\u2013 Nie co, ale kto! \u2013 poprawi\u0142a te\u015bciowa, jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o. \u2013 To m\u00f3j najm\u0142odszy syn, tw\u00f3j szwagier. B\u0119dzie mieszka\u0142 z tob\u0105, dop\u00f3ki nie znajdzie pracy.
\u2013 Co? \u2013 Wiera prawie krzykn\u0119\u0142a. \u2013 Antonino Paw\u0142owno, oszala\u0142a\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Wiera obudzi\u0142a si\u0119 od g\u0142o\u015bnego trza\u015bni\u0119cia drzwiami. Niedziela, jedyny dzie\u0144, kiedy nie trzeba si\u0119 by\u0142o spieszy\u0107. Ale dla Antoniny Paw\u0142owny ten dzie\u0144 by\u0142 kolejnym powodem, by przypomnie\u0107 wszystkim o sobie.
\u2013 Aloszenka! \u2013 dobieg\u0142 zza drzwi dono\u015bny g\u0142os. \u2013 Jeste\u015b w domu?
Wiera przetar\u0142a oczy i z westchnieniem wsta\u0142a z \u0142\u00f3\u017cka. Aleksiej wczoraj wyjecha\u0142 w podr\u00f3\u017c s\u0142u\u017cbow\u0105, ale jej te\u015bciowa si\u0119 tym nie przej\u0119\u0142a. Przysz\u0142a, jak zawsze, bez zaproszenia.
\u2013 Dzie\u0144 dobry, Antonino Paw\u0142owno \u2013 powiedzia\u0142a Wiera pow\u015bci\u0105gliwie, narzucaj\u0105c szlafrok i wychodz\u0105c na korytarz.
\u2013 Och, moja synowa \u2013 te\u015bciowa spojrza\u0142a na ni\u0105 z niezadowoleniem. \u2013 Zn\u00f3w \u015bpisz? Kto ci zrobi \u015bniadanie?
\u2013 Mia\u0142am zamiar zje\u015b\u0107 jogurt na \u015bniadanie\u2026
\u2013 Jogurt? \u2013 prychn\u0119\u0142a Antonina Paw\u0142owna, jakby to by\u0142o co\u015b niegodnego. — W naszych czasach gotowa\u0142y normalne \u017cony, a ty nawet nie pr\u00f3bujesz. I co z tego, skoro ja mam to robi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Wiera zacisn\u0119\u0142a z\u0119by. Milcza\u0142a. Rok temu my\u015bla\u0142a, \u017ce \u200b\u200bto chwilowe nieporozumienie. Ale czas mija\u0142, a te\u015bciowa pozosta\u0142a niezmieniona.
\u201eMo\u017ce herbaty?\u201d \u2013 zasugerowa\u0142a Wiera, staraj\u0105c si\u0119 zachowa\u0107 uprzejmo\u015b\u0107.
\u201eHerbaty?\u201d Antonina Paw\u0142owna wesz\u0142a do kuchni z rozmachem, otwieraj\u0105c szafki, jakby by\u0142a u siebie. \u201eS\u0105 jakie\u015b kotlety? A mo\u017ce jajecznica? Jak to, co?
\u201d \u201eNie\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a stanowczo Wiera. \u201eNie planowa\u0142am dzisiaj gotowa\u0107
\u201d. \u201eDlatego Aloszenka jest taka chuda!\u201d Te\u015bciowa pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, przewracaj\u0105c oczami. \u201eW og\u00f3le nie obchodzi ci\u0119 m\u0105\u017c\u201d.
Wiera w milczeniu odstawi\u0142a fili\u017canki na st\u00f3\u0142. Nauczy\u0142a si\u0119 nie odpowiada\u0107. W ci\u0105gu roku takie rozmowy sta\u0142y si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 jej \u017cycia. I za ka\u017cdym razem jej cierpliwo\u015b\u0107 zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 na wyczerpaniu, ale wytrwa\u0142a.
\u201eA tak przy okazji\u201d \u2013 Antonina Paw\u0142owna usiad\u0142a przy stole \u2013 \u201epotrzebuj\u0119 pieni\u0119dzy\u201d.
Wiera zamar\u0142a z imbrykiem w d\u0142oniach:
\u201eZnowu?
