\u201eCo ty robisz? Od\u0142\u00f3\u017c to natychmiast!\u201d \u2013 powiedzia\u0142a oburzona Tatiana, stoj\u0105c na progu pokoju.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcia\u0142am tylko zobaczy\u0107, jakie masz aplikacje\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a niewinnie Ola, przysz\u0142a szwagierka. \u201eCo w tym z\u0142ego?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tatiana sta\u0142a w drzwiach, trzymaj\u0105c ko\u0142nierz niebieskiego frott\u00e9. Krople wody sp\u0142ywa\u0142y z jej mokrych w\u0142os\u00f3w na ramiona i wsi\u0105ka\u0142y w materia\u0142. W\u0142a\u015bnie wysz\u0142a z \u0142azienki i zobaczy\u0142a swoj\u0105 przysz\u0142\u0105 krewn\u0105 z w\u0142asnym smartfonem w d\u0142oniach. Ola siedzia\u0142a na kanapie, z ciekawo\u015bci\u0105 przewijaj\u0105c ekran telefonu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie zrobi\u0142am tego celowo! Po prostu by\u0142am ciekawa twojego numeru telefonu\u201d \u2013 usprawiedliwia\u0142a si\u0119 Ola, ale jej oczy skaka\u0142y jak pi\u0142eczki pingpongowe.<\/p>\n\n\n\n
Synowa szybko przesz\u0142a przez pok\u00f3j i wyrwa\u0142a dziewczynce telefon z r\u0105k.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u0142adnie jest grzeba\u0107 w cudzych rzeczach\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Tatiana, staraj\u0105c si\u0119 m\u00f3wi\u0107 spokojnie, cho\u0107 ju\u017c by\u0142a z\u0142a. \u201eTelefon to rzecz osobista\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ola by\u0142a oburzona, jakby zosta\u0142a nies\u0142usznie oskar\u017cona:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co masz do ukrycia? Skoro tam jest czysto, to nie ma powodu do z\u0142o\u015bci! \u2013 Unios\u0142a brod\u0119 i pogardliwie wykrzywi\u0142a usta. \u2013 A mo\u017ce masz co\u015b do ukrycia przed moim bratem?<\/p>\n\n\n\n
Ta dziewczyna by\u0142a m\u0142odsz\u0105 siostr\u0105 swojego narzeczonego, a ich relacje nie by\u0142y \u0142atwe.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie chodzi o to, \u017ceby mie\u0107 co\u015b do ukrycia. Telefon to rzecz prywatna. Moja korespondencja, zdj\u0119cia, posty \u2013 wszystko to jest cz\u0119\u015bci\u0105 mojego \u017cycia osobistego\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0142a Tatiana spokojnie, staraj\u0105c si\u0119 nie straci\u0107 panowania nad sob\u0105. \u201eCzy chcesz, \u017cebym bez pytania wzi\u0119\u0142a tw\u00f3j telefon i zacz\u0119\u0142a go przegl\u0105da\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Julia, starsza siostra Oli, wesz\u0142a do pokoju. Mia\u0142a na sobie lu\u017any sweter. Jej wzrok b\u0142\u0105dzi\u0142 to po Tatianie, to po siostrze.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo tu si\u0119 dzieje? Czemu jeste\u015b z\u0142a?\u201d \u2013 zapyta\u0142a synow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ola natychmiast skorzysta\u0142a ze wsparcia:<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bnie przejrza\u0142am jej telefon i wpad\u0142a w histeri\u0119. Najwyra\u017aniej nasza Tanya ma tam co\u015b ciekawego ukrytego\u201d \u2013 za\u017cartowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Julia podesz\u0142a bli\u017cej i stan\u0119\u0142a obok siostry.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana wyprostowa\u0142a w\u0142osy i spr\u00f3bowa\u0142a jeszcze raz wyja\u015bni\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wyobra\u017a sobie tak\u0105 sytuacj\u0119: bior\u0119 twoje telefony i zaczynam je przegl\u0105da\u0107, sprawdzaj\u0105c twoj\u0105 korespondencj\u0119 ze znajomymi, zdj\u0119cia osobiste, strony internetowe, kt\u00f3re odwiedzasz. Chcia\u0142by\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Siostry wymieni\u0142y spojrzenia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mam nic do ukrycia\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Julia wynio\u015ble. \u201eJestem absolutnie czysta w swoich my\u015blach i czynach\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W\u0142a\u015bnie! \u2013 podnios\u0142a Ola. \u2013 Ale skoro jeste\u015b taka z\u0142a, to znaczy, \u017ce co\u015b ukrywasz przed moim bratem. Przecie\u017c to tw\u00f3j narzeczony, nie powinno by\u0107 mi\u0119dzy wami \u017cadnych tajemnic!<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce rozmowa zmierza w \u015blepym zau\u0142ku. Dziewczyny celowo zniekszta\u0142ca\u0142y istot\u0119 problemu. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 gwa\u0142townie, posz\u0142a do pokoju go\u015bcinnego, zatrzasn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi i zamkn\u0119\u0142a je na klucz. Dopiero wtedy pozwoli\u0142a sobie na g\u0142\u0119boki oddech.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo niewiarygodne. To po prostu niewiarygodne\u201d \u2013 powiedzia\u0142a. \u201eCo za obrzydliwa rzecz \u2013 grzeba\u0107 w cudzych rzeczach, a potem wywraca\u0107 wszystko na drug\u0105 stron\u0119, jakby to by\u0142a moja wina!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Podesz\u0142a do \u0142\u00f3\u017cka i usiad\u0142a. Krople wody spada\u0142y z jej w\u0142os\u00f3w na ekran, gdy odblokowywa\u0142a telefon. Tatiana nerwowo ociera\u0142a je grzbietem d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
Nagle telefon zawibrowa\u0142 i na ekranie pojawi\u0142o si\u0119 zdj\u0119cie u\u015bmiechni\u0119tej Denis. Zadr\u017ca\u0142a, jakby przy\u0142apano j\u0105 na robieniu czego\u015b zakazanego, a potem u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do w\u0142asnej reakcji.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWitaj, kochanie\u201d odpowiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
— Cze\u015b\u0107, Taniuszko. Jak si\u0119 masz? — G\u0142os Denisa brzmia\u0142 ciep\u0142o. — Jak\u0105 k\u0142\u00f3tni\u0119 mia\u0142a\u015b z siostrami?<\/p>\n\n\n\n
Tatiana przewr\u00f3ci\u0142a oczami. Wie\u015bci szybko si\u0119 rozchodzi\u0142y w tej rodzinie.<\/p>\n\n\n\n
— Och, bzdura. Wyszed\u0142em z wanny, a twoja siostra siedzia\u0142a i przegl\u0105da\u0142a m\u00f3j telefon. Powiedzia\u0142em tylko, \u017ce to nie\u0142adnie.<\/p>\n\n\n\n
Na linii zapad\u0142a cisza.<\/p>\n\n\n\n
— I to tyle? — zapyta\u0142 w ko\u0144cu Denis. — Ola powiedzia\u0142a, \u017ce zrobi\u0142a\u015b skandal z niczego.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zamkn\u0119\u0142a oczy i policzy\u0142a do dziesi\u0119ciu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie by\u0142o \u017cadnego skandalu. Po prostu wyja\u015bni\u0142em, \u017ce nie mo\u017cna zabiera\u0107 cudzych rzeczy bez pytania, zw\u0142aszcza telefonu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo c\u00f3\u017c, skoro chce patrze\u0107, niech patrzy\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 Denis niedbale. \u201eNie masz nic do ukrycia, prawda?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Te same s\u0142owa, ta sama intonacja, co u jego si\u00f3str.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie chodzi o to, \u017ceby mie\u0107 co\u015b do ukrycia\u201d \u2013 powiedzia\u0142a powoli, starannie dobieraj\u0105c s\u0142owa. \u201eChodzi o szacunek dla prywatno\u015bci. Ka\u017cdy ma prawo do swojego terytorium, swoich spraw. A mo\u017ce nawet do ma\u0142ych sekret\u00f3w, kt\u00f3re powinny pozosta\u0107 jego w\u0142asno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
— Tajemnice? — Ton Denisa natychmiast si\u0119 zmieni\u0142. — Jakie jeszcze tajemnice, Tatiano?<\/p>\n\n\n\n
W my\u015blach zgani\u0142a si\u0119 za sw\u00f3j z\u0142y dob\u00f3r s\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
— Denis, nie b\u0105d\u017a wybredny. Chodzi mi o zwyk\u0142e, osobiste chwile. Mo\u017ce chc\u0119 ci kupi\u0107 prezent-niespodziank\u0119, mo\u017ce mam osobist\u0105 korespondencj\u0119 z przyjacielem… Niewa\u017cne. Mam teraz mokre w\u0142osy, musz\u0119 si\u0119 przebra\u0107 i jecha\u0107 do miasta. Moja siostra na mnie czeka.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b pewien, \u017ce to moja siostra?\u201d w jego g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o fa\u0142szywy \u017cart.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech, walcz\u0105c z ch\u0119ci\u0105 powiedzenia czego\u015b ostrego.<\/p>\n\n\n\n
— Denis, prosz\u0119, nie b\u0105d\u017a zazdrosny. Za kilka dni bierzemy \u015blub, pami\u0119tasz? Naprawd\u0119 czas, \u017cebym odszed\u0142. Kocham ci\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— A ja ciebie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOgl\u0105dam ca\u0142y ekran\u201d \u2013 powiedzia\u0142a \u017cartobliwie i roz\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119, nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a.<\/p>\n\n\n\n
Pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, ochlapuj\u0105c wod\u0105. \u201eB\u0119dzie dobrze\u201d \u2013 powiedzia\u0142a sobie. \u201eMusi by\u0107 dobrze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Jakie\u015b dwadzie\u015bcia minut p\u00f3\u017aniej Tatiana wysz\u0142a z sypialni. Uda\u0142o jej si\u0119 jako\u015b wysuszy\u0107 w\u0142osy i zwi\u0105za\u0107 je w kok. Ubrana w d\u017cinsy i lu\u017an\u0105 tunik\u0119, skierowa\u0142a si\u0119 do wyj\u015bcia, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce jak najszybciej opu\u015bci dom.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzekaj, jestem z tob\u0105!\u201d zawo\u0142a\u0142a Julia, wyskakuj\u0105c z kuchni.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zatrzyma\u0142a si\u0119 w drzwiach i ze zdziwieniem unios\u0142a brwi.<\/p>\n\n\n\n
— Dlaczego? Mam sprawy osobiste.<\/p>\n\n\n\n
Julia narzuci\u0142a na ramiona lekk\u0105 kurtk\u0119 i wyprostowa\u0142a w\u0142osy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDenis poprosi\u0142 mnie, \u017cebym si\u0119 tob\u0105 zaopiekowa\u0142a\u201d \u2013 powiedzia\u0142a z dziwn\u0105 dum\u0105. \u201ePowiedzia\u0142, \u017ce jeste\u015b zdenerwowana i lepiej, \u017ceby ci\u0119 nie zostawia\u0142 samej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zaopiekowa\u0107 si\u0119 ni\u0105? Jakby by\u0142a dzieckiem, albo, co gorsza, osob\u0105 nieodpowiedzialn\u0105, wymagaj\u0105c\u0105 nadzoru.<\/p>\n\n\n\n
