\u201eSiedzia\u0142 mi na karku, jad\u0142 moim kosztem, upokarza\u0142 mnie, a z wdzi\u0119czno\u015bci wyrzuci\u0142 mnie noc\u0105 w pobli\u017cu spalonego domu \u2013 teraz mieszka z matk\u0105, i to nied\u0142ugo.\u201d<\/p>\n\n\n\n
— Oceni\u0142e\u015b godno\u015b\u0107 nowego pracownika? — zapyta\u0142 Grisza szyderczo.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie tego oczekuje \u017cona, kt\u00f3ra wraca z pracy o godzinie \u00f3smej wieczorem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKt\u00f3ry pracownik?\u201d zapyta\u0142a zm\u0119czona Luda, odk\u0142adaj\u0105c torby z zakupami na pod\u0142og\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eI umie\u015bci\u0142e\u015b na swojej stronie nowego faceta\u201d \u2013 rzuci\u0142 Grisza lekcewa\u017c\u0105co. \u201eM\u0142odego i obiecuj\u0105cego faceta!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo dobrze\u201d \u2013 Luda zdj\u0119\u0142a kurtk\u0119 i powiesi\u0142a j\u0105 na wieszaku \u2013 \u201eco to ma wsp\u00f3lnego ze mn\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n
— A czy to nie dla niego tak d\u0142ugo siedzia\u0142e\u015b? Pewnie go spotka\u0142e\u015b i si\u0119 do niego przytuli\u0142e\u015b!<\/p>\n\n\n\n
— Grisza, b\u00f3j si\u0119 Boga! — Luda usiad\u0142a na krze\u015ble, \u017ceby zdj\u0105\u0107 buty, kt\u00f3re w ci\u0105gu dnia sta\u0142y si\u0119 dla niej nienawistne. — Mamy ogromn\u0105 kadr\u0119, setki pracownik\u00f3w, dziesi\u0105tki dzia\u0142\u00f3w, jak nowy pracownik mo\u017ce si\u0119 mn\u0105 przejmowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Dop\u00f3ki mi nie powiedzia\u0142e\u015b, nie wiedzia\u0142em nawet, \u017ce kto\u015b zosta\u0142 zabrany.<\/p>\n\n\n\n
— Och, oczywi\u015bcie! Wierzy\u0142em! Ca\u0142y dzia\u0142 ksi\u0119gowo\u015bci pewnie biega\u0142 i to ocenia\u0142!<\/p>\n\n\n\n
— Grisza, z zazdro\u015bci wymy\u015blasz kompletne bzdury!<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0119\u0142a torby i posz\u0142a do kuchni.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, tylko na ni\u0105 sp\u00f3jrz! \u2013 krzykn\u0105\u0142 za ni\u0105. \u2013 Wi\u0119c ona patrzy na m\u0142odych ch\u0142opc\u00f3w, a ja bredz\u0119! Wi\u0119c jestem z\u0142y i ograniczony, a ona \u015bwi\u0119ta! Wiem! Skoro tw\u00f3j m\u0105\u017c \u017cyje, b\u0119dziesz szuka\u0107 gdzie indziej, mo\u017ce kto\u015b lepszy si\u0119 pojawi!<\/p>\n\n\n\n
— Grisza! — krzykn\u0119\u0142a Luda z kuchni. — Dosy\u0107! Lepiej zmywa\u0107 naczynia, ni\u017c \u0142apa\u0107 nowych pracownik\u00f3w na budowie!<\/p>\n\n\n\n
— W\u0142a\u015bnie to mia\u0142em zamiar zrobi\u0107 — wszed\u0142 i usiad\u0142 na sto\u0142ku — ale dobrzy ludzie kazali mi sprawdzi\u0107! I sprawdzi\u0142em! A tam by\u0142 ten ch\u0142opak z w\u0105sami!<\/p>\n\n\n\n
Luda odkr\u0119ci\u0142a wod\u0119 i zacz\u0119\u0142a zmywa\u0107 naczynia, licz\u0105c, \u017ce m\u0105\u017c si\u0119 uspokoi. I w my\u015blach przekl\u0119\u0142a tego bardzo dobrego cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n
Matka Griszy, dobra Jelena Michaj\u0142owna, kt\u00f3ra nigdy nie przepu\u015bci\u0142a okazji, \u017ceby zrobi\u0107 na z\u0142o\u015b\u0107 swojej synowej, r\u00f3wnie\u017c tak nastraszy\u0142a Grisz\u0119, \u017ce i jej utrudnia\u0142 \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
— Ludmi\u0142a, zmuszasz mnie do zwalniania ludzi! — powiedzia\u0142 szef, kt\u00f3ry podszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
— Piotr Giennadiewicz? — Lyuda podnios\u0142a wzrok.<\/p>\n\n\n\n