\u201d \u201eCo masz na my\u015bli m\u00f3wi\u0105c \u201eznowu\u201d?\u201d \u2013 te\u015bciowa zmarszczy\u0142a brwi, jakby si\u0119 obrazi\u0142a. \u2013 Czy nie mam prawa prosi\u0107 rodzin\u0119 o pomoc?
\u2013 Antonino Paw\u0142owno, prosi\u0142a\u015b o pieni\u0105dze w zesz\u0142ym tygodniu, i tydzie\u0144 temu, i miesi\u0105c temu\u2026
\u2013 I co z tego? \u2013 te\u015bciowa podnios\u0142a g\u0142os. \u2013 A tak przy okazji, jestem emerytk\u0105! A ceny rosn\u0105! Gdzie ja p\u00f3jd\u0119?
Wiera postawi\u0142a czajnik na stole, staraj\u0105c si\u0119 zachowa\u0107 spok\u00f3j:
\u2013 Aleksiej i ja te\u017c nie jeste\u015bmy milionerami. Mamy kredyt hipoteczny, kredyt na samoch\u00f3d\u2026
\u2013 Czy to znaczy, \u017ce musz\u0119 \u017cy\u0107 w ub\u00f3stwie? \u2013 Antonina Paw\u0142owna dramatycznie za\u0142ama\u0142a r\u0119ce. \u2013 Skoro tu jeste\u015b, \u017cyjesz w luksusie!
\u2014 Nie \u017cyjemy w luksusie \u2014 Wiera wci\u0105\u017c stara\u0142a si\u0119 m\u00f3wi\u0107 spokojnie. \u2014 Pracujemy. I planujemy nasze pieni\u0105dze.
\u2014 Och, planujesz! \u2014 Antonina Paw\u0142owna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szeroko. \u2014 Ale matka twojego m\u0119\u017ca nie jest w twoich planach? A tak w og\u00f3le, sama wychowa\u0142am Aloszenk\u0119! A ty tak siedzisz\u2026 Nie rozumiesz, jak\u0105 cen\u0119 za to wszystko zap\u0142aci\u0142am!
\u2014 To wspaniale \u2014 Wiera nala\u0142a herbaty, staraj\u0105c si\u0119 nie okazywa\u0107 podekscytowania. \u2014 Ale to nie znaczy, \u017ce teraz jeste\u015bmy zobowi\u0105zane ci\u0119 wspiera\u0107.
Antonina Paw\u0142owna odsun\u0119\u0142a fili\u017cank\u0119, jakby z dystansem:
\u2014 Wi\u0119c to wszystko? Czy teraz jestem dla ciebie ci\u0119\u017carem?
\u2014 Nie powiedzia\u0142am tego.
\u2014 Nie, w\u0142a\u015bnie to mia\u0142a\u015b na my\u015bli! \u2014 Te\u015bciowa wsta\u0142a od sto\u0142u, jej twarz poczerwienia\u0142a ze z\u0142o\u015bci. \u2014 Przyj\u0119\u0142am ci\u0119 do rodziny, a ty\u2026
\u2014 Ty mnie nie przyj\u0105\u0142e\u015b \u2014 przerwa\u0142a Wiera, nie mog\u0105c tego znie\u015b\u0107. \u2014 Aleksiej wybra\u0142 mnie.
\u2014 Naprawd\u0119! \u2013 Te\u015bciowa spurpurowia\u0142a ze z\u0142o\u015bci. \u2013 Pos\u0142uchaj: Potrzebuj\u0119 trzydziestu tysi\u0119cy na now\u0105 lod\u00f3wk\u0119!
\u2013 Co? \u2013 Wiera nie mog\u0142a uwierzy\u0107 w\u0142asnym uszom. \u2013 Masz dzia\u0142aj\u0105c\u0105 lod\u00f3wk\u0119!
\u2013 Star\u0105! Ma\u0142\u0105! \u2013 Antonina Paw\u0142owna tupn\u0119\u0142a nog\u0105. \u2013 Chc\u0119 now\u0105, du\u017c\u0105, nowoczesn\u0105! Potrzebuj\u0119 tylko pomocy!
\u2013 Antonina Paw\u0142owna \u2013 Wiera wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech \u2013 nie mamy takich pieni\u0119dzy.
