecie\u017c zna\u0142a Romana jako powa\u017cnego m\u0119\u017cczyzn\u0119 i uwa\u017ca\u0142a jego rodzin\u0119 z Marin\u0105 za idealn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Siedzieli teraz we troje w kuchni. Swiet\u0142ana za\u017c\u0105da\u0142a wyja\u015bnie\u0144. P\u00f3\u017aniej odb\u0119dzie bardzo powa\u017cn\u0105 rozmow\u0119 z m\u0119\u017cem. Da mu zagadk\u0119. Ale teraz chcia\u0142a zrozumie\u0107, jak co\u015b takiego mog\u0142o si\u0119 zdarzy\u0107 mi\u0119dzy bliskimi jej osobami. Ba\u0142a si\u0119 te\u017c, \u017ce co\u015b takiego mo\u017ce si\u0119 powt\u00f3rzy\u0107 w jej rodzinie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Poznali\u015bmy si\u0119 z Dasz\u0105 rok temu na urodzinach Kosti. Pami\u0119tasz, zabra\u0142e\u015b nas wtedy na \u0142ono natury? By\u0142o super \u2014 powiedzia\u0142 Roman. \u2014 A potem spotkali\u015bmy si\u0119 przypadkiem w mie\u015bcie. Pok\u0142\u00f3ci\u0142em si\u0119 wtedy z Marin\u0105. Zn\u00f3w zarzuci\u0142a mi, \u017ce ma\u0142o zarabiam i do niczego si\u0119 nie staram. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, strasznie mnie obrazi\u0142a. Postanowi\u0142em si\u0119 na niej zem\u015bci\u0107. Dasza od razu mi si\u0119 spodoba\u0142a, a potem to spotkanie\u2026 Nie mog\u0142em si\u0119 oprze\u0107.<\/p>\n\n\n\n
— No c\u00f3\u017c, u ciebie wszystko jasne. Jeste\u015b rozw\u00f3dk\u0105 z dzieckiem, nie obchodzi ci\u0119, z kim romansujesz — powiedzia\u0142a Swieta, patrz\u0105c na Dari\u0119 z dezaprobat\u0105. — Ale jak mog\u0142a\u015b? Romka, zawsze stawia\u0142am twoj\u0105 rodzin\u0119 za przyk\u0142ad Kostii!<\/p>\n\n\n\n
— No c\u00f3\u017c, taki jestem niedoskona\u0142y. Co teraz…<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Po co si\u0119 tu spotykacie? S\u0105 hotele, apartamenty na godzin\u0119! Co to za nonsens \u2013 wpada\u0107 do cudzego mieszkania i \u0142\u00f3\u017cka? \u2013 oburzy\u0142a si\u0119 Swiet\u0142ana, wyobra\u017caj\u0105c sobie skandal, jaki by wywo\u0142a\u0142a u m\u0119\u017ca za tak\u0105 przys\u0142ug\u0119 dla brata.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nasze miasto jest ma\u0142e i prawie wszyscy mnie znaj\u0105. Pracuj\u0119 w administracji \u2013 odpowiedzia\u0142 Roman. \u2013 Wi\u0119c postanowili\u015bmy si\u0119 u ciebie ukry\u0107. Nie martw si\u0119, Svet, jeste\u015bmy tu pierwszy raz. A tak w og\u00f3le\u2026 Darya i ja nie widujemy si\u0119 cz\u0119sto\u2026 Widzieli\u015bmy si\u0119 tylko kilka razy.<\/p>\n\n\n\n
— O nie! Oszcz\u0119d\u017a mi tych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w! Jaka szkoda… No c\u00f3\u017c, Dasza, mam nadziej\u0119, \u017ce to, \u017ce ju\u017c si\u0119 nie przyja\u017animy, jest dla ciebie jasne? A jak mam spojrze\u0107 Marinie w oczy, nie mam poj\u0119cia!<\/p>\n\n\n\n
Po wyrzuceniu nieproszonych go\u015bci z mieszkania, Swiet\u0142ana, zamiast planowanych zabieg\u00f3w relaksacyjnych i spa, zaj\u0119\u0142a si\u0119 generalnym porz\u0105dkiem domu. A podczas sprz\u0105tania du\u017co my\u015bla\u0142a o tym, jak \u017cyje ona i Kostia. I co trzeba zmieni\u0107 w ich \u017cyciu rodzinnym, \u017ceby im si\u0119 to nie przytrafi\u0142o. Oczywi\u015bcie, powinna interesowa\u0107 si\u0119 \u017cyciem m\u0119\u017ca, jego problemami, cz\u0119\u015bciej rozmawia\u0107 z Kostia szczerze. I oczywi\u015bcie nie krytykowa\u0107. Cho\u0107 to bardzo trudne.<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana postanowi\u0142a da\u0107 Konstantinowi nauczk\u0119, \u017ceby nigdy wi\u0119cej nie pomy\u015bla\u0142 o oddaniu kluczy do ich mieszkania komukolwiek, nawet w\u0142asnemu bratu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKochanie, w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142am z podr\u00f3\u017cy s\u0142u\u017cbowej i wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b takiego!\u201d krzykn\u0119\u0142a do telefonu, dzwoni\u0105c do m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDotar\u0142e\u015b ju\u017c?\u201d Kostia by\u0142 przestraszony i by\u0142o to s\u0142ycha\u0107 w jego g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak! Postanowi\u0142am przyj\u015b\u0107 wcze\u015bniej. A w naszym mieszkaniu s\u0105 w\u0142amywacze! \u2013 kontynuowa\u0142a Swieta. \u2013 Ale nie martwcie si\u0119. Ju\u017c wezwa\u0142am policj\u0119. Zamkn\u0119\u0142am ich od zewn\u0105trz na nasz drugi zamek, kt\u00f3rego nie da si\u0119 otworzy\u0107 od \u015brodka. Z\u0142odzieje nigdzie nie uciekn\u0105, wpadli w pu\u0142apk\u0119! Teraz czekam na str\u00f3\u017c\u00f3w prawa w wej\u015bciu.<\/p>\n\n\n\n