Julia zauwa\u017cy\u0142a zmian\u0119 w jej twarzy i zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Oli, kt\u00f3ra wysz\u0142a z pokoju:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Patrz, jak zaciskasz usta! Na pewno nie zobaczysz siostry \u2013 pu\u015bci\u0142a teatralnie oko do m\u0142odszej Oli. \u2013 Mo\u017ce nasza Taneczka ma randk\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Ola wybuchn\u0119\u0142a \u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142o sensu k\u0142\u00f3ci\u0107 si\u0119 z tymi kobietami \u2013 zrozumia\u0142a ju\u017c, \u017ce ka\u017cde wypowiedziane przez ni\u0105 s\u0142owo zostanie wywr\u00f3cone do g\u00f3ry nogami i wykorzystane przeciwko niej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJe\u015bli chcesz i\u015b\u0107 ze mn\u0105, chod\u017amy\u201d \u2013 powiedzia\u0142a spokojnym g\u0142osem. \u201eAle ostrzegam: chodz\u0119 szybko\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a, Tatiana odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i wysz\u0142a z mieszkania. Kiedy Julia pobieg\u0142a za ni\u0105, schodzi\u0142a ju\u017c po schodach, przeskakuj\u0105c stopnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eHej, zwolnij!\u201d powiedzia\u0142a oburzona Julia, pr\u00f3buj\u0105c dogoni\u0107 j\u0105 w jej modnych, ale niewygodnych botkach.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana nawet si\u0119 nie odwr\u00f3ci\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eM\u00f3wi\u0142am ci, \u017ce chodz\u0119 szybko. Albo za mn\u0105 biegnij, albo wracaj\u201d \u2013 rzuci\u0142a przez rami\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Julia mrukn\u0119\u0142a co\u015b niezadowolona, ale przyspieszy\u0142a kroku, niezgrabnie stukaj\u0105c obcasami o schody.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana nagle poczu\u0142a si\u0119 dziwnie, ale powstrzyma\u0142a u\u015bmiech i nie zwolni\u0142a tempa. Sz\u0142a d\u0142ugimi krokami, od czasu do czasu s\u0142ysz\u0105c za sob\u0105 ci\u0119\u017cki oddech swojej przysz\u0142ej szwagierki.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo za wariatkowo\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142a, przechodz\u0105c przez podw\u00f3rko. \u201eCo masz na my\u015bli m\u00f3wi\u0105c \u201ekontrola\u201d? Kogo kontrolowa\u0107? Mnie? Jeszcze si\u0119 nawet nie pobrali\u015bmy, a ju\u017c jestem pod opiek\u0105 jego rodziny. Co b\u0119dzie dalej?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Gdy dotarli do g\u0142\u00f3wnej ulicy, Julia w ko\u0144cu dogoni\u0142a Tatian\u0119, zarumienion\u0105 i w\u015bciek\u0142\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy idziesz tak szybko specjalnie?\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZawsze tak chodz\u0119\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a spokojnie Tatiana. \u201eZa pi\u0119\u0107 minut spotykamy si\u0119 z siostr\u0105 w centrum handlowym\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wiera czeka\u0142a na nich przy wej\u015bciu do centrum handlowego, przegl\u0105daj\u0105c co\u015b w telefonie. Pomacha\u0142a na widok siostry, ale jej u\u015bmiech lekko zblad\u0142, gdy zauwa\u017cy\u0142a nieznajom\u0105 dziewczyn\u0119 obok Tatiany.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCze\u015b\u0107, siostrzyczko\u201d \u2013 Tatiana przytuli\u0142a Ver\u0119 i odsun\u0119\u0142a si\u0119. \u201ePoznaj Juli\u0119, siostr\u0119 Denisa. Denis poprosi\u0142 j\u0105, \u017ceby si\u0119 mn\u0105 \u201eopiekowa\u0142a\u201d\u201d \u2013 zrobi\u0142a cudzys\u0142\u00f3w w powietrzu, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce Vera zrozumie jej ironi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Wiera spojrza\u0142a na Juli\u0119 ze zdziwieniem, po czym przenios\u0142a wzrok na siostr\u0119 i stwierdzi\u0142a, \u017ce to jaki\u015b \u017cart.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo niemo\u017cliwe\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119. \u201eWkr\u00f3tce si\u0119 o\u017cenisz!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOkazuje si\u0119, \u017ce w rodzinie mojego narzeczonego poj\u0119cie zaufania jest interpretowane w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b\u201d \u2013 Tatiana pr\u00f3bowa\u0142a m\u00f3wi\u0107 swobodnie, ale Wiera, kt\u00f3ra dobrze zna\u0142a siostr\u0119, wyczu\u0142a napi\u0119cie w jej g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n
— No to — Vera wzi\u0119\u0142a siostr\u0119 pod rami\u0119 — Chod\u017amy wybra\u0107 sukienk\u0119 na tw\u00f3j wiecz\u00f3r panie\u0144ski.<\/p>\n\n\n\n
Gdy weszli do centrum handlowego, Wiera cicho szepn\u0119\u0142a Tatianie do ucha:<\/p>\n\n\n\n
— Porozmawiamy p\u00f3\u017aniej. Bez ochrony.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana skin\u0119\u0142a lekko g\u0142ow\u0105, wdzi\u0119czna, \u017ce jej siostra zrozumia\u0142a wszystko bez s\u0142\u00f3w. Razem posz\u0142y do pierwszego butiku, a Julia pod\u0105\u017cy\u0142a za nimi, patrz\u0105c na Tatian\u0119 badawczo.<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy siostry patrzy\u0142y na witryny butiku, Julia odsun\u0119\u0142a si\u0119 o kilka krok\u00f3w i wyj\u0119\u0142a telefon. Tatiana zauwa\u017cy\u0142a to k\u0105tem oka, ale nadal patrzy\u0142a na eleganckie buty na paskach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015blisz, \u017ce b\u0119d\u0105 pasowa\u0107 do tej sukienki?\u201d zapyta\u0142a siostr\u0119, wskazuj\u0105c na par\u0119 z cienkimi, z\u0142otymi paskami.<\/p>\n\n\n\n
Vera skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, ale jej uwaga by\u0142a wyra\u017anie skupiona na bratowej, kt\u00f3ra, odwr\u00f3cona plecami, szepta\u0142a co\u015b do telefonu.<\/p>\n\n\n\n
— Tak, Denis, jeste\u015bmy w Pasa\u017cu… W sklepie obuwniczym na drugim pi\u0119trze… Nie, nic… On po prostu rozmawia z siostr\u0105…<\/p>\n\n\n\n
Wiera pochyli\u0142a si\u0119 ku Tatiany i cicho zapyta\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
— Czy ona informuje twojego narzeczonego, dok\u0105d idziemy?<\/p>\n\n\n\n
— Na to wygl\u0105da.<\/p>\n\n\n\n
— Taniu, co si\u0119 z tob\u0105 dzieje? — Wiera wzi\u0119\u0142a siostr\u0119 na bok, kiedy Julia sko\u0144czy\u0142a rozmow\u0119 i zacz\u0119\u0142a przegl\u0105da\u0107 wiadomo\u015bci w telefonie. — To jaka\u015b paranoja. Wychodzisz za m\u0105\u017c, a nie rozwodzisz si\u0119 po dwudziestu latach ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana westchn\u0119\u0142a i \u015bciszywszy g\u0142os, opowiedzia\u0142a poranny incydent z telefonem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wyobra\u017a sobie, wchodz\u0119 do pokoju, a ona siedzi i grzebie w moim telefonie. A kiedy si\u0119 zdenerwowa\u0142em, ona i Julia zacz\u0119\u0142y mnie oskar\u017ca\u0107 o ukrywanie czego\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Vera zmarszczy\u0142a brwi.<\/p>\n\n\n\n
— Nie podoba mi si\u0119 to, Tanya. Brzmi jak zazdro\u015b\u0107 i paranoja.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie \u2013 Tatiana machn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105. \u2013 Denis taki nie jest. Nigdy mi nie zazdro\u015bci\u0142. Spotykamy si\u0119 ju\u017c p\u00f3\u0142tora roku, zauwa\u017cy\u0142abym takie tendencje.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZa kilka dni zostaniesz jego \u017con\u0105\u201d \u2013 przypomnia\u0142a mu Wiera, obserwuj\u0105c, jak Julia potajemnie robi im zdj\u0119cia przez witryn\u0119 sklepow\u0105. \u201eM\u0119\u017cczy\u017ani cz\u0119sto pokazuj\u0105 swoje prawdziwe oblicze, kiedy my\u015bl\u0105, \u017ce zwi\u0105zek jest ju\u017c \u201ew kieszeni\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bzdura. Jego siostry s\u0105 po prostu zbyt\u2026 troskliwe. Przyzwyczai\u0142y si\u0119 do dbania o niego i uzna\u0142y, \u017ce jego narzeczon\u0105 te\u017c trzeba kontrolowa\u0107 \u2013 wzi\u0119\u0142a buty z p\u00f3\u0142ki. \u2013 P\u00f3jd\u0119 je przymierzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Po d\u0142ugich zakupach postanowili p\u00f3j\u015b\u0107 do kawiarni. Wiera podesz\u0142a do lady, \u017ceby z\u0142o\u017cy\u0107 zam\u00f3wienie, zostawiaj\u0105c Tatian\u0119 sam\u0105 z Juli\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo i co, z\u0142o\u017cy\u0142e\u015b raport swojemu bratu?\u201d \u2013 zapyta\u0142a Tatiana, staraj\u0105c si\u0119, aby pytanie zabrzmia\u0142o jak \u017cart, cho\u0107 w g\u0142\u0119bi duszy czu\u0142a niepok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Julia spojrza\u0142a na ni\u0105 bez u\u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n
— Tak, dlaczego? Masz co\u015b do ukrycia?<\/p>\n\n\n\n
— Wszyscy macie obsesj\u0119 na punkcie tego s\u0142owa \u201eukry\u0107\u201d? — Pochyli\u0142a si\u0119 do przodu. — S\u0142uchaj, ty sama na pewno nic nie masz, mo\u017ce co\u015b ukrywasz przed m\u0119\u017cem?<\/p>\n\n\n\n
Julia nagle si\u0119 zarumieni\u0142a i szybko odwr\u00f3ci\u0142a wzrok.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie rozumiem, o czym m\u00f3wisz\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a sucho.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie martw si\u0119\u201d \u2013 Tatiana machn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105, zaskoczona reakcj\u0105 szwagierki. \u201eNo dalej, dalej, to twoja sprawa\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie zadzwoni\u0142 telefon Julii. Natychmiast po niego si\u0119gn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Halo? Tak, Denis… Siedzimy w kawiarni Moskiewskiej na trzecim pi\u0119trze… Tak, oczywi\u015bcie…<\/p>\n\n\n\n
Wiera, kt\u00f3ra wr\u00f3ci\u0142a do sto\u0142u z czekiem w r\u0119ku, spojrza\u0142a na Tatian\u0119 ze zdziwieniem i cicho wyszepta\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