\u2013 K\u0142amiesz! \u2013 te\u015bciowa uderzy\u0142a d\u0142oni\u0105 w st\u00f3\u0142. \u2013 Widzia\u0142am, ile masz na karcie wyp\u0142at! To maj\u0105tek!
Wiera zamar\u0142a, jakby kto\u015b wyla\u0142 na ni\u0105 wiadro zimnej wody.
\u201eGrzeba\u0142a\u015b w moich rzeczach?\u201d G\u0142os jej dr\u017ca\u0142, ale wytrzyma\u0142a.
Antonina Paw\u0142owna nie wytrzyma\u0142a jego spojrzenia i szybko odwr\u00f3ci\u0142a wzrok. \u201ePrzypadkiem zobaczy\u0142am paragon! Kiedy sprz\u0105ta\u0142am w zesz\u0142ym tygodniu\u201d. \u201eI koniec, koniec, koniec\u201d. Nie wierzy\u0142a w\u0142asnym s\u0142owom.
\u201ePrzysz\u0142a\u015b, kiedy nas nie by\u0142o w domu?\u201d Wiera zacisn\u0119\u0142a pi\u0119\u015bci tak mocno, \u017ce a\u017c zbiela\u0142y jej kostki. \u201eJak w og\u00f3le wesz\u0142a\u015b do naszego mieszkania?
\u201d \u201eMam klucze!\u201d Te\u015bciowa dumnie unios\u0142a brod\u0119. \u201eJestem matk\u0105 Aloszy, mam prawo!\u201d
Wiera dotkn\u0119\u0142a \u015bciany, staraj\u0105c si\u0119 nie rozpa\u015b\u0107 z w\u015bciek\u0142o\u015bci. Wszystko wok\u00f3\u0142 zdawa\u0142o si\u0119 znika\u0107. Ona i \u015bciany, i lod\u00f3wka, i te cholerne klucze.
\u201eNie masz prawa w\u0142amywa\u0107 si\u0119 do naszego mieszkania i grzeba\u0107 w naszych rzeczach\u201d \u2013 wydusi\u0142a z trudem.
\u201eNie w\u0142ami\u0119 si\u0119!\u201d \u2014 wrzasn\u0119\u0142a Antonina Paw\u0142owna. \u2014 Zale\u017cy mi na tobie! A ty\u2026 jeste\u015b chciwa! Odk\u0142adasz pieni\u0105dze na co\u015b, o czym boj\u0119 si\u0119 nawet pomy\u015ble\u0107!
\u2014 To, na co odk\u0142adam, nie twoja sprawa \u2014 warkn\u0119\u0142a Wiera, czuj\u0105c, jak \u015bciska j\u0105 w gardle. \u2014 I oddaj mi klucze.
Antonina Paw\u0142owna chwyci\u0142a si\u0119 za serce, jakby mia\u0142o p\u0119kn\u0105\u0107 od tak ci\u0119\u017ckiej zniewagi.
\u2014 Bo\u017ce! Co za bezduszno\u015b\u0107! Co za niewdzi\u0119czno\u015b\u0107! Aloszenko si\u0119 dowie, dowie si\u0119 wszystkiego!
\u2014 Na pewno si\u0119 dowie \u2014 zacisn\u0119\u0142a z\u0119by Wiera. \u2014 O kluczach i o tym, jak grzebiesz w naszych rzeczach.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Naprawd\u0119? \u2013 te\u015bciowa zmru\u017cy\u0142a oczy jak kot gotowy rzuci\u0107 si\u0119 na ofiar\u0119. \u2013 No to powiem mu co\u015b ciekawego\u2026
Ale zanim Wiera zd\u0105\u017cy\u0142a cokolwiek powiedzie\u0107, drzwi zn\u00f3w si\u0119 otworzy\u0142y i do przedpokoju wpad\u0142 m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna z plecakiem. Szybki rzut oka na jego twarz \u2013 i sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce nie ma si\u0119 po nim czegokolwiek dobrego ani b\u0142yskotliwego spodziewa\u0107.
\u2013 Gosie\u0144ko! \u2013 rozpromieni\u0142a si\u0119 Antonina Paw\u0142owna. \u2013 Jak dobrze, \u017ce przysz\u0142a\u015b!