— Nie, Swieta! Odwo\u0142aj policj\u0119, b\u0142agam ci\u0119! Przyjd\u0119 sam i wszystko za\u0142atwi\u0119! — krzykn\u0105\u0142 m\u0105\u017c do telefonu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, co ty m\u00f3wisz! Zdecydowanie potrzebujemy policji. To przest\u0119pcy, niech odpowiedz\u0105 przed prawem za w\u0142amanie si\u0119 do cudzego domu \u2013 kontynuowa\u0142a Swiet\u0142ana z u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
— Swieta, id\u0119! Spiesz\u0119 si\u0119! — Kostia zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce pilnie musi wr\u00f3ci\u0107 do domu i interweniowa\u0107 w konflikcie, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by zaszkodzi\u0107 reputacji jego brata.<\/p>\n\n\n\n
Bardzo si\u0119 spieszy\u0142, boj\u0105c si\u0119 wyobrazi\u0107 sobie, co si\u0119 dzieje w domu. A kiedy dotar\u0142 na miejsce, ze zdumieniem zobaczy\u0142 spokojn\u0105 i u\u015bmiechni\u0119t\u0105 twarz \u017cony.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy wszystko ju\u017c postanowione?\u201d \u2013 zapyta\u0142 ostro\u017cnie m\u0119\u017cczyzna.<\/p>\n\n\n\n
— Kostia, tw\u00f3j brat ci\u0119 pozdrawia, ale nigdy wi\u0119cej tego nie r\u00f3b. Inaczej zamieszkasz z nim albo gdzie\u015b indziej. Ale ja naprawd\u0119 tego nie chc\u0119, bo kocham mojego g\u0142upiego m\u0119\u017ca. Prosz\u0119, nie r\u00f3b wi\u0119cej takich g\u0142upot. Pami\u0119taj, nasze mieszkanie to nasza twierdza. Jest \u015bwi\u0119te. Rozumiesz?<\/p>\n\n\n\n
\u201eRozumiem\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Konstantin z ulg\u0105.<\/p>\n\n\n\n
— Dzisiaj jemy romantyczn\u0105 kolacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— Tak? — zdziwi\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej.<\/p>\n\n\n\n
— Tak. A potem powiedz mi, o czym marzysz. Tylko szczerze, dobrze? No to ja te\u017c podziel\u0119 si\u0119 z tob\u0105 moimi marzeniami i planami.<\/p>\n\n\n\n
— Svetka, jeste\u015b dla mnie taka wyj\u0105tkowa! I nic Marinie nie powiesz?<\/p>\n\n\n\n
— Czy tego potrzebuj\u0119? Niech sami si\u0119 z tym uporaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
— Jeste\u015b m\u0105dra! I pi\u0119kna. Pozw\u00f3l, \u017ce ci\u0119 poca\u0142uj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eO czym ty m\u00f3wisz? Dimka jest w domu\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, my\u015bl\u0105c z ulg\u0105 o tym, jak dobrze, \u017ce jej m\u0105\u017c by\u0142 dzi\u015b w pracy, a nie w domu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"— Dasza? Co ty tu robisz? — Swiet\u0142ana by\u0142a tak zszokowana, \u017ce \u200b\u200bledwo mog\u0142a m\u00f3wi\u0107. My\u015bli kot\u0142owa\u0142y si\u0119 w jej g\u0142owie, a zazdro\u015b\u0107 \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":785,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-784","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/784","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=784"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/784\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":786,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/784\/revisions\/786"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/785"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=784"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=784"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=784"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}