— O, co ty m\u00f3wisz! Tak ci\u0119 chwal\u0119! — u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cczyzna. — Gdybym mia\u0142 kilkudziesi\u0119ciu takich robotnik\u00f3w jak ty, da\u0142bym sobie rad\u0119 z domu, le\u017c\u0105c na kanapie! I wiedzia\u0142bym, \u017ce tu wszystko dzia\u0142a jak w zegarku! — u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko.<\/p>\n\n\n\n
— Dzi\u0119kuj\u0119, Piotrze Giennadiewiczu! — Lyuda odwzajemni\u0142 u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
Szef odszed\u0142, ale obok Ludy usiad\u0142 kolega:<\/p>\n\n\n\n
— Ludka, po co si\u0119 tak wysilasz? Przecie\u017c pracujesz jak siedem! — zapyta\u0142a Swieta.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePotrzebuj\u0119 pieni\u0119dzy\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Luda lakonicznie.<\/p>\n\n\n\n
— A po co ci tyle pieni\u0119dzy? — zdziwi\u0142a si\u0119 Swieta. — Ty ju\u017c zarz\u0105dzasz dwiema dzia\u0142kami, pomagasz przy trzeciej, przy czwartej si\u0119 opiekujesz, a jak jest weekend, to jeste\u015b pierwsza!<\/p>\n\n\n\n
\u201eDorabiam te\u017c, obliczaj\u0105c podatki dla w\u0142a\u015bcicieli stragan\u00f3w\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Luda i ci\u0119\u017cko westchn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
— A kiedy mieszkasz?<\/p>\n\n\n\n
Luda spojrza\u0142a na kole\u017cank\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak sp\u0142ac\u0119 swoje d\u0142ugi, to zaczn\u0119 \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
— A kiedy uda\u0142o ci si\u0119 tak bardzo zad\u0142u\u017cy\u0107, \u017ce ca\u0142y czas pracujesz jak szalona? — Swieta nie rozumia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdybym to by\u0142a ja, nie by\u0142oby to takie obra\u017aliwe\u201d \u2013 zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do monitora \u2013 \u201em\u00f3j m\u0105\u017c pomaga\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAch, za domem, za rodzin\u0105 i za innymi rado\u015bciami \u017cycia\u201d \u2013 Swieta skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 ze zrozumieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdyby tylko\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119 Luda \u2013 \u201esamoch\u00f3d, telewizor wielko\u015bci \u015bciany, sanatorium dla matki i osobiste wakacje dla niego, bo jest zm\u0119czony\u201d.<\/p>\n\n\n\n
— A ty? A ty?<\/p>\n\n\n\n
— A p\u0142aci\u0107 mi, bo go w pracy nie docenili, wi\u0119c on, dumny orze\u0142, wylecia\u0142 pod tym artyku\u0142em!<\/p>\n\n\n\n
Swieta zamkn\u0119\u0142a oczy, pr\u00f3buj\u0105c poj\u0105\u0107 absurdalno\u015b\u0107 sytuacji.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKochasz go a\u017c tak bardzo?\u201d zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mog\u0119 bez niego \u017cy\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Lyuda neutralnym tonem, pozwalaj\u0105c, aby znaczenie jej s\u0142\u00f3w pozosta\u0142o niezrozumia\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
— Mamy tyle d\u0142ug\u00f3w, a ty jedziesz taks\u00f3wk\u0105? — Grisza krzykn\u0105\u0142 na powitanie zm\u0119czonej \u017cony.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie od nas, a od ciebie\u201d \u2013 prychn\u0119\u0142a Luda \u2013 \u201ea \u017cebym nie musia\u0142a bra\u0107 taks\u00f3wki, mog\u0142e\u015b sam po mnie przyjecha\u0107!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co za kr\u00f3lowa! Autobusem bym tam bez problemu dojecha\u0142! \u2013 Grisza zrobi\u0142 niezadowolon\u0105 min\u0119. \u2013 I nie zatrudni\u0142em si\u0119 jako kierowca! Mo\u017cna wyda\u0107 krocie, ale nie wyl\u0105dowa\u0142em na wysypisku \u015bmieci!<\/p>\n\n\n\n
— S\u0142uchaj, arystokrato, nie chcesz zarobi\u0107 na swoje d\u0142ugi? — Luda popad\u0142a w konflikt, bo znudzi\u0142o j\u0105 bycie amortyzatorem w tym zwi\u0105zku.<\/p>\n\n\n\n