Wiera zamar\u0142a, nie mog\u0105c uwierzy\u0107 w\u0142asnym oczom. Gosza, m\u0142odszy brat Aleksego, zawsze by\u0142 tym, kt\u00f3ry \u201eczeka\u0142\u201d, \u201emia\u0142 nadziej\u0119\u201d i \u201ep\u00f3\u017aniej\u201d. Ale nigdy nie pracowa\u0142.
\u2013 Co to takiego? \u2013 Wiera ledwo powstrzyma\u0142a histeri\u0119, kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 na plecak, kt\u00f3ry Gosza rzuci\u0142 na pod\u0142og\u0119.
\u2013 Nie co, ale kto! \u2013 poprawi\u0142a te\u015bciowa, jakby nic strasznego. \u2013 To m\u00f3j najm\u0142odszy syn, tw\u00f3j szwagier. Zostanie z tob\u0105, dop\u00f3ki nie znajdzie pracy.
\u2013 Co? \u2013 Wiera prawie krzykn\u0119\u0142a. \u2013 Antonino Paw\u0142owno, zwariowa\u0142a\u015b?
\u2013 Dlaczego? \u2013 Te\u015bciowa unios\u0142a brod\u0119, jakby kto\u015b j\u0105 obrazi\u0142. \u2013 Gosza potrzebuje pomocy, a ty jeste\u015b rodzin\u0105!
Tymczasem Gosza zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c wej\u015b\u0107 do salonu i bez \u017cadnego skr\u0119powania rozsi\u0105\u015b\u0107 si\u0119 na kanapie.
\u2013 B\u0119d\u0119 tu spa\u0142a. Czy twoja lod\u00f3wka jest pe\u0142na?
Wiera zacisn\u0119\u0142a z\u0119by, prawie je \u0142ami\u0105c od napi\u0119cia.
\u2013 Nikt tu nie b\u0119dzie spa\u0142! To nasze mieszkanie, nie akademik!
\u2013 Ale\u017c ty jeste\u015b z\u0142a \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Gosza, widz\u0105c jej min\u0119. \u2013 Powiem bratu, jak mnie wyrzuci\u0142a\u015b.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Powiedz mi \u2014 Wiera wykrzywi\u0142a usta z u\u015bmiechem. \u2014 I powiedz mi, jak po\u017cyczy\u0142a\u015b od niego pieni\u0105dze rok temu i nigdy ich nie odda\u0142a\u015b.
Antonina Paw\u0142owna roz\u0142o\u017cy\u0142a r\u0119ce.
\u2014 Bo\u017ce, co z ciebie za cz\u0142owiek! Nie chcesz pom\u00f3c bratu w\u0142asnego m\u0119\u017ca!
\u2014 Nie chc\u0119 \u2014 Wiera spojrza\u0142a te\u015bciowej prosto w oczy. \u2014 Gosza ma dwadzie\u015bcia siedem lat. Czas, \u017ceby sam odpowiedzia\u0142 za swoje \u017cycie.
\u2014 S\u0142yszysz, jak ona o tobie m\u00f3wi? \u2014 Antonina Paw\u0142owna zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do syna z tak\u0105 min\u0105, jakby w\u0142a\u015bnie dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce jej w\u0142asny syn jest przest\u0119pc\u0105. \u2014 To wszystko dlatego, \u017ce zrobi\u0142a si\u0119 zarozumia\u0142a! My\u015bli, \u017ce skoro pracuje w banku, to mo\u017ce mu kr\u0119ci\u0107 nosem!
Wiera wsta\u0142a, wyj\u0119\u0142a telefon, jej twarz by\u0142a zimna.
\u2014 Zadzwoni\u0119 teraz do Aleksieja.
\u2014 Zadzwo\u0144 \u2014 prychn\u0119\u0142a te\u015bciowa. \u2014 My\u015blisz, \u017ce syn sprzeciwi si\u0119 matce?
Aleksiej odebra\u0142 po trzecim dzwonku, jego g\u0142os brzmia\u0142 tak spokojnie, jakby dopiero co wr\u00f3ci\u0142 z po\u0142owu, a nie z miejsca, gdzie szala\u0142y p\u0142omienie.
\u201eTak, kochanie?
\u201d \u201eLyosha, twoja mama i Gosha s\u0105 tutaj\u2026\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a Wiera.