— Co to jest? To ju\u017c trzeci raport w ci\u0105gu dw\u00f3ch godzin.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana tylko wzruszy\u0142a ramionami, pr\u00f3buj\u0105c wygl\u0105da\u0107 swobodnie, ale w jej wn\u0119trzu narasta\u0142o nieprzyjemne uczucie.<\/p>\n\n\n\n
Wracaj\u0105c do domu, Tatiana unika\u0142a spotkania z obiema siostrami, kt\u00f3re siedzia\u0142y w salonie i o\u017cywionym tonem o czym\u015b szepta\u0142y. Skin\u0119\u0142a im g\u0142ow\u0105 w milczeniu i pospiesznie posz\u0142a do sypialni, zamykaj\u0105c za sob\u0105 drzwi. Niedbale rzuci\u0142a torby z zakupami na fotel.<\/p>\n\n\n\n
W pokoju panowa\u0142a cisza i ch\u0142\u00f3d. Wyj\u0119\u0142a telefon z kieszeni i spojrza\u0142a na niego z nowym uczuciem, jakby ten niegro\u017any gad\u017cet nagle sta\u0142 si\u0119 przyczyn\u0105 wszystkich problem\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Opad\u0142a na \u0142\u00f3\u017cko, wpatruj\u0105c si\u0119 w telefon. Co si\u0119 sta\u0142o z Denisem? Nigdy wcze\u015bniej nie by\u0142 taki dziwny. Przez p\u00f3\u0142tora roku dzielili si\u0119 wspomnieniami minionego dnia, marzeniami. Dlaczego wi\u0119c teraz, na kr\u00f3tko przed \u015blubem, nagle uzna\u0142, \u017ce potrzebuje \u201eopieki\u201d? Sk\u0105d wzi\u0119\u0142a si\u0119 ta nag\u0142a nieufno\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n
W jej g\u0142owie kr\u0105\u017cy\u0142y strz\u0119py my\u015bli i dziwnych za\u0142o\u017ce\u0144. Przypomnia\u0142a sobie s\u0142owa Very o m\u0119\u017cczyznach, kt\u00f3rzy cz\u0119sto pokazuj\u0105 swoje prawdziwe oblicze, gdy s\u0105 pewni, \u017ce ju\u017c j\u0105 okr\u0105\u017cyli.<\/p>\n\n\n\n
Nagle wpad\u0142 jej do g\u0142owy g\u0142upi plan. Tatiana szybko chwyci\u0142a telefon i wybra\u0142a numer siostry.<\/p>\n\n\n\n
\u201eVera?\u201d powiedzia\u0142a cicho, niemal szeptem, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce kt\u00f3ra\u015b z jej szwagierek mo\u017ce pods\u0142uchiwa\u0107 pod drzwiami. \u201ePotrzebuj\u0119 twojej pomocy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
— S\u0142ucham…<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bla\u0142am…\u201d Tatiana jeszcze bardziej zni\u017cy\u0142a g\u0142os i kontynuowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Vera po drugiej stronie zamilk\u0142a, rozumiej\u0105c, o czym m\u00f3wi jej siostra.<\/p>\n\n\n\n
— Jeste\u015b pewien?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mo\u017cesz mi wys\u0142a\u0107 kilka wiadomo\u015bci? Nie podawaj mi swojego imienia, tylko\u2026 no wiesz\u2026<\/p>\n\n\n\n
— Dobrze, powiedz mi, je\u015bli co\u015b si\u0119 stanie… Ale b\u0105d\u017a ostro\u017cny.<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu rozmowy Tatiana po\u0142o\u017cy\u0142a telefon na stole ekranem do g\u00f3ry i zacz\u0119\u0142a czeka\u0107. Kilka minut p\u00f3\u017aniej nadesz\u0142a pierwsza wiadomo\u015b\u0107. Potem druga, trzecia.<\/p>\n\n\n\n
Na jej ustach pojawi\u0142 si\u0119 delikatny u\u015bmiech, gdy czyta\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
«Moja droga…»<\/p>\n\n\n\n
«Jestem tak szcz\u0119\u015bliwy…»<\/p>\n\n\n\n
«Nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107…»<\/p>\n\n\n\n
«Poca\u0142unek\u2026»<\/p>\n\n\n\n
Tatiana bez wahania napisa\u0142a odpowied\u017a:<\/p>\n\n\n\n
«Ja r\u00f3wnie\u017c… bardzo za tob\u0105 t\u0119skni\u0119…»<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnie wsta\u0142a, zachichota\u0142a, zostawi\u0142a telefon na stole i w\u0142\u0105czy\u0142a dialog, po czym uda\u0142a si\u0119 do \u0142azienki.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem Denis wr\u00f3ci\u0142 z pracy wcze\u015bniej ni\u017c zwykle. Jego kroki na korytarzu brzmia\u0142y ci\u0119\u017cko i ostro \u2013 Tatiana od razu zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce co\u015b jest nie tak. W\u0142a\u015bnie ko\u0144czy\u0142a nakrywa\u0107 do sto\u0142u do kolacji, gdy wszed\u0142 do pokoju, rzucaj\u0105c kr\u00f3tkie:<\/p>\n\n\n\n
— Cze\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ola i Julia siedzia\u0142y ju\u017c na sofie i wymienia\u0142y dziwne spojrzenia. Tatiana u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 blado, kontynuuj\u0105c rozk\u0142adanie talerzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak min\u0105\u0142 ci dzie\u0144?\u201d zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Denis nie odpowiedzia\u0142. Po prostu zdj\u0105\u0142 kurtk\u0119 i powiesi\u0142 j\u0105 na oparciu krzes\u0142a, nie odrywaj\u0105c uwa\u017cnego wzroku od Tatiany.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chyba powinni\u015bmy ju\u017c i\u015b\u0107 \u2013 powiedzia\u0142a niespodziewanie Ola, wstaj\u0105c z sofy. \u2013 Obieca\u0142y\u015bmy z Juli\u0105 mamie\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, tak\u201d \u2013 podtrzyma\u0142a j\u0105 Julia, wstaj\u0105c zbyt pospiesznie. \u201eJu\u017c p\u00f3\u017ano, musimy lecie\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Mijaj\u0105c brata, Ola zatrzyma\u0142a si\u0119 i szepn\u0119\u0142a mu co\u015b do ucha. Denis skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, a jego twarz sta\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej ponura.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobra, ruszamy\u201d \u2013 westchn\u0119\u0142a teatralnie Ola, kieruj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eStanowisko zosta\u0142o przekazane, stanowisko przyj\u0119te\u201d \u2013 za\u017cartowa\u0142a Tatiana, ale Denisowi wyra\u017anie si\u0119 to nie spodoba\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 za szwagierkami.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana udawa\u0142a, \u017ce nie dostrzega napi\u0119cia. Spokojnie wesz\u0142a do kuchni, w\u0142\u0105czy\u0142a czajnik i wyj\u0119\u0142a puszk\u0119 kawy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcesz troch\u0119?\u201d \u2013 zapyta\u0142a przez rami\u0119. \u201eA mo\u017ce herbat\u0119? To by\u0142 taki d\u0142ugi dzie\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Denis powoli podszed\u0142 do drzwi kuchni i opar\u0142 si\u0119 o framug\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— Jak w pracy? — Tatiana kontynuowa\u0142a lu\u017an\u0105 rozmow\u0119, wsypuj\u0105c proszek do kubka. — Sko\u0144czy\u0142e\u015b raporty?<\/p>\n\n\n\n
\u201eKim on jest?\u201d \u2013 zapyta\u0142 nagle ostro Denis.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a na niego ze zdziwieniem.<\/p>\n\n\n\n
— Przepraszam, co?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie udawaj! \u2013 Jego g\u0142os sta\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bniejszy. \u2013 Kim jest ta osoba, do kt\u00f3rej piszesz? \u201eKochana\u201d, \u201ebuziaki\u201d\u2026 Kim on jest?<\/p>\n\n\n\n
Tatiana natychmiast zrozumia\u0142a, co si\u0119 sta\u0142o. B\u0119d\u0105c w \u0142azience, Ola najwyra\u017aniej sprawdzi\u0142a telefon i zobaczy\u0142a wiadomo\u015bci, kt\u00f3re wys\u0142a\u0142a Wiera. I oczywi\u015bcie natychmiast powiadomi\u0142a o tym brata.<\/p>\n\n\n\n
Test eksperymentalny zadzia\u0142a\u0142 jeszcze szybciej, ni\u017c si\u0119 spodziewa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
— O czym? — Zrobi\u0142a zdziwion\u0105 min\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— Nie udawaj! — Uderzy\u0142 d\u0142oni\u0105 w st\u00f3\u0142. — Masz kogo\u015b! I ca\u0142y czas mnie ok\u0142amywa\u0142e\u015b!<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy mo\u017cesz mi wyja\u015bni\u0107, co masz na my\u015bli m\u00f3wi\u0105c \u00bbkto\u015b jest\u00ab?\u201d \u2013 zapyta\u0142a spokojnie Tatiana, cho\u0107 w my\u015blach ju\u017c kilka razy strofowa\u0142a swoje ciekawskie szwagierki. \u201eSzczerze m\u00f3wi\u0105c, nie rozumiem, o czym m\u00f3wisz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBierzemy \u015blub w sobot\u0119!\u201d \u2013 powiedzia\u0142 gorzko. \u201e\u015alub! A ty\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
— Tak! \u015alub! — Tatiana podskoczy\u0142a z rado\u015bci i spr\u00f3bowa\u0142a go przytuli\u0107. — W ko\u0144cu b\u0119dziemy m\u0119\u017cem i \u017con\u0105!<\/p>\n\n\n\n
Ale Denis odsun\u0105\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 na ni\u0105 zimno.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy mia\u0142a\u015b kogo\u015b przede mn\u0105?\u201d zapyta\u0142 bezpo\u015brednio.<\/p>\n\n\n\n
— Oczywi\u015bcie, \u017ce tak. Tak jak ty. Jeste\u015bmy doro\u015bli, Denis. Mieli\u015bmy wsp\u00f3ln\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107, zanim si\u0119 poznali\u015bmy. Co w tym z\u0142ego?<\/p>\n\n\n\n
Denis otworzy\u0142 usta, \u017ceby co\u015b powiedzie\u0107, ale po chwili gwa\u0142townie je zamkn\u0105\u0142, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i wyszed\u0142 z kuchni.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie telefon Tatiany, le\u017c\u0105cy na stole, zadzwoni\u0142, informuj\u0105c j\u0105 o nowej wiadomo\u015bci. Zerkn\u0119\u0142a na ekran i mimowolnie si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a \u2013 Wiera przys\u0142a\u0142a jej zabawn\u0105 naklejk\u0119 z napisem \u201eJak idzie eksperyment?\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Denis, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie wraca\u0142 do kuchni, zauwa\u017cy\u0142 jej u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZnowu on?\u201d wycedzi\u0142 przez z\u0119by.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana chwyci\u0142a telefon i szybko si\u0119 odsun\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
— Denis, przesta\u0144!<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy masz przede mn\u0105 tajemnice?\u201d Zrobi\u0142 krok w jej stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma sekret\u00f3w!\u201d \u2013 zaprotestowa\u0142a Tatiana, cofaj\u0105c si\u0119. \u201eNo, mo\u017ce ma\u0142e. Ka\u017cda dziewczyna je ma\u201d.<\/p>\n\n\n\n