— Czemu wtr\u0105casz si\u0119 do mojej pracy jak psotny szczeniak? Kim ty jeste\u015b? Ksi\u0119gowym! Wi\u0119c b\u0105d\u017a ksi\u0119gowym do woli, ale nie wtr\u0105caj si\u0119 w moje sprawy!<\/p>\n\n\n\n
Mieszkam z Tob\u0105 wy\u0142\u0105cznie z dobroci serca, bo nikt Ci\u0119 nie potrzebuje!<\/p>\n\n\n\n
Mimo zm\u0119czenia Luda znalaz\u0142aby jak\u0105\u015b odpowied\u017a, lecz Grisza ju\u017c od kilku lat naciska\u0142 na ni\u0105, twierdz\u0105c, \u017ce jest bezu\u017cyteczna i nic niewarta.<\/p>\n\n\n\n
I ona nie tylko to zaakceptowa\u0142a, ale sama uwierzy\u0142a, \u017ce \u200b\u200btak jest. A on zag\u0142usza\u0142 te rzadkie obiekcje now\u0105 porcj\u0105 upokorzenia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mog\u0119 ju\u017c tego robi\u0107\u201d \u2013 przyzna\u0142a w my\u015blach \u2013 \u201elepiej by\u0107 sam\u0105 i niechcian\u0105, ale nie z nim!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ale nie potrafi\u0142a tego powiedzie\u0107 na g\u0142os. Mo\u017ce po prostu jeszcze nie potrafi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
W \u015brodku nocy krzyk Griszy wyrwa\u0142 j\u0105 z zapomnienia:<\/p>\n\n\n\n
— Szybko! Przygotujcie si\u0119! Ruszamy!<\/p>\n\n\n\n
— Co? Gdzie? Dlaczego?<\/p>\n\n\n\n
— Uciekaj, powiedzia\u0142em! Nie ma sensu si\u0119 k\u0142\u00f3ci\u0107! Uciekaj!<\/p>\n\n\n\n
Wsadzi\u0142 j\u0105 do samochodu, rozczochran\u0105 i ledwo mog\u0105c\u0105 cokolwiek powiedzie\u0107, zapi\u0105\u0142 jej pasy i szarpn\u0105\u0142 tak mocno, \u017ce wbi\u0142a si\u0119 w siedzenie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGriszo, dok\u0105d tak p\u0119dzisz?\u201d \u2013 zapyta\u0142a z przera\u017ceniem, widz\u0105c nocny krajobraz migaj\u0105cy za oknem.<\/p>\n\n\n\n
— Zamknij si\u0119! — krzykn\u0105\u0142. — Tak w\u0142a\u015bnie musi by\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Czego potrzebujesz? Komu to potrzebne? Zm\u0119czenie, stres, krzyki m\u0119\u017ca i ryk silnika nie pozwala\u0142y jej my\u015ble\u0107 i rozumie\u0107. To, co si\u0119 dzia\u0142o, wydawa\u0142o si\u0119 kontynuacj\u0105 koszmaru, z kt\u00f3rego wyci\u0105gn\u0105\u0142 go m\u0105\u017c.<\/p>\n\n\n\n
— Dotarli\u015bmy! Wyno\u015b si\u0119! — Grisza odpi\u0105\u0142 pasek, otworzy\u0142 drzwi od \u015brodka i wypchn\u0105\u0142 Lud\u0119 na zewn\u0105trz.<\/p>\n\n\n\n
Luda rozejrza\u0142a si\u0119, pr\u00f3buj\u0105c zrozumie\u0107, dok\u0105d przyprowadzi\u0142 j\u0105 Grisza. I dopiero w \u015bwietle reflektor\u00f3w dostrzeg\u0142a znajome sylwetki.<\/p>\n\n\n\n
— Znalaz\u0142e\u015b miejsce? To dobrze! — U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 drapie\u017cnie. — Wypominasz mi d\u0142ugi? Chcesz, \u017cebym poszed\u0142 do roboty i z\u0142ama\u0142 kark za grosze?<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119c usi\u0105d\u017a i pomy\u015bl: kim jeste\u015b? Ile jeste\u015b wart beze mnie? Gdyby nie mnie, nigdy by\u015b niczego w \u017cyciu nie osi\u0105gn\u0105\u0142!<\/p>\n\n\n\n
Gdyby\u015b siedzia\u0142 w tym samym miejscu, \u017caden pies by na ciebie nie spojrza\u0142! Bo by\u0142e\u015b nikim i zawsze nim b\u0119dziesz! Nadal b\u0119dziesz mnie b\u0142aga\u0142, \u017cebym ci\u0119 nie zostawia\u0142!<\/p>\n\n\n\n
W\u015br\u00f3d og\u0142uszaj\u0105cego \u015bmiechu pobieg\u0142, zostawiaj\u0105c j\u0105 sam\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142a tam, obejmuj\u0105c si\u0119 ramionami, patrz\u0105c, jak samoch\u00f3d odje\u017cd\u017ca. Do samego ko\u0144ca wierzy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bon po ni\u0105 wr\u00f3ci.<\/p>\n\n\n\n