\u201eOch, ju\u017c przyjechali?\u201d \u2013 przerwa\u0142 jej Aleksiej, jakby wszystkie te wydarzenia by\u0142y tylko banaln\u0105 rutyn\u0105. \u201eMama dzwoni\u0142a i powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bGosha potrzebuje noclegu. Powiedzia\u0142am mu, \u017ceby zosta\u0142 u nas, dop\u00f3ki nie stanie na nogi\u201d.
Wiera poczu\u0142a, jak grunt dos\u0142ownie usuwa jej si\u0119 spod n\u00f3g. Ca\u0142a jej pewno\u015b\u0107 siebie, ca\u0142a cicha duma, z kt\u00f3r\u0105 wcze\u015bniej patrzy\u0142a na \u015bwiat, nagle rozp\u0142yn\u0119\u0142a si\u0119 jak mg\u0142a. Nie mog\u0142a w to uwierzy\u0107.
\u201eTy\u2026 ty na to pozwoli\u0142e\u015b? Nawet mnie o to nie pytaj\u0105c?\u201d Jej g\u0142os dr\u017ca\u0142, cho\u0107 stara\u0142a si\u0119 opanowa\u0107.
\u201eNo i co w tym takiego?\u201d Aleksiej by\u0142 wyra\u017anie zdezorientowany. Powiedzia\u0142 to spokojnie, jakby omawia\u0142 jutrzejsz\u0105 pogod\u0119. \u201eTo moja rodzina\u201d.
\u2013 A ja? Nie jestem rodzin\u0105? \u2014 Wiera wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119, nie wierz\u0105c w\u0142asnym s\u0142owom.
\u2014 Wieroczko, nie dramatyzuj. To d\u0142ugo nie potrwa \u2014 w g\u0142osie Aleksieja pobrzmiewa\u0142a ta koj\u0105ca intonacja, kt\u00f3rej tak nienawidzi\u0142a. Zawsze tak m\u00f3wi\u0142, kiedy nie chcia\u0142 dotrze\u0107 do sedna problemu.
\u2014 Nied\u0142ugo? \u2014 Wiera prawie nie zauwa\u017cy\u0142a u\u015bmiechu, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 na jej ustach. \u2014 Jak te pieni\u0105dze, kt\u00f3re po\u017cyczy\u0142 rok temu?
\u2014 No! \u2014 te\u015bciowa nie wytrzyma\u0142a, wyrywaj\u0105c Aleksiejowi telefon z r\u0105k. \u2014 Aloszenka, pos\u0142uchaj tylko, co m\u00f3wi twoja \u017cona! Wytyka w\u0142asnemu bratu! I nawet mnie wyrzuca!
\u2014 Mamo, daj mi telefon \u2014 w g\u0142osie Aleksieja s\u0142ycha\u0107 by\u0142o zm\u0119czenie, jak u cz\u0142owieka, kt\u00f3ry od dawna w siebie nie wierzy. \u2014 Wiero, dlaczego to robisz? Mama ma racj\u0119 \u2014 rodziny powinny sobie pomaga\u0107.
\u2014 Rodzina \u2013 tak, \u2014 Wiera prawie si\u0119 dusi\u0142a z napi\u0119cia. \u2014 Ale nie wtedy, kiedy ta pomoc przeradza si\u0119 w paso\u017cytnictwo.
\u2014 Co? \u2014 te\u015bciowa krzykn\u0119\u0142a to s\u0142owo z tak\u0105 si\u0142\u0105, jakby kto\u015b jej na\u0142o\u017cy\u0142 psie g\u00f3wno na talerz. \u2014 Nazwa\u0142e\u015b nas paso\u017cytami?
\u2014 Jak inaczej nazwa\u0107 to, co robisz? \u2014 Wiera nie mog\u0142a ju\u017c d\u0142u\u017cej wytrzyma\u0107. Ca\u0142a ta skrywana, niemal stara z\u0142o\u015b\u0107 w ko\u0144cu wybuch\u0142a. \u2014 Przychodzisz bez pytania, grzebiesz w naszych rzeczach, \u017c\u0105dasz pieni\u0119dzy! A teraz ci\u0105gniesz ze sob\u0105 Gosz\u0119!
\u2014 Aloszenka! \u2014 te\u015bciowa krzycza\u0142a tak g\u0142o\u015bno, \u017ce zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce g\u0142os jej si\u0119 za\u0142amie od napi\u0119cia. \u2014 S\u0142yszysz? Ona nas nienawidzi! Niszczy nasz\u0105 rodzin\u0119!