— Ma\u0142e sekrety? — Denis nagle podskoczy\u0142 do niej i wyrwa\u0142 jej telefon z r\u0105k. — Zobaczmy, jakie s\u0105 ma\u0142e!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oddaj natychmiast! \u2013 Tatiana pr\u00f3bowa\u0142a odzyska\u0107 telefon, ale Denis by\u0142 wy\u017cszy i silniejszy. \u2013 To m\u00f3j telefon! Nie masz prawa!<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem, \u017ce flirtujesz z kim\u015b za moimi plecami!\u201d krzykn\u0105\u0142, pr\u00f3buj\u0105c aktywowa\u0107 ekran.<\/p>\n\n\n\n
— Co ci jest?! — Tatiana w ko\u0144cu wyrwa\u0142a mu telefon z r\u0105k. — Nie poznaj\u0119 ci\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u201eDaj mi telefon!\u201d za\u017c\u0105da\u0142, robi\u0105c krok naprz\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
— Nie! — Tatiana si\u0119 cofn\u0119\u0142a. — Jeste\u015b paranoikiem!<\/p>\n\n\n\n
Z tymi s\u0142owami odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i ura\u017cona przez narzeczonego posz\u0142a do sypialni.<\/p>\n\n\n\n
Rano, gdy tylko Denis wyszed\u0142 do pracy, Tatiana podesz\u0142a do sukni \u015blubnej wisz\u0105cej w szafie. Jej szczup\u0142e palce delikatnie musn\u0119\u0142y \u015bnie\u017cnobia\u0142y materia\u0142, obrysowuj\u0105c koronkowy wz\u00f3r na gorsecie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJaki\u017c pi\u0119kny musia\u0142 by\u0107 ten dzie\u0144\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142a z gorycz\u0105, przesuwaj\u0105c d\u0142oni\u0105 po mi\u0119kkim jedwabiu.<\/p>\n\n\n\n
Wczorajsza scena z Denisem wci\u0105\u017c do niej wraca\u0142a. Nie mog\u0142a poj\u0105\u0107, jak jej niewinny eksperyment przerodzi\u0142 si\u0119 w prawdziwy koszmar \u2013 pan m\u0142ody, kt\u00f3ry wcze\u015bniej wydawa\u0142 si\u0119 tak rozs\u0105dny i spokojny, na kilka dni przed \u015blubem zmieni\u0142 si\u0119 w zazdrosnego, paranoicznego m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
D\u017awi\u0119k otwieranych drzwi wej\u015bciowych wyrwa\u0142 j\u0105 z zamy\u015blenia. Tatiana spi\u0105\u0142a si\u0119, oczekuj\u0105c powrotu Denisa, ale zamiast tego do mieszkania natychmiast wesz\u0142y trzy kobiety \u2013 Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna, jego matka, a za ni\u0105 obie c\u00f3rki, Ola i Julia.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzyby\u0142y posi\u0142ki\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142a ironicznie Tatiana, zamykaj\u0105c drzwi szafy.<\/p>\n\n\n\n
El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna zatrzyma\u0142a si\u0119 na progu pokoju, jej uwa\u017cne spojrzenie przesun\u0119\u0142o si\u0119 po postaci przysz\u0142ej synowej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDziewczyny, id\u017acie teraz do kuchni i zr\u00f3bcie herbat\u0119\u201d \u2013 rozkaza\u0142a, nie odrywaj\u0105c wzroku od Tatiany. \u201eMusimy porozmawia\u0107 na osobno\u015bci\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ola i Julia, wyra\u017anie rozczarowane, \u017ce nie b\u0119d\u0105 mog\u0142y uczestniczy\u0107 w rozmowie, niech\u0119tnie odesz\u0142y. Tatiana zauwa\u017cy\u0142a jednak znacz\u0105ce spojrzenia, jakie siostry wymieni\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Gdy zostali sami, Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna podesz\u0142a bli\u017cej. Pachnia\u0142a perfumami i odrobin\u0105 papieros\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie b\u0105d\u017a g\u0142upia, dziewczyno\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a bez wst\u0119pu. \u201eWkr\u00f3tce wychodzisz za m\u0105\u017c, a tu merdasz ogonem. Jest bardzo \u017ale\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119, rozszyfruj s\u0142owa zwi\u0105zane z ogonem i kto co kr\u0119ci\u201d \u2013 poprosi\u0142a spokojnym g\u0142osem, patrz\u0105c te\u015bciowej prosto w oczy.<\/p>\n\n\n\n
Elizaveta Kirillovna za\u015bmia\u0142a si\u0119, a jej w\u0105skie usta rozci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 w nieprzyjemnym u\u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n
— Ju\u017c wszystko zrozumia\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie znam twojego j\u0119zyka\u201d \u2013 odpar\u0142a Tatiana szorstko. \u201eJestem przyzwyczajona, kiedy ludzie zwracaj\u0105 si\u0119 do mnie bezpo\u015brednio i prosto w twarz. Wi\u0119c wyja\u015bnij, co to za ogon i kto z czym si\u0119 bawi?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa zmru\u017cy\u0142a oczy, jakby oceniaj\u0105c przeciwnika.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem wszystko\u201d \u2013 g\u0142os Elizawiety Kiry\u0142\u0142owej sta\u0142 si\u0119 lodowaty. \u201e\u017be romansujesz z kim\u015b przed \u015blubem. \u017be oszukujesz mojego syna. Pewnie masz kilku ludzi w odwodzie\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wstydzi\u0142a si\u0119 nie za siebie, ale za nich \u2013 za to, \u017ce mogli tak o niej my\u015ble\u0107.<\/p>\n\n\n\n
K\u0105tem oka dostrzeg\u0142a Ol\u0119 i Juli\u0119 wystaj\u0105ce z kuchni, wyra\u017anie przys\u0142uchuj\u0105ce si\u0119 rozmowie. Na twarzy Julii pojawi\u0142 si\u0119 delikatny u\u015bmiech, kt\u00f3ry w ko\u0144cu doprowadzi\u0142 Tatian\u0119 do szale\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMam dla ciebie wielki szacunek, Elizawieto Kiri\u0142\u0142owno\u201d \u2013 powiedzia\u0142a powoli \u2013 \u201eale nie powinna\u015b przeinacza\u0107 informacji na swoj\u0105 korzy\u015b\u0107. Je\u015bli kto\u015b ma m\u0119\u017cczyzn na boku, zapytaj o to swoje c\u00f3rki\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Sama Tatiana nie spodziewa\u0142a si\u0119 po sobie takiej bezczelno\u015bci. El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a na Ol\u0119 i Juli\u0119, kt\u00f3re wysz\u0142y z kuchni i zamar\u0142y z min\u0105 wyra\u017caj\u0105c\u0105 udawane oburzenie.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa wyci\u0105gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119 w stron\u0119 Tatiany.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Daj mi telefon.<\/p>\n\n\n\n
— Co?<\/p>\n\n\n\n
\u201eTelefon\u201d \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna. \u201eChc\u0119 zobaczy\u0107, do kogo piszesz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mam zamiaru nic robi\u0107\u2026\u201d zacz\u0119\u0142a Tatiana, ale przerwa\u0142 jej odg\u0142os szybkich krok\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Ola, wykorzystuj\u0105c moment, pobieg\u0142a do stolika nocnego, chwyci\u0142a le\u017c\u0105cy tam telefon kom\u00f3rkowy synowej i poda\u0142a go matce.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119, mamo\u201d \u2013 w jej g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o nieskrywany triumf.<\/p>\n\n\n\n
— Oddaj mi m\u00f3j telefon! — Tatiana rzuci\u0142a si\u0119 w stron\u0119 Elizawiety Kiry\u0142\u0142owej, ale ta zr\u0119cznie si\u0119 wycofa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ola roze\u015bmia\u0142a si\u0119, patrz\u0105c na t\u0119 scen\u0119, a jej \u015bmiech brzmia\u0142 jak odg\u0142os t\u0142uczonego szk\u0142a \u2013 ostry i bolesny.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDaj mi m\u00f3j telefon!\u201d za\u017c\u0105da\u0142a Tatiana, pr\u00f3buj\u0105c przecisn\u0105\u0107 si\u0119 obok Julii, kt\u00f3ra blokowa\u0142a jej drog\u0119 swoim cia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
— Zgadza si\u0119, m\u00f3wi\u0142am ci — u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Julia. — Po co si\u0119 tak denerwowa\u0107, skoro nie masz nic do ukrycia?<\/p>\n\n\n\n
Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna ju\u017c w\u0142\u0105czy\u0142a ekran i szybko przegl\u0105da\u0142a wiadomo\u015bci, jej pomarszczone palce zr\u0119cznie przesuwa\u0142y si\u0119 po ekranie dotykowym. Tatiana ponownie pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 przebi\u0107, ale Ola nagle stan\u0119\u0142a przed ni\u0105, tworz\u0105c z siostr\u0105 ludzk\u0105 tarcz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— Przepu\u015b\u0107cie mnie! — G\u0142os Tatiany wzr\u00f3s\u0142 do krzyku. — Co ty wyprawiasz?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O m\u00f3j Bo\u017ce! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a nagle te\u015bciowa, a jej twarz wykrzywi\u0142a si\u0119 w triumfalnym grymasie. \u2013 \u201eBuziaki\u201d! No! No! Wiedzia\u0142am! Tak jest!<\/p>\n\n\n\n
Tatiana gwa\u0142townie odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do niej. Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna trzyma\u0142a telefon jak dow\u00f3d w s\u0105dzie, jak najmocniejszy dow\u00f3d. W jej oczach b\u0142yszcza\u0142 triumfalny blask.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Patrzcie, dziewczyny! \u2013 zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do c\u00f3rek. \u2013 \u201eKochanie\u201d, \u201eBuziaki\u201d, a ona odpowiedzia\u0142a: \u201eJa te\u017c strasznie za wami t\u0119skni\u0119\u201d! A to ju\u017c trzy dni przed \u015blubem!<\/p>\n\n\n\n
Ola i Julia podesz\u0142y bli\u017cej, wpatruj\u0105c si\u0119 w ekran z chciw\u0105 ciekawo\u015bci\u0105. Ich twarze emanowa\u0142y nieskrywan\u0105 satysfakcj\u0105, jakby wszystkie ich podejrzenia w\u0142a\u015bnie potwierdzi\u0142y si\u0119 w najbardziej dramatyczny spos\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n
Zebrawszy wszystkie si\u0142y, Tatiana odepchn\u0119\u0142a Juli\u0119 i pobieg\u0142a do te\u015bciowej. W mgnieniu oka wyrwa\u0142a telefon z r\u0105k Elizawiety Kiry\u0142\u0142owej, kt\u00f3ra cofn\u0119\u0142a si\u0119 zaskoczona.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDo\u015b\u0107!\u201d krzykn\u0119\u0142a Tatiana.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak rozmawiasz z moj\u0105 matk\u0105?\u201d \u2013 oburzy\u0142a si\u0119 Julia, ale Tatiana ju\u017c jej nie s\u0142ucha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b pod\u0142\u0105 kobiet\u0105, Elizawieto Kiry\u0142\u0142owno\u201d \u2013 g\u0142os Tatiany sta\u0142 si\u0119 niespodziewanie spokojny i lodowaty. \u201eA twoje c\u00f3rki to ma\u0142ostkowe suki, kt\u00f3re karmi\u0105 twoje chore fantazje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ola i Julia wymieni\u0142y spojrzenia i nagle wybuchn\u0119\u0142y \u015bmiechem, co tylko spot\u0119gowa\u0142o gniew Tatiany.<\/p>\n\n\n\n