Z ka\u017cd\u0105 minut\u0105 czu\u0142a si\u0119 coraz bardziej obci\u0105\u017cona. I nie tylko dlatego, \u017ce porzuci\u0142 j\u0105 na odludziu, ale dlatego, \u017ce przyprowadzi\u0142 j\u0105 w miejsce dawnej tragedii.<\/p>\n\n\n\n
Za Lyud\u0105 widnia\u0142 czarny, spalony dom jej rodzic\u00f3w, z kt\u00f3rego stercza\u0142y zw\u0119glone k\u0142ody.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142a prawdziwa tragedia, bo jej rodzice sp\u0142on\u0119li razem z domem, a ona ju\u017c ko\u0144czy\u0142a studia w mie\u015bcie. Wtedy pozna\u0142a Grisz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMoja biedna dziewczyno\u201d \u2013 powiedzia\u0142, wtedy jeszcze m\u0142ody i pe\u0142en zapa\u0142u \u2013 \u201ekocham ci\u0119 i b\u0119d\u0119 ci\u0119 chroni\u0142 przed wszelkimi przeciwno\u015bciami!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak bardzo si\u0119 boj\u0119\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a, chowaj\u0105c twarz w jego piersi. \u201eNie mam nikogo innego na ca\u0142ym \u015bwiecie!\u201d<\/p>\n\n\n\n
— Teraz masz mnie, a ja mam ciebie! I b\u0119dziesz tylko m\u00f3j!<\/p>\n\n\n\n
Pewnie dlatego tak si\u0119 do niego przywi\u0105za\u0142a. Zbyt p\u00f3\u017ano zrozumia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bsta\u0142 si\u0119 dla niej wszystkim, zamykaj\u0105c przed sob\u0105 ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n
— I s\u0142usznie — powiedzia\u0142a Jelena Michaj\u0142owna — kr\u0119ci nosem! Pracuje!<\/p>\n\n\n\n
— Naprawd\u0119, mamo! Ona wci\u0105\u017c ma czelno\u015b\u0107 m\u00f3wi\u0107 mi, gdzie mam i\u015b\u0107 do pracy, jak zarabia\u0107 pieni\u0105dze i tak dalej!<\/p>\n\n\n\n
— Niech my\u015bli w popio\u0142ach, \u017ce nie ma dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107 i \u017ce nikt na ca\u0142ym \u015bwiecie jej nie potrzebuje opr\u00f3cz ciebie, m\u00f3j z\u0142oty synku!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Musz\u0119 si\u0119 upewni\u0107, \u017ce przepisze na mnie po\u0142ow\u0119 mieszkania, bo inaczej co\u015b wymy\u015bli!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zgadza si\u0119! \u2013 Elena Michaj\u0142owna unios\u0142a palec wskazuj\u0105cy. \u2013 I niech znajdzie czas, \u017ceby mi pom\u00f3c w sprz\u0105taniu, bo nogi mam ju\u017c za s\u0142abe, a jestem w zacnym wieku. Niech si\u0119 uszanuje!<\/p>\n\n\n\n
\u201eP\u00f3jd\u0119 j\u0105 odebra\u0107, my\u015bl\u0119, \u017ce zgodzi si\u0119 na wszystko\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Grisza zadowolony. \u201eNoc w ch\u0142odzie w celach edukacyjnych!\u201d i za\u015bmia\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jelena Michaj\u0142owna wspiera\u0142a rado\u015b\u0107 syna. I jak\u017ce mog\u0142aby go nie wspiera\u0107, skoro sama to zaproponowa\u0142a, a potem czeka\u0142a na niego, podczas gdy Luda odbywa\u0142a swoj\u0105 kar\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— Ludo! Gdzie si\u0119 w\u0142\u00f3czysz? — Grisza obieg\u0142 spalony dom i zawo\u0142a\u0142 \u017con\u0119. — Wychod\u017a, jestem got\u00f3w przyj\u0105\u0107 twoje przeprosiny!<\/p>\n\n\n\n
Niewa\u017cne, jak bardzo biega\u0142, nikt nie przyszed\u0142 na jego wezwanie. Wtedy zapuka\u0142 do drzwi s\u0105siada.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czy widzia\u0142e\u015b wczoraj wieczorem jak\u0105\u015b babci\u0119 przy ognisku?<\/p>\n\n\n\n
\u201eBabci nie widzia\u0142am, ale Luska by\u0142a\u201d \u2013 skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eAndriucha j\u0105 odebra\u0142, jak wraca\u0142 z nocnej zmiany\u201d.<\/p>\n\n\n\n