\u2014 Wiero, przesta\u0144 \u2014 surowy, ale zm\u0119czony g\u0142os Aleksieja by\u0142 jak policzek. \u2014 Mamo, uspok\u00f3j si\u0119. Gosza zamieszka z nami, to nie podlega dyskusji.
\u2014 Wiesz co? \u2014 Wiera powiedzia\u0142a te s\u0142owa cicho, ale stanowczo. \u2014 To podlega dyskusji. Bo ja te\u017c tu mieszkam. I nie chc\u0119 utrzymywa\u0107 zdrowego, doros\u0142ego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry nie chce pracowa\u0107.
\u2014 Skoro nie chcesz pom\u00f3c rodzinie \u2014 wtr\u0105ci\u0142a si\u0119 Antonina Paw\u0142owna \u2014 to dlaczego w og\u00f3le wysz\u0142a\u015b za m\u0105\u017c za m\u0119\u017cczyzn\u0119 z du\u017c\u0105 rodzin\u0105?
Te s\u0142owa by\u0142y ostatni\u0105 kropl\u0105. Wiera zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do te\u015bciowej takim wzrokiem, \u017ce wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce si\u0119 cofn\u0119\u0142a.
\u2014 Wysz\u0142am za Aleksieja, a nie za ca\u0142\u0105 twoj\u0105 rodzin\u0119! \u2014 Jej g\u0142os brzmia\u0142 stanowczo, jak uderzenie m\u0142ota w kowad\u0142o. \u2014 I wiesz co? Mam ju\u017c do\u015b\u0107! Do\u015b\u0107 twoich manipulacji, twoich \u017c\u0105da\u0144, twojej ingerencji w nasze \u017cycie!
\u2014 Jak \u015bmiesz? \u2014 rozleg\u0142 si\u0119 oburzony g\u0142os Aleksieja w telefonie. \u2014 Wiero, natychmiast przepro\u015b matk\u0119!
\u2014 Nie, Liosza \u2014 Wiera pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, cho\u0107 jej nie widzia\u0142. \u2014 Koniec z przeprosinami. Wychodz\u0119.
\u2014 Dok\u0105d idziesz? \u2014 krzykn\u0119\u0142a Antonina Paw\u0142owna tak g\u0142o\u015bno, \u017ce Wier\u0119 a\u017c zabola\u0142y uszy.
\u2014 Ona nigdzie si\u0119 nie wybiera \u2014 wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Gosza z kanapy, jakby by\u0142 g\u0142\u00f3wnym gospodarzem w tym domu. \u2013 To mieszkanie Lyoszy.
\u2013 To nasze wsp\u00f3lne mieszkanie \u2013 warkn\u0119\u0142a Wiera, patrz\u0105c na niego z tak\u0105 pogard\u0105, \u017ce a\u017c lekko zadr\u017ca\u0142. \u2013 I wiesz co? To ty wychodzisz. Koniec.
Wiera ruszy\u0142a pewnie, niemal z przeczuciem, \u017ce teraz wszystko b\u0119dzie przes\u0105dzone. Skierowa\u0142a si\u0119 do sypialni i otworzy\u0142a szaf\u0119. Jej r\u0119ce, jak u osoby gotowej postawi\u0107 kropk\u0119 nad \u201ei\u201d, lekko dr\u017ca\u0142y, ale wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie ma odwrotu. Ta chwila nie by\u0142a ju\u017c tylko decyzj\u0105, ale ostatecznym momentem. Rzeczy Aleksieja wlecia\u0142y do \u200b\u200bwalizki bez cienia sentymentalizmu.
\u2013 Wieroczko \u2013 Antonina Paw\u0142owna, jak zawsze, pr\u00f3bowa\u0142a interweniowa\u0107, przekroczywszy granic\u0119 tego, co dozwolone. \u2013 Co ty robisz? Opami\u0119taj si\u0119! \u2013 Jej g\u0142os brzmia\u0142 histerycznie, jakby wci\u0105\u017c nie mog\u0142a uwierzy\u0107, \u017ce to wszystko prawda.