— Uwa\u017cacie to za zabawne? — Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do nich. — Pewnie dlatego, \u017ce jeste\u015bcie do tego przyzwyczajone. Przyzwyczai\u0142y\u015bcie si\u0119 do tego, \u017ce nazywa si\u0119 was sukami. Przyzwyczai\u0142y\u015bcie si\u0119 do grzebania w cudzych torbach, w cudzych telefonach, podgl\u0105dania, pods\u0142uchiwania. Jeste\u015bcie po prostu pod\u0142ymi, n\u0119dznymi lud\u017ami. Wyno\u015bcie si\u0119 z mojego mieszkania!<\/p>\n\n\n\n
Ola \u015bmia\u0142a si\u0119, nie kryj\u0105c rado\u015bci, Julia u\u015bmiecha\u0142a si\u0119, zakrywaj\u0105c usta d\u0142oni\u0105. Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna jednak si\u0119 nie \u015bmia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTy ma\u0142a suko\u201d \u2013 sykn\u0119\u0142a i zanim ktokolwiek zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 opami\u0119ta\u0107, zamachn\u0119\u0142a si\u0119 i uderzy\u0142a Tatian\u0119 mocno w policzek.<\/p>\n\n\n\n
W pokoju rozleg\u0142 si\u0119 odg\u0142os uderzenia. Nawet Ola i Julia zamilk\u0142y, patrz\u0105c ze zdumieniem. Tatiana zamar\u0142a w bezruchu, powoli unosz\u0105c d\u0142o\u0144 do p\u0142on\u0105cego policzka. Nie mog\u0142a uwierzy\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bnie zosta\u0142a uderzona. Nigdy w \u017cyciu, nawet jako dziecko, nikt nie podni\u00f3s\u0142 na ni\u0105 r\u0119ki. Nawet jej w\u0142asna matka nigdy nie stosowa\u0142a kar fizycznych.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana cofn\u0119\u0142a si\u0119 powoli, przyciskaj\u0105c d\u0142o\u0144 do p\u0142on\u0105cego policzka. \u0141zy zamarz\u0142y jej w oczach, ale nie pozwoli\u0142a im wyp\u0142yn\u0105\u0107, nie tutaj, nie teraz, nie w obecno\u015bci tych kobiet. Bez s\u0142owa odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i szybko posz\u0142a do sypialni. Zatrzasn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi i zamkn\u0119\u0142a je na klucz.<\/p>\n\n\n\n
Dopiero teraz, w zaciszu pokoju, Tatiana pozwoli\u0142a sobie na p\u0142acz. \u0141zy sp\u0142ywa\u0142y jej po twarzy, zostawiaj\u0105c gor\u0105ce \u015blady na sk\u00f3rze. Powoli osun\u0119\u0142a si\u0119 na pod\u0142og\u0119, obejmuj\u0105c kolana d\u0142o\u0144mi i zacz\u0119\u0142a cicho szlocha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 dzieje?\u201d wyszepta\u0142a przez \u0142zy. \u201eJak to mo\u017cliwe, \u017ce wszystko tak szybko si\u0119 rozpad\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zza drzwi dobiega\u0142y st\u0142umione g\u0142osy. El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna surowo upomina\u0142a c\u00f3rki, ale w jej g\u0142osie nie by\u0142o cienia skruchy. Wr\u0119cz przeciwnie, wydawa\u0142a si\u0119 zadowolona ze swojego zachowania.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma potrzeby z ni\u0105 robi\u0107 ceregieli\u201d \u2013 do Tatiany dociera\u0142y fragmenty zda\u0144. \u201eTo jej wina\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tatiana sp\u0119dzi\u0142a reszt\u0119 dnia w swoim pokoju. Le\u017ca\u0142a na \u0142\u00f3\u017cku, wpatruj\u0105c si\u0119 w sufit i rozmy\u015blaj\u0105c o tym, jak bardzo wszystko si\u0119 skomplikowa\u0142o w ci\u0105gu ostatnich kilku dni. P\u00f3\u0142tora roku bezchmurnego zwi\u0105zku \u2013 i nagle to. Jakby Denis zmieni\u0142 si\u0119 przed \u015blubem.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu, oko\u0142o sz\u00f3stej wieczorem, us\u0142ysza\u0142a d\u017awi\u0119k otwieranych drzwi wej\u015bciowych. Ci\u0119\u017ckie, znajome kroki w korytarzu \u2013 Denis.<\/p>\n\n\n\n
— Tanya? Jeste\u015b w domu?<\/p>\n\n\n\n
Nie odpowiedzia\u0142a. Kroki zbli\u017cy\u0142y si\u0119 do sypialni, klamka si\u0119 przekr\u0119ci\u0142a, ale drzwi by\u0142y zamkni\u0119te.<\/p>\n\n\n\n
— Tanya, prosz\u0119 otw\u00f3rz drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana powoli wsta\u0142a z \u0142\u00f3\u017cka. Jej oczy by\u0142y zaczerwienione od \u0142ez, a w\u0142osy potargane. Podesz\u0142a do drzwi, ale nie spieszy\u0142a si\u0119 z ich otwarciem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d zapyta\u0142 Denis zza drzwi. \u201eMama dzwoni\u0142a i powiedzia\u0142a, \u017ce mia\u0142e\u015b jaki\u015b konflikt\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKonflikt\u201d \u2013 Tatiana u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 gorzko. Jakiego spokojnego s\u0142owa u\u017cy\u0142, by opisa\u0107 to, co si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu przekr\u0119ci\u0142a klucz i otworzy\u0142a drzwi. Denis sta\u0142 przed ni\u0105 w roboczym ubraniu, z zatroskanym wyrazem twarzy. Spotykaj\u0105c si\u0119 z jej zap\u0142akanymi oczami, zmarszczy\u0142 brwi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d powt\u00f3rzy\u0142, robi\u0105c krok w jej stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana cofn\u0119\u0142a si\u0119, nie pozwalaj\u0105c mu si\u0119 zbli\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz ju\u017c wszystko, prawda?\u201d Jej g\u0142os by\u0142 zm\u0119czony i osch\u0142y. \u201eWiesz, \u017ce twoja matka mnie uderzy\u0142a? \u017be twoje siostry si\u0119 \u015bmia\u0142y, patrz\u0105c na to? A ty nadal pytasz, co si\u0119 sta\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Denis by\u0142 wyra\u017anie zaskoczony tymi s\u0142owami. Jego twarz posmutnia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo\u2026 uderzy\u0142a ci\u0119?\u201d \u2013 zapyta\u0142 z niedowierzaniem. \u201eTo niemo\u017cliwe. Ona nigdy\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOna to zrobi\u0142a\u201d \u2013 przerwa\u0142a mu ch\u0142odno Tatiana. \u201eTutaj, w tym pokoju\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 S\u0142uchaj, znam moj\u0105 matk\u0119. To pow\u015bci\u0105gliwa, zr\u00f3wnowa\u017cona kobieta. Gdyby co\u015b takiego si\u0119 sta\u0142o\u2026 c\u00f3\u017c, pewnie j\u0105 sprowokowa\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana spojrza\u0142a na niego ze zdumieniem. Potem, niespodziewanie dla siebie, roze\u015bmia\u0142a si\u0119 \u2013 suchym, zimnym \u015bmiechem, w kt\u00f3rym nie by\u0142o ani krzty rado\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSprowokowa\u0142a\u015b?\u201d powt\u00f3rzy\u0142a z gorzk\u0105 ironi\u0105. \u201eTwoja siostra wzi\u0119\u0142a m\u00f3j telefon i da\u0142a go twojej matce. Twoja matka przegl\u0105da\u0142a moje wiadomo\u015bci, podczas gdy ja b\u0142aga\u0142am j\u0105, \u017ceby go odda\u0142a. A kiedy nazwa\u0142am rzeczy po imieniu, uderzy\u0142a mnie. A ty m\u00f3wisz, \u017ce j\u0105 sprowokowa\u0142am?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Denis wygl\u0105da\u0142 na zawstydzonego, ale nie spieszy\u0142 si\u0119 z przepraszaniem za swoich bliskich.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzykro mi\u2026 \u017ce tak si\u0119 sta\u0142o\u201d \u2013 powiedzia\u0142 w ko\u0144cu, patrz\u0105c w d\u00f3\u0142. \u201eAle musisz zrozumie\u0107, \u017ce si\u0119 o mnie martwi\u0105. Zw\u0142aszcza po tym, co znale\u017ali w twoim telefonie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
— Po czym?<\/p>\n\n\n\n
— No… te wiadomo\u015bci… — zawaha\u0142 si\u0119. — Co tam by\u0142o? Od kogo by\u0142y?<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie twoja sprawa\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak to nie moje? \u2013 Denis podni\u00f3s\u0142 ostro g\u0142os. \u2013 Moje! Za dzie\u0144 zostaniesz moj\u0105 \u017con\u0105, a ja dowiem si\u0119, \u017ce masz romans z kim\u015b na boku!<\/p>\n\n\n\n
— Jeste\u015b tego pewien?<\/p>\n\n\n\n
— Tak! — krzykn\u0105\u0142 Denis. — Te wiadomo\u015bci… Wyja\u015bniaj\u0105 wszystko. Twoje dziwne zachowanie w ostatnich dniach, twoja nerwowo\u015b\u0107. Masz kogo\u015b!<\/p>\n\n\n\n
Z s\u0105siedniego pokoju dobiega\u0142y st\u0142umione g\u0142osy i pow\u015bci\u0105gliwy \u015bmiech. Tatiana automatycznie odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 w tamt\u0105 stron\u0119 i dostrzeg\u0142a dwie postacie migaj\u0105ce za uchylonymi drzwiami.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy Ola i Julia s\u0105 tutaj?<\/p>\n\n\n\n
Denis wzruszy\u0142 ramionami, jakby nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Ta rodzina po prostu sobie z niej \u017cartowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiedz im, \u017ceby wyszli\u201d \u2013 powiedzia\u0142a zdecydowanie.<\/p>\n\n\n\n
— Co? — Denis by\u0142 zaskoczony.<\/p>\n\n\n\n
— Popro\u015b mam\u0119 i siostry, \u017ceby opu\u015bci\u0142y nasze mieszkanie. Natychmiast.<\/p>\n\n\n\n
Denis spojrza\u0142 na ni\u0105, jakby m\u00f3wi\u0142a w nieznanym j\u0119zyku.<\/p>\n\n\n\n
— Ale dlaczego? Przecie\u017c wszyscy jeste\u015bmy rodzin\u0105…<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeszcze nie jeste\u015bmy rodzin\u0105\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a Tatiana. \u201eI teraz w\u0105tpi\u0119, czy ni\u0105 b\u0119dziemy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Denis zignorowa\u0142 jej s\u0142owa. Zamiast tego powr\u00f3ci\u0142 do tematu, kt\u00f3ry go dr\u0119czy\u0142:<\/p>\n\n\n\n
— Jak on si\u0119 nazywa? Ten… tw\u00f3j wielbiciel?<\/p>\n\n\n\n
Tatiana nie mog\u0142a uwierzy\u0107 w to, co si\u0119 dzieje. M\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3rego kocha\u0142a, m\u0119\u017cczyzna, z kt\u00f3rym mia\u0142a si\u0119 o\u017ceni\u0107, ca\u0142kowicie si\u0119 zmieni\u0142. Ten zaborczy ton, ta bezpodstawna zazdro\u015b\u0107, ta \u015blepa wiara w s\u0142owa krewnych, a nie w swoje w\u0142asne\u2026 Kim by\u0142 ten m\u0119\u017cczyzna przed ni\u0105?<\/p>\n\n\n\n