— Co do cholery Andriukha?! — krzykn\u0105\u0142 Grisza.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wi\u0119c to by\u0142a jej pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 odpowiedzia\u0142a staruszka, rozk\u0142adaj\u0105c ramiona na boki \u2013 pojecha\u0142a do miasta, a on tu zosta\u0142. I tak ich mi\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 rozpad\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOch, ich mi\u0142o\u015b\u0107 zosta\u0142a z\u0142amana\u201d \u2013 Grisza otar\u0142 spocon\u0105 twarz d\u0142oni\u0105 \u2013 \u201eZ\u0142ami\u0119 co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko ich mi\u0142o\u015b\u0107!\u201d<\/p>\n\n\n\n
— Czemu krzyczysz? — spyta\u0142a staruszka. — Tam jest ich trzeci dom od kraw\u0119dzi, tam s\u0105!<\/p>\n\n\n\n
— Tak, przynios\u0119! — Grisza pobieg\u0142 we wskazanym kierunku.<\/p>\n\n\n\n
Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Andriej by\u0142 o g\u0142ow\u0119 wy\u017cszy i p\u00f3\u0142tora raza szerszy w ramionach od Griszy, wi\u0119c ten drugi, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o krzyczeniu, m\u00f3wi\u0142 niemal szeptem:<\/p>\n\n\n\n
— Czy moja \u017cona jest tutaj?<\/p>\n\n\n\n
\u201eTutaj\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 Andriej.<\/p>\n\n\n\n
— Jestem za ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sp\u00f3\u017ani\u0142e\u015b si\u0119 \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Andriej \u2013 co twoje, to nasze! Albo, w uczciwej walce na pi\u0119\u015bci, rozstrzygniemy, czyje?<\/p>\n\n\n\n
Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej, po otrzymaniu papier\u00f3w rozwodowych, Grisza nie wiedzia\u0142, gdzie si\u0119 uda\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pod nadzorem Andrieja zosta\u0142 wyrzucony z mieszkania Ludy. A matka odm\u00f3wi\u0142a mu przyj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Synu, masz kup\u0119 d\u0142ug\u00f3w! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a Elena Michaj\u0142owna. \u2013 Boj\u0119 si\u0119 wpu\u015bci\u0107 ci\u0119 do mieszkania z takim posagiem. Przyjd\u0105 komornicy i wszystko zabior\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ale Luda si\u0119 nie ba\u0142a i w s\u0105dzie podczas rozwodu udowodni\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjej m\u0105\u017c sam zaci\u0105ga\u0142 po\u017cyczki i wydawa\u0142 je na siebie.<\/p>\n\n\n\n
Z jarzmem d\u0142ug\u00f3w, bez domu, bez \u017cony i bez celu w \u017cyciu Grisza m\u00f3g\u0142 jeszcze jako\u015b przetrwa\u0107, ale ostatnie s\u0142owa Ludy praktycznie go stratowa\u0142y na miejscu:<\/p>\n\n\n\n
— M\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce nikt mnie nie potrzebuje? Ale moja mi\u0142o\u015b\u0107 czeka\u0142a na mnie tyle lat, a teraz Andriej nosi mnie w ramionach. A ty? Kto ci\u0119 potrzebuje?<\/p>\n\n\n\n
Teraz mog\u0119 ci tylko wsp\u00f3\u0142czu\u0107, ale nie chc\u0119!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eSiedzia\u0142 mi na karku, jad\u0142 moim kosztem, upokarza\u0142 mnie, a z wdzi\u0119czno\u015bci wyrzuci\u0142 mnie noc\u0105 w pobli\u017cu spalonego domu \u2013 teraz mieszka z \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":779,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-778","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/778","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=778"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/778\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":780,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/778\/revisions\/780"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/779"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=778"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=778"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=778"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}