Ilja sta\u0142 jak wryty przed oknem restauracji. W samym jej sercu, niczym z kolorowego magazynu, siedzia\u0142a ona \u2014 jego by\u0142a \u017cona Dasza. Eleganckie wn\u0119trze, szklanka soku, puszyste ciasto. I bransoletka\u2026 Cartier, ni mniej, ni wi\u0119cej.
\u2014 Bo\u017ce, jak ona si\u0119 zmieni\u0142a! \u2014 Ilja cofn\u0105\u0142 si\u0119 o krok. \u2014 Sk\u0105d\u2026?
Sze\u015b\u0107 lat temu\u2026
On by\u0142 m\u0142odym specjalist\u0105 w firmie budowlanej. Ona pocz\u0105tkuj\u0105c\u0105 scenarzystk\u0105, pracuj\u0105c\u0105 na p\u00f3\u0142 etatu na wystawie. Zauwa\u017cy\u0142 j\u0105 od razu \u2014 cich\u0105, skromn\u0105. \u201eIdealna\u201d \u2014 przemkn\u0119\u0142o Ilji przez my\u015bl. \u2014 Bez ambicji. Kto\u015b, kogo mog\u0119 kontrolowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I tak zrobi\u0142. Po \u015blubie szybko da\u0142 jasno do zrozumienia, kto tu rz\u0105dzi.
\u2013 I ty to nazywasz literatur\u0105? \u2013 mawia\u0142 z pogard\u0105, czytaj\u0105c jej opowiadania. \u2013 Kto by czyta\u0142 te bzdury?
\u2013 Czemu taka jeste\u015b? \u2013 Jej g\u0142os dr\u017ca\u0142. \u2013 Jeste\u015bmy ma\u0142\u017ce\u0144stwem, a ty\u2026
\u2013 Jeste\u015b \u017con\u0105! Ja jestem twoj\u0105 prac\u0105! Powinna\u015b mi pomaga\u0107, a nie pisa\u0107 bzdur!
Sprawi\u0142, \u017ce zapomnia\u0142a o kreatywno\u015bci. Sta\u0142a si\u0119 jego asystentk\u0105, jego cieniem. Dokumenty, spotkania, negocjacje.
\u2013 Wybierz: albo b\u0119dziesz dla mnie pracowa\u0107, albo si\u0119 wym\u0105drzaj \u2013 powiedzia\u0142 pewnego dnia.
Nie napisa\u0142a ani s\u0142owa wi\u0119cej. Podni\u00f3s\u0142 si\u0119 na nogi, otworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 budowlan\u0105. A Dasza\u2026 kr\u0119ci\u0142a si\u0119 jak wiewi\u00f3rka w kole, staj\u0105c si\u0119 jego podpor\u0105.
\u2013 Widzia\u0142e\u015b, w co si\u0119 zamieni\u0142a? \u2013 Ilja z obrzydzeniem pokazywa\u0142 przyjacielowi zdj\u0119cie swojej \u017cony. \u2013 Zniszczy\u0142a si\u0119 jak ciasto! Czas znale\u017a\u0107 nast\u0119pczyni\u0119.
Wkr\u00f3tce pojawi\u0142a si\u0119 Oksana. Wysportowana, bystra, droga. Wynaj\u0105\u0142 dla niej mieszkanie, wyda\u0142 na nie pieni\u0105dze, kt\u00f3re Dasza praktycznie zarobi\u0142a. A potem jego domek z kart si\u0119 zawali\u0142. Kontrakty znikn\u0119\u0142y, wsp\u00f3lnicy odeszli. Rozw\u00f3d z Dasz\u0105 by\u0142 szybki i brutalny.
\u201eWyno\u015b si\u0119 st\u0105d!\u201d \u2013 krzykn\u0105\u0142 do niej.<\/p>\n\n\n\n
Trzy lata p\u00f3\u017aniej. Ilja, kt\u00f3rego \u017cycie leg\u0142o w gruzach, siedzia\u0142 w obskurnym biurze. Oksana go rzuci\u0142a, wysy\u0142aj\u0105c wiadomo\u015b\u0107: \u201ePrzepraszam, ale pozna\u0142am kogo\u015b innego\u201d. W\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 w nim kipia\u0142a. Zn\u00f3w znalaz\u0142 profil Daszy na portalach spo\u0142eczno\u015bciowych. I zobaczy\u0142 j\u0105 \u2013 odnosz\u0105c\u0105 sukcesy, bogat\u0105, mieszkaj\u0105c\u0105 w luksusowej rezydencji.
\u2013 Pewnie jaki\u015b oligarcha j\u0105 przygarn\u0105\u0142\u2026 \u2013 sykn\u0105\u0142. \u2013 Wpadn\u0119 po drodze! Nie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce ta szara myszka\u2026 w takiej muszce?!