Zza drzwi dobieg\u0142 kolejny chichot. Ola i Julia wyra\u017anie bawi\u0142y si\u0119 t\u0105 scen\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana wyj\u0119\u0142a telefon z kieszeni i poda\u0142a go Denisowi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOtw\u00f3rz ostatnie wiadomo\u015bci\u201d \u2013 powiedzia\u0142a spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
Denis niepewnie wzi\u0105\u0142 telefon. Jego palce nerwowo przesuwa\u0142y si\u0119 po ekranie, rozpoczynaj\u0105c dialog.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKochana\u201d \u2013 przeczyta\u0142 na g\u0142os. \u201eJak\u017ce si\u0119 ciesz\u0119\u201d. \u201eNie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, \u017ceby ci\u0119 zobaczy\u0107\u201d. \u201eBuziaki\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Jego twarz robi\u0142a si\u0119 coraz ciemniejsza z ka\u017cd\u0105 przeczytan\u0105 wiadomo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTeraz\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Tatiana \u2013 \u201esp\u00f3jrz na numer i zadzwo\u0144. Ze swojego telefonu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Denis zamruga\u0142 zmieszany, ale pos\u0142ucha\u0142. Zapisa\u0142 numer i wybra\u0142 go na swoim telefonie. Chwil\u0119, potem jeszcze raz i po drugiej stronie kto\u015b odebra\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eHalo?\u201d us\u0142ysza\u0142 kobiecy g\u0142os, kt\u00f3ry Denis od razu rozpozna\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eVera?\u201d powiedzia\u0142 niepewnie, patrz\u0105c na Tatian\u0119 szeroko otwartymi oczami.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, Denis, to ja\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a spokojnie siostra Tatiany. \u201eMam nadziej\u0119, \u017ce zda\u0142e\u015b sobie spraw\u0119 z tego, co zrobi\u0142e\u015b. Gratulacje, jeste\u015b kompletnym idiot\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Denis spojrza\u0142 na pann\u0119 m\u0142od\u0105 w milczeniu, nie wiedz\u0105c, co odpowiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana odebra\u0142a mu telefon i wy\u0142\u0105czy\u0142a po\u0142\u0105czenie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce ka\u017cesz swoim siostrom mnie szpiegowa\u0107 i donosi\u0107 o ka\u017cdym moim ruchu. Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce twoja matka b\u0119dzie grzeba\u0107 w moim telefonie. By\u0142am w szoku, kiedy doros\u0142a kobieta z dwiema doros\u0142ymi c\u00f3rkami uderzy\u0142a mnie, nie maj\u0105c do tego \u017cadnego moralnego prawa. Jestem w szoku, \u017ce m\u00f3j narzeczony, kt\u00f3rego m\u0119\u017ca mia\u0142am po\u015blubi\u0107 za jeden dzie\u0144, oskar\u017ca mnie o zdrad\u0119 tylko dlatego, \u017ce tego chce.<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142a si\u0119 i uwa\u017cnie spojrza\u0142a Denisowi w oczy.<\/p>\n\n\n\n
— Jestem zdumiony, jak bardzo mi nie ufasz i jak \u015blepo wierzysz swoim siostrom i matce. I wiesz co, Denis…<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zamilk\u0142a, dobieraj\u0105c s\u0142owa. Denis nerwowo prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo?\u201d nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do niego i spokojnie, niemal oboj\u0119tnie, powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie potrzebuj\u0119 takiego m\u0119\u017ca. Potrzebuj\u0119 m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry mnie kocha i nie zdradza przy pierwszej okazji. I dlatego wstajesz i wychodzisz st\u0105d z mam\u0105 i siostrami.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie do pokoju wpad\u0142a te\u015bciowa El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna.<\/p>\n\n\n\n
«Co ty bredzisz!» krzykn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana gwa\u0142townie zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 w jej stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZamknij si\u0119! Nie da\u0142am ci prawa g\u0142osu!\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa dos\u0142ownie zblad\u0142a po tych s\u0142owach, jakby kto\u015b narzuci\u0142 jej na twarz bia\u0142e prze\u015bcierad\u0142o. Otworzy\u0142a usta, ale z jej gard\u0142a nie wydoby\u0142 si\u0119 ani jeden d\u017awi\u0119k. Denis, wr\u0119cz przeciwnie, zarumieni\u0142 si\u0119 ze z\u0142o\u015bci, ale nadal sta\u0142 nieruchomo, wci\u0105\u017c analizuj\u0105c s\u0142owa panny m\u0142odej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMasz zwyczaj pods\u0142uchiwania\u201d \u2013 kontynuowa\u0142a Tatiana, patrz\u0105c prosto w oczy Elizawiety Kiry\u0142\u0142owej. \u201eS\u0142ysza\u0142a\u015b wszystko doskonale. Dlatego wsta\u0142a\u015b, odwr\u00f3ci\u0142a\u015b si\u0119 i wysz\u0142a\u015b z mojego mieszkania.<\/p>\n\n\n\n
Ola i Julia pojawi\u0142y si\u0119 w drzwiach. Chichota\u0142y, zas\u0142aniaj\u0105c usta d\u0142o\u0144mi, jak uczennice pods\u0142uchuj\u0105ce rozmow\u0119 doros\u0142ych.<\/p>\n\n\n\n
\u201eHisteryczne\u201d \u2013 prychn\u0119\u0142a Ola, chowaj\u0105c si\u0119 za siostr\u0105.<\/p>\n\n\n\n
«Ca\u0142kowity psychopata!» wtr\u0105ci\u0142a Julia, r\u00f3wnie\u017c chichocz\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
Niespodziewanie dla wszystkich Denis zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ze z\u0142o\u015bci\u0105 do swoich si\u00f3str:<\/p>\n\n\n\n
— ZAMKNIJCIE SI\u0118 OBOJE! WYNOCHA\u0106 ST\u0104D! — rykn\u0105\u0142 tak g\u0142o\u015bno, \u017ce nawet Tatiana si\u0119 wzdrygn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ola i Julia wymieni\u0142y przestraszone spojrzenia, ich u\u015bmiechy natychmiast znikn\u0119\u0142y. Jednocze\u015bnie cofn\u0119\u0142y si\u0119 i znikn\u0119\u0142y w korytarzu, niczym dwa przestraszone zwierz\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n
Denis powoli odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Tatiany. Jego twarz nagle si\u0119 zmieni\u0142a \u2013 gniew ust\u0105pi\u0142 miejsca czemu\u015b przypominaj\u0105cemu wyrzuty sumienia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTanya, prosz\u0119\u201d \u2013 jego g\u0142os sta\u0142 si\u0119 cichy, niemal b\u0142agalny. \u201eZapomnijmy o wszystkim. To by\u0142 g\u0142upi \u017cart. Naprawimy to.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie by\u0142 nie do poznania \u2013 nie by\u0142 ju\u017c tym Denisem, kt\u00f3rego zna\u0142a, nie by\u0142 tym, w kt\u00f3rym si\u0119 zakocha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie \u017cart, Denis. To ty\u201d \u2013 powiedzia\u0142a z ch\u0142odnym spokojem. \u201eWszystko, co si\u0119 sta\u0142o, to ty. To, \u017ce twoja siostra grzeba\u0142a w moim telefonie, to ty. To, \u017ce twoja matka, lekcewa\u017c\u0105c moje zdanie, grzeba\u0142a w moim telefonie, to znowu ty. A ty za\u017c\u0105da\u0142e\u015b ode mnie rozliczenia, oskar\u017cy\u0142e\u015b mnie o zdrad\u0119\u201d \u2013 w jej g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o tak przenikliw\u0105 gorycz, \u017ce Denis mimowolnie spu\u015bci\u0142 wzrok. \u201eJu\u017c ci nie ufam. Jeste\u015b dla mnie niczym, pustk\u0105. Nie jeste\u015b m\u0119\u017cczyzn\u0105. Jeste\u015b tylko fragmentem mojego \u017cycia. Ju\u017c ci m\u00f3wi\u0142am \u2013 \u015blubu nie b\u0119dzie. Wyno\u015b si\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa w ko\u0144cu oprzytomnia\u0142a. El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna wyprostowa\u0142a si\u0119, wyprostowa\u0142a ramiona i spojrza\u0142a na Tatian\u0119 z aroganck\u0105 pogard\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u201eJe\u015bli nie mia\u0142e\u015b nic do ukrycia, to po co robi\u0142e\u015b ten ca\u0142y cyrk?\u201d \u2013 zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana powoli odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a zimno na Elizawiet\u0119 Kiry\u0142\u0142own\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zn\u00f3w otworzy\u0142a\u015b usta? Czas, \u017ceby\u015b by\u0142a na korytarzu \u2013 jej g\u0142os brzmia\u0142 spokojnie. \u2013 My\u015blisz, \u017ce jestem dziewczyn\u0105, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cesz rozkazywa\u0107? Nie jestem twoj\u0105 c\u00f3rk\u0105, kt\u00f3ra b\u0119dzie si\u0119 przed tob\u0105 p\u0142aszczy\u0107, zdradzi m\u0119\u017ca, b\u0119dzie ci donosi\u0107 o ka\u017cdym kroku. Nie, i nie jestem twoj\u0105 synow\u0105. Je\u015bli jeszcze nie us\u0142ysza\u0142a\u015b wszystkiego, co powiedzia\u0142am, przeczy\u015b\u0107 uszy, przemy\u015bl to sobie w pami\u0119ci. A teraz \u2013 odwr\u00f3\u0107 si\u0119 o 180 stopni i id\u017a do c\u00f3rek, bo inaczej\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eW przeciwnym razie \u2013 co?!\u201d Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna podnios\u0142a g\u0142os i gro\u017anie zrobi\u0142a krok naprz\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Denis nagle stan\u0105\u0142 mi\u0119dzy matk\u0105 a Tatian\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, prosz\u0119, odejd\u017a\u201d \u2013 jego g\u0142os brzmia\u0142 niemal b\u0142agalnie. \u201eB\u0142agam ci\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna spojrza\u0142a na syna z niezadowoleniem, ale mimo to pos\u0142ucha\u0142a. Mamrocz\u0105c co\u015b niezrozumia\u0142ego pod nosem, wysz\u0142a z pokoju, g\u0142o\u015bno trzaskaj\u0105c drzwiami.<\/p>\n\n\n\n
Denis natychmiast zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Tatiany. Jego cierpliwo\u015b\u0107 najwyra\u017aniej si\u0119 wyczerpa\u0142a. Z\u0142apa\u0142 j\u0105 za ramiona i zacz\u0105\u0142 ni\u0105 potrz\u0105sa\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzesta\u0144 histeryzowa\u0107!\u201d warkn\u0105\u0142, niemal krzycz\u0105c. \u201e\u015alub ju\u017c za dzie\u0144! S\u0142yszysz mnie? \u015alub!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tatiana nie mog\u0142a ju\u017c tego znie\u015b\u0107. Jednym gwa\u0142townym ruchem odepchn\u0119\u0142a Denisa i z ca\u0142ej si\u0142y uderzy\u0142a go w twarz. Odg\u0142os uderzenia odbi\u0142 si\u0119 echem od \u015bcian.<\/p>\n\n\n\n