Sta\u0142 w bramie jej domu. Uparcie dzwoni\u0142 dzwonkiem trzy razy.
\u2013 Ilja?! \u2013 Dasza zamar\u0142a w bramie. By\u0142a\u2026 silna. \u2013 Co ci\u0119
tu sprowadzi\u0142o? \u2013 Postanowi\u0142am zobaczy\u0107, jak\u2026 si\u0119 zadomowisz. Naprawd\u0119 przysz\u0142am przeprosi\u0107. Zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce wszystko potoczy\u0142o si\u0119\u2026 niezbyt przyjemnie.
\u2013 Niezbyt przyjemnie? \u2013 Jej \u015bmiech brzmia\u0142 gorzko. \u2013 Odebra\u0142e\u015b mi marzenie. Dwa lata pracowa\u0142am dla ciebie za darmo. A potem wyrzuci\u0142e\u015b mnie jak niechciany przedmiot.
— No wi\u0119c… przepraszam? Mo\u017ce mnie pani wpu\u015bci do domu? —
zagwizda\u0142 Ilja, rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 po salonie.
— Co za rezydencja! Wygadaj si\u0119, kto ci\u0119 sponsoruje?
— Wyobra\u017a sobie, Iljusza — ruszy\u0142a do kuchni. — Ca\u0142kiem sama.
— No dalej! Nie ma mowy!
— Co ci\u0119 tak dziwi? My\u015bla\u0142a\u015b, \u017ce nadaj\u0119 si\u0119 tylko do za\u0142atwiania sprawunk\u00f3w? Pami\u0119tasz moje \u201ebezu\u017cyteczne\u201d historie? Teraz to scenariusze. Kilka odcink\u00f3w pilota\u017cowych — i lecimy! Jestem jednym z najlepszych scenarzyst\u00f3w w kraju.
Zacisn\u0105\u0142 szcz\u0119k\u0119.
— A propos, o przeprosinach. Wygl\u0105da na to, \u017ce chcia\u0142a\u015b co\u015b powiedzie\u0107?
Jego gniew eksplodowa\u0142.
— Ale by\u0142a\u015b nikim! — sykn\u0105\u0142. — Szara mysz! Wszystko, co osi\u0105gn\u0119\u0142a\u015b, to moja zas\u0142uga. Nauczy\u0142am ci\u0119 \u017cycia! Wi\u0119c po\u0142owa twoich pieni\u0119dzy jest moja!
Dasza u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szeroko.
— Przepraszam? Jako\u015b na to nie wygl\u0105da\u2026
— Wyno\u015b si\u0119! — Wsta\u0142a, wskazuj\u0105c na drzwi.
Podskoczy\u0142 do niej, chwytaj\u0105c j\u0105 za \u0142okie\u0107.
— Co, ty kreaturo, nie zrozumia\u0142a\u015b?! Gdzie s\u0105 pieni\u0105dze?! Zabierz mnie do sejfu!
— Pu\u015b\u0107 mnie! To boli!
— Wracaj do siebie, ty piwniczna myszo! — Chwyci\u0142 kawa\u0142ek drewna z kominka. — Powiedz mi, gdzie s\u0105 pieni\u0105dze!
Dasza nagle si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a. To by\u0142o dziwne, zimne.
— Wiesz, samotne kobiety zazwyczaj maj\u0105 koty… Ale ja taka nie jestem. — Skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 gdzie\u015b za nim. — Poznaj \u201eChilli\u201d i \u201eWilly’ego\u201d.
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 powoli. W drzwiach sta\u0142y dwa ogromne dobermany. Muskularne, z p\u0142on\u0105cymi oczami.
— Ch\u0142opcy! — Jej g\u0142os by\u0142 twardy jak stal. — Z\u0142apa\u0107 z\u0142odzieja! Atak!
Po chwili rzuci\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia.
Dasza jest teraz szcz\u0119\u015bliwa. M\u00f3wi\u0105, \u017ce spodziewa si\u0119 dziecka znanego re\u017cysera. A Ilja… zosta\u0142 z wyrokiem w zawieszeniu.
Bo Dasza zrozumia\u0142a: najlepszym sposobem na radzenie sobie z b\u00f3lem jest nie zamykanie si\u0119 w sobie. Ale p\u00f3j\u015bcie naprz\u00f3d, a wtedy twoje marzenia stan\u0105 si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ilja sta\u0142 jak wryty przed oknem restauracji. W samym jej sercu, niczym z kolorowego magazynu, siedzia\u0142a ona \u2014 jego by\u0142a \u017cona Dasza. Eleganckie \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":538,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-537","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/537","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=537"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/537\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":539,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/537\/revisions\/539"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/538"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=537"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=537"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=537"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}