— Co, nadal nie rozumiesz? — Ju\u017c krzycza\u0142a. — My\u015blisz, \u017ce \u017cartuj\u0119? Nie jestem twoj\u0105 siostr\u0105, nie jestem twoj\u0105 matk\u0105, nie jestem twoj\u0105 dziewczyn\u0105, nie jestem twoj\u0105 narzeczon\u0105. Wyno\u015b si\u0119! Natychmiast! W tej chwili!<\/p>\n\n\n\n
Denis przycisn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 do policzka, na kt\u00f3rym pojawi\u0142a si\u0119 czerwona plama. Jego oczy rozszerzy\u0142y si\u0119 ze zdumienia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTy\u2026 ty mnie uderzy\u0142e\u015b\u201d \u2013 powiedzia\u0142, jakby wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b niewiarygodnego.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowt\u00f3rz\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Tatiana szorstko, wyr\u00f3wnuj\u0105c oddech. \u201e\u015alubu nie b\u0119dzie. Oddaj mi klucze do mieszkania i wyno\u015b si\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nasze mieszkanie\u201d \u2013 zaprotestowa\u0142 Denis\u2026<\/p>\n\n\n\n
— MOJE! — krzykn\u0119\u0142a Tatiana. — WYNOCHA\u0106 SI\u0118!<\/p>\n\n\n\n
Tatiana rzuci\u0142a si\u0119 do szafy i otworzy\u0142a drzwi z tak\u0105 si\u0142\u0105, \u017ce zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 na \u015bcianach. Jej r\u0119ce, dr\u017c\u0105ce z gniewu, chwyta\u0142y ubrania Denisa \u2013 koszule, spodnie, swetry \u2013 i rzuca\u0142y je przez pok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBierz swoje!\u201d krzykn\u0119\u0142a, zrywaj\u0105c kurtki i koszule z wieszak\u00f3w. \u201eNatychmiast!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Denis sta\u0142 na \u015brodku pokoju, oszo\u0142omiony nag\u0142\u0105 przemian\u0105 spokojnej, rozs\u0105dnej Tanyi w furi\u0119. Koszula opad\u0142a mu do st\u00f3p, potem krawat, a potem spodnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzesta\u0144!\u201d \u2013 pr\u00f3bowa\u0142 j\u0105 przekona\u0107 Denis, schylaj\u0105c si\u0119, \u017ceby podnie\u015b\u0107 jej rzeczy. \u201eZachowujesz si\u0119 jak histeryczka!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNienawidz\u0119 ci\u0119!\u201d krzykn\u0119\u0142a Tatiana, wyrzucaj\u0105c ostatni\u0105 par\u0119 spodni z szafy. \u201eNienawidz\u0119 ciebie i twojej cholernej rodziny!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kopn\u0119\u0142a stert\u0119 ubra\u0144 le\u017c\u0105c\u0105 na pod\u0142odze, tak \u017ce rozsypa\u0142y si\u0119 po ca\u0142ym pokoju. Denis rzuci\u0142 si\u0119, \u017ceby je pozbiera\u0107, rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 zdezorientowany, jakby nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107, \u017ce to naprawd\u0119 mu si\u0119 przytrafi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZwariowa\u0142e\u015b\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142, pr\u00f3buj\u0105c upchn\u0105\u0107 koszule i spodnie do torby sportowej, kt\u00f3r\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0142 spod \u0142\u00f3\u017cka. \u201eJeste\u015b kompletnym idiot\u0105, na Boga!\u201d<\/p>\n\n\n\n
S\u0142ysz\u0105c te s\u0142owa, Tatiana natychmiast pojawi\u0142a si\u0119 obok niego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo powiedzia\u0142e\u015b?\u201d sykn\u0119\u0142a, podchodz\u0105c do niego. \u201ePowiedz to jeszcze raz!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Denis cofn\u0105\u0142 si\u0119 o krok, zapl\u0105tuj\u0105c si\u0119 we w\u0142asne spodnie, kt\u00f3re pr\u00f3bowa\u0142 podnie\u015b\u0107 z pod\u0142ogi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTanya, nie o to mi chodzi\u0142o\u2026\u201d zacz\u0105\u0142, ale by\u0142o ju\u017c za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zamachn\u0119\u0142a si\u0119 i kopn\u0119\u0142a go w ty\u0142ek z ca\u0142ej si\u0142y. Denis, trac\u0105c r\u00f3wnowag\u0119, upad\u0142 z hukiem na pod\u0142og\u0119, rozrzucaj\u0105c wok\u00f3\u0142 siebie rzeczy, kt\u00f3re z takim trudem zebra\u0142.<\/p>\n\n\n\n
«Tak to jest, gdy si\u0119 jest g\u0142upcem!» krzykn\u0119\u0142a, patrz\u0105c na swojego narzeczonego rozci\u0105gni\u0119tego na pod\u0142odze.<\/p>\n\n\n\n
W drzwiach sypialni sta\u0142y trzy postacie \u2013 El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna i jej c\u00f3rki, obserwuj\u0105ce rozgrywaj\u0105c\u0105 si\u0119 scen\u0119 z r\u00f3\u017cnym nat\u0119\u017ceniem szoku na twarzach. Zamar\u0142y jak widzowie w teatrze, oszo\u0142omieni nieoczekiwanym zwrotem akcji.<\/p>\n\n\n\n
\u201eO m\u00f3j Bo\u017ce\u2026\u201d szepn\u0119\u0142a Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna, przyciskaj\u0105c d\u0142o\u0144 do piersi.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana, zauwa\u017cywszy ich, odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i ruszy\u0142a prosto w ich stron\u0119, wypychaj\u0105c ca\u0142\u0105 tr\u00f3jk\u0119 na korytarz.<\/p>\n\n\n\n
— Po co tu stoicie? — krzykn\u0119\u0142a. — Koniec przedstawienia! Wszyscy wyno\u015bcie si\u0119 z mojego mieszkania!<\/p>\n\n\n\n
El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna otworzy\u0142a usta, chc\u0105c co\u015b powiedzie\u0107, lecz Tatiana nie pozwoli\u0142a jej wypowiedzie\u0107 ani s\u0142owa:<\/p>\n\n\n\n
\u201eZAMKNIJ SI\u0118!\u201d \u2013 rozkaza\u0142a, unosz\u0105c palec wskazuj\u0105cy. \u201eNie chc\u0119 s\u0142ysze\u0107 od ciebie ani s\u0142owa! WYNOCHA!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ola, kt\u00f3ra sta\u0142a za matk\u0105, wyjrza\u0142a zza jej ramienia i mrukn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
— Co za g\u0142upiec…<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrawdziwy psychopata!\u201d \u2013 podchwyci\u0142a Julia, nie kryj\u0105c pogardy w g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n
Ku ich zaskoczeniu, El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 gwa\u0142townie i uderzy\u0142a Ol\u0119 w ty\u0142 g\u0142owy tak mocno, \u017ce ta krzykn\u0119\u0142a z b\u00f3lu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZamknij si\u0119!\u201d sykn\u0119\u0142a, chwytaj\u0105c m\u0142odsz\u0105 c\u00f3rk\u0119 za rami\u0119. Potem odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Julii, chwyci\u0142a j\u0105 za \u0142okie\u0107 i si\u0142\u0105 wypchn\u0119\u0142a na podest. \u201eObie, na ulic\u0119! Natychmiast!\u201d<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3rki, oszo\u0142omione nag\u0142\u0105 zmian\u0105 nastroju matki, po\u015bpieszy\u0142y do wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
Tymczasem Denis, wci\u0105\u017c na czworakach, pr\u00f3bowa\u0142 pozbiera\u0107 porozrzucane rzeczy, mamrocz\u0105c pod nosem przekle\u0144stwa. Tatiana z\u0142apa\u0142a torb\u0119, do kt\u00f3rej pakowa\u0142 ubrania, i wyrzuci\u0142a j\u0105 za drzwi mieszkania.<\/p>\n\n\n\n
— Masz swoje rzeczy! A teraz wyno\u015b si\u0119! — Z\u0142apa\u0142a go za ko\u0142nierz i poci\u0105gn\u0119\u0142a w stron\u0119 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Denis pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 opiera\u0107, wyprostowa\u0142 si\u0119 i chwyci\u0142 swoj\u0105 narzeczon\u0105 za r\u0119ce:<\/p>\n\n\n\n
— Taniu, pos\u0142uchaj, porozmawiajmy spokojnie… To wszystko jest zwyk\u0142ym nieporozumieniem…<\/p>\n\n\n\n
— Nieporozumienie? — Oderwa\u0142a si\u0119 i popchn\u0119\u0142a go w stron\u0119 drzwi. — Nieporozumienie polega na tym, \u017ce spotkali\u015bmy si\u0119 p\u00f3\u0142tora roku temu! Nieporozumienie polega na tym, \u017ce nawet zgodzi\u0142am si\u0119 z tob\u0105 o\u017ceni\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Elizawieta Kiry\u0142\u0142owna, stoj\u0105ca ju\u017c na korytarzu, patrzy\u0142a, jak Tatiana wypycha syna za drzwi. Jej twarz zblad\u0142a, a oczy posmutnia\u0142y. Wygl\u0105da\u0142a dziwnie cicho, jakby nagle u\u015bwiadomi\u0142a sobie co\u015b wa\u017cnego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTanya, dziewczyno…\u201d zacz\u0119\u0142a, robi\u0105c krok naprz\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie! \u2013 warkn\u0119\u0142a Tatiana, popychaj\u0105c Denisa na podest. \u2013 Nie spodziewa\u0142am si\u0119 takiej pod\u0142o\u015bci od ciebie i twojej matki. A teraz wyno\u015bcie si\u0119 z mojego \u017cycia, wszyscy!<\/p>\n\n\n\n
Zatrzasn\u0119\u0142a im drzwi przed nosem i przekr\u0119ci\u0142a klucz w zamku.<\/p>\n\n\n\n
Korytarz za drzwiami Tatiany by\u0142 pe\u0142en chaosu. Ola i Julia krzycza\u0142y, ich piskliwe g\u0142osy zag\u0142usza\u0142y si\u0119 nawzajem, tworz\u0105c kakofoni\u0119 nieprzyjemnych d\u017awi\u0119k\u00f3w. Denis bieg\u0142 mi\u0119dzy siostrami a matk\u0105. Tatiana przycisn\u0119\u0142a plecy do zatrza\u015bni\u0119tych drzwi, nas\u0142uchuj\u0105c zamieszania, kt\u00f3re zostawi\u0142a za sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
— Taniuszko, dziewczyno, uspok\u00f3jmy si\u0119! — G\u0142os Elizawiety Kiry\u0142\u0142owej brzmia\u0142 zaskakuj\u0105co cicho, niemal b\u0142agalnie. — Otw\u00f3rz drzwi, porozmawiajmy jak doro\u015bli!<\/p>\n\n\n\n
— Psychopata! — krzykn\u0119\u0142a przenikliwie Ola. — To w\u0142a\u015bnie jego prawie wprowadzi\u0142e\u015b do naszej rodziny, bracie!<\/p>\n\n\n\n
«Zamknij si\u0119 ju\u017c!» warkn\u0105\u0142 nagle Denis i na chwil\u0119 na korytarzu zapad\u0142a cisza.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana us\u0142ysza\u0142a, jak Denis podchodzi do drzwi. Jego kostki palc\u00f3w cicho postuka\u0142y w drewnian\u0105 powierzchni\u0119.<\/p>\n\n\n\n
— Tanya… — jego g\u0142os sta\u0142 si\u0119 cichy, p\u0142aczliwy. — Prosz\u0119, otw\u00f3rz drzwi. Zrozumia\u0142em wszystko. By\u0142em idiot\u0105. B\u0142agam ci\u0119, kochanie, otw\u00f3rz drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana gwa\u0142townie odsun\u0119\u0142a si\u0119 od drzwi i krzykn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
— Wybaczy\u0142am ci wczoraj! I wybaczy\u0142am ci przedwczoraj! I nawet dzi\u015b rano ci wybaczy\u0142am! Dosy\u0107! Nie dostaniesz drugiej szansy!<\/p>\n\n\n\n
Jej wzrok pad\u0142 na wieszak w przedpokoju, gdzie wisia\u0142a jej suknia \u015blubna w pokrowcu. \u015anie\u017cnobia\u0142a, z per\u0142owym haftem, kosztowa\u0142a wi\u0119cej, ni\u017c mog\u0142a sobie pozwoli\u0107, ale Denis upiera\u0142 si\u0119, \u017ce jego narzeczona powinna by\u0107 najpi\u0119kniejsza. \u201eTylko dla niego\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142a z gorycz\u0105. Ta suknia powinna sta\u0107 si\u0119 symbolem jej szcz\u0119\u015bcia, a teraz przypomina\u0142a jej o upokorzeniu.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zdecydowanie zerwa\u0142a poszewk\u0119, chwyci\u0142a sukienk\u0119 za wieszak i szybko wr\u00f3ci\u0142a do drzwi. Gwa\u0142townie je otworzy\u0142a i ujrza\u0142a przed sob\u0105 zdumione twarze Denisa i jego bliskich.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo!\u201d krzykn\u0119\u0142a, rzucaj\u0105c sukienk\u0119 przez por\u0119cz schod\u00f3w. \u201eZabierz swoje bzdury!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u015anie\u017cnobia\u0142a tkanina rozpostar\u0142a si\u0119 w powietrzu niczym skrzyd\u0142a rannego ptaka i z cichym szelestem opad\u0142a gdzie\u015b u podn\u00f3\u017ca schod\u00f3w. El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna j\u0119kn\u0119\u0142a, przyciskaj\u0105c d\u0142onie do ust.<\/p>\n\n\n\n
Ale Tatiana si\u0119 nie zatrzyma\u0142a. Wbieg\u0142a z powrotem do mieszkania i wr\u00f3ci\u0142a z pude\u0142kiem pe\u0142nym but\u00f3w \u2013 eleganckich, haftowanych kryszta\u0142kami, kosztowa\u0142y fortun\u0119. Prezent od Denisa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWe\u017a te\u017c te!\u201d sykn\u0119\u0142a, rzucaj\u0105c butami za sukienk\u0105. Pude\u0142ko zako\u0142ysa\u0142o si\u0119 w powietrzu, a buty wypad\u0142y i z g\u0142uchym hukiem wyl\u0105dowa\u0142y na pod\u0142odze.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142a rodzina sta\u0142a nieco z boku, obserwuj\u0105c to przedstawienie z nieskrywanym przera\u017ceniem. Ola przytuli\u0142a si\u0119 do Julii, jej kpina znikn\u0119\u0142a, ust\u0119puj\u0105c miejsca zaskoczeniu. Julia zblad\u0142a, zaciskaj\u0105c mocno usta. El\u017cbieta Kiry\u0142\u0142owna wygl\u0105da\u0142a, jakby mia\u0142a zemdle\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I na koniec pier\u015bcionek. Tatiana spojrza\u0142a na cienk\u0105 obr\u0105czk\u0119, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 tak pi\u0119kna tego ranka. Powoli zdj\u0119\u0142a j\u0105 z palca, trzyma\u0142a w d\u0142oni, czuj\u0105c jej ci\u0119\u017car, a potem zamachn\u0119\u0142a si\u0119 ni\u0105 i rzuci\u0142a prosto w Denisa.<\/p>\n\n\n\n
«Znajd\u017a sobie innego g\u0142upca!» krzykn\u0119\u0142a i zatrzasn\u0119\u0142a drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Ostatni\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zobaczy\u0142a, by\u0142a bia\u0142a twarz Denisa, patrz\u0105cego na ni\u0105 ze strachem.<\/p>\n\n\n\n
Za drzwiami zn\u00f3w rozleg\u0142y si\u0119 g\u0142osy, ale tym razem st\u0142umione, jakby z innego \u015bwiata. Denis podszed\u0142 bardzo blisko, wyczu\u0142a jego obecno\u015b\u0107 przez cienk\u0105 barier\u0119 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
— Taniu, a co ze \u015blubem? — W jego g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o niemal panik\u0119. — Sala bankietowa ju\u017c op\u0142acona, i samochody, i fotografowie… To du\u017co pieni\u0119dzy, Taniu!<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c po wszystkim. Co za r\u00f3\u017cnica, ile pieni\u0119dzy wydano? \u017bycie jest cenniejsze.<\/p>\n\n\n\n
Posz\u0142a do salonu i usiad\u0142a na sofie. Jej dusza by\u0142a gorzka, obrzydzona, smutna, ale dziwnie wolna.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana podnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119 i jak na zawo\u0142anie na ekranie pojawi\u0142o si\u0119 imi\u0119 jej siostry. Nacisn\u0119\u0142a przycisk g\u0142o\u015bnika.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzie\u0144 dobry\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Tatiana zm\u0119czonym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
— No i jak si\u0119 miewa tw\u00f3j zazdrosny Otello? — G\u0142os Wiery brzmia\u0142 weso\u0142o, z nutk\u0105 kpiny.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wyrzuci\u0142a go.<\/p>\n\n\n\n
Z drugiego ko\u0144ca linii dobieg\u0142 zaskoczony okrzyk:<\/p>\n\n\n\n
— Wow! Super! A ja si\u0119 zastanawia\u0142am, kiedy to nast\u0105pi… — Wiera milcza\u0142a przez chwil\u0119, po czym doda\u0142a z radosnym \u015bmiechem: — Za\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119 nawet z Irik\u0105, \u017ce to nast\u0105pi jutro. Ale ty mnie wyprzedzi\u0142a\u015b, przegra\u0142am!<\/p>\n\n\n\n
Tatiana mimowolnie si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a i odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 korytarza, sk\u0105d wci\u0105\u017c s\u0142ycha\u0107 by\u0142o g\u0142os El\u017cbiety Kiry\u0142\u0142owny, kt\u00f3ra teraz strofowa\u0142a c\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDo diab\u0142a z nim\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Tatiana z nieoczekiwan\u0105 swobod\u0105. \u201eNie potrzebuj\u0119 takiego g\u0142upiego m\u0119\u017ca, zw\u0142aszcza w tak szalonej rodzinie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wiera roze\u015bmia\u0142a si\u0119, jej \u015bmiech by\u0142 tak zara\u017aliwy, \u017ce Tatiana tak\u017ce zacz\u0119\u0142a si\u0119 u\u015bmiecha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co powiesz na miesi\u0105c miodowy?\u201d \u2013 niespodziewanie zapyta\u0142a siostra.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Co do cholery, miesi\u0105c miodowy?<\/p>\n\n\n\n
\u201eHotel nad morzem jest ju\u017c op\u0142acony\u201d \u2013 przypomnia\u0142a Vera. \u201eGrzechem by\u0142oby z niego nie skorzysta\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Tatiana pomy\u015bla\u0142a, stukaj\u0105c palcami w pod\u0142okietnik sofy.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePomy\u015bl\u0119 o tym\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a w ko\u0144cu i \u017cegnaj\u0105c si\u0119 z siostr\u0105, roz\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Opar\u0142a si\u0119 o sof\u0119 i przez kilka minut siedzia\u0142a bez ruchu, wpatruj\u0105c si\u0119 w sufit. Potem, jakby podj\u0119\u0142a jak\u0105\u015b decyzj\u0119, si\u0119gn\u0119\u0142a ponownie po telefon i otworzy\u0142a wiadomo\u015bci. Szybkimi ruchami palc\u00f3w napisa\u0142a SMS-a do m\u0119\u017ca Julii: \u201eJeste\u015b pewien, \u017ce jest ci oddana?\u201d i bez namys\u0142u nacisn\u0119\u0142a \u201ewy\u015blij\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Na jej twarzy pojawi\u0142 si\u0119 m\u015bciwy u\u015bmiech. Skoro Julia tak uwielbia\u0142a wnika\u0107 w relacje innych ludzi, pozw\u00f3l jej uporz\u0105dkowa\u0107 swoje.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDo diab\u0142a z tym \u015blubem\u201d \u2013 wyszepta\u0142a Tatiana pod nosem, odk\u0142adaj\u0105c telefon. \u201eLepiej by\u0107 samemu ni\u017c mieszka\u0107 z kim\u015b takim\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Gdzie\u015b tam, na ulicy, jej przysz\u0142y narzeczony i jego rodzina prawdopodobnie wci\u0105\u017c rozmawiali o tym, co si\u0119 sta\u0142o, snuj\u0105c plany, jak j\u0105 odzyska\u0107. Ale wiedzia\u0142a, \u017ce nie ma ju\u017c odwrotu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A teraz \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Tatiana \u2013 czas przygotowa\u0107 si\u0119 do podr\u00f3\u017cy po\u015blubnej. Bez m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
Jej telefon zadzwoni\u0142 ponownie. Na ekranie pojawi\u0142o si\u0119 imi\u0119 Denisa. Tatiana bez wahania nacisn\u0119\u0142a \u201eodrzu\u0107\u201d i doda\u0142a numer do czarnej listy. W tej samej sekundzie nadesz\u0142a wiadomo\u015b\u0107 od m\u0119\u017ca Julii: \u201eO czym ty m\u00f3wisz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tatiana zachichota\u0142a. Ziarno w\u0105tpliwo\u015bci zosta\u0142o zasiane. Ko\u0142o si\u0119 zamkn\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNiech wszyscy si\u0119 bij\u0105\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142a z ponur\u0105 satysfakcj\u0105, kieruj\u0105c si\u0119 do kuchni. By\u0142a g\u0142odna. \u017bycie toczy\u0142o si\u0119 dalej, a przed ni\u0105 czeka\u0142y w pe\u0142ni op\u0142acone wakacje nad morzem. Sama.<\/p>\n\n\n\n
Za drzwiami zrobi\u0142o si\u0119 cicho. Rodzina w ko\u0144cu wysz\u0142a. Tatiana w\u0142\u0105czy\u0142a muzyk\u0119 i zacz\u0119\u0142a gotowa\u0107 sobie obiad, nuc\u0105c jak\u0105\u015b melodi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNieufno\u015b\u0107 niszczy silniejsze wi\u0119zi ni\u017c sam brak zaufania\u201d \u2013 Francois de La Rochefoucauld<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eCo ty robisz? Od\u0142\u00f3\u017c to natychmiast!\u201d \u2013 powiedzia\u0142a oburzona Tatiana, stoj\u0105c na progu pokoju. \u201eChcia\u0142am tylko zobaczy\u0107, jakie masz aplikacje\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a niewinnie \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":65,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-64","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/64","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=64"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/64\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":66,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/64\/revisions\/66"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/65"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=64"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=64"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=64"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}