\u2013 Wszystko ju\u017c przemy\u015bla\u0142am \u2013 Wiera kontynuowa\u0142a pakowanie swoich rzeczy. Nie s\u0142ysza\u0142a jej, nie widzia\u0142a. \u201eZmieni\u0142e\u015b moje \u017cycie w koszmar\u201d. Ci\u0105g\u0142e narzekania, \u017c\u0105dania pieni\u0119dzy, nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 wyrzuty\u2026 \u2013 ka\u017cde s\u0142owo by\u0142o jak ci\u0119\u017cki kamie\u0144 spadaj\u0105cy z jej duszy.
\u2013 Liosza! \u2013 krzykn\u0119\u0142a Antonina Paw\u0142owna do telefonu, nie kryj\u0105c paniki. \u2013 Przyjed\u017a natychmiast! Twoja \u017cona zwariowa\u0142a!
\u201eJu\u017c id\u0119\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 Aleksiej, g\u0142osem r\u00f3wnym, jak cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c ma nadziej\u0119, \u017ce wszystko da si\u0119 naprawi\u0107. \u201eWera, nawet nie my\u015bl o wyje\u017adzie!\u201d
Ale Wiera ju\u017c nie s\u0142ucha\u0142a. Nie by\u0142a w stanie s\u0142ucha\u0107 go od wielu dni. Zebrawszy jego rzeczy, zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Goszy, kt\u00f3ry siedzia\u0142 na kanapie, jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o.
\u201eA teraz ty. Bierz plecak i wyno\u015b si\u0119\u201d \u2013 jej g\u0142os by\u0142 lodowaty.
\u201eNigdzie si\u0119 nie wybieram\u201d \u2013 Gosza nawet si\u0119 nie poruszy\u0142, rozci\u0105gaj\u0105c si\u0119 jeszcze bardziej ospale. \u201eBrat da\u0142 mi pozwolenie
\u201d. \u201eWyno\u015b si\u0119!\u201d Wiera z\u0142apa\u0142a go za plecak i bezceremonialnie rzuci\u0142a w stron\u0119 drzwi. \u201eW przeciwnym razie zadzwoni\u0119 na policj\u0119\u201d.
Dwie godziny p\u00f3\u017aniej Aleksiej wpad\u0142 do mieszkania, dos\u0142ownie wdzieraj\u0105c si\u0119 jak burza w ich i tak ju\u017c zniszczony \u015bwiat.
\u201eCo tu si\u0119 dzieje?\u201d Jego wzrok b\u0142\u0105dzi\u0142 po mieszkaniu, pr\u00f3buj\u0105c znale\u017a\u0107 winnego.
\u201eTwoja \u017cona wyrzuca nas z domu!\u201d \u2014 Antonina Paw\u0142owna, wskazuj\u0105c palcem na Wier\u0119, wygl\u0105da\u0142a tak, jakby dom nale\u017ca\u0142 do niej, a nie do niej. \u2014 Moja w\u0142asna matka i brat!
\u2014 Wiero, oszala\u0142a\u015b? \u2014 Aleksiej podszed\u0142 do \u017cony, a jego twarz wykrzywi\u0142a si\u0119 ze zdumienia. \u2014 Jak mo\u017cesz to zrobi\u0107 mojej rodzinie?
\u2014 I jak mo\u017cesz to zrobi\u0107 mnie? \u2014 Wiera nie podnios\u0142a g\u0142osu, ale ka\u017cda sylaba w jej g\u0142osie by\u0142a pe\u0142na b\u00f3lu. \u2014 Pozwoli\u0107 mojej matce grzeba\u0107 w moich rzeczach? Pozwoli\u0107 mojemu bratu mieszka\u0107 tu bez mojej zgody?
\u2014 To moja rodzina! \u2014 Aleksiej podni\u00f3s\u0142 g\u0142os, a w jego g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o gniew. \u2014 A ja ci nie pozwol\u0119\u2026
\u2014 W\u0142a\u015bnie \u2014 przerwa\u0142a mu Wiera. \u2014 Twojej rodzinie. A kim ja jestem dla ciebie?
Aleksiej zamilk\u0142, zmieszany. Nie wiedzia\u0142, co odpowiedzie\u0107. Zaskoczy\u0142a go. Tak jak on j\u0105 kiedy\u015b zaskoczy\u0142.
\u2014 Oto odpowied\u017a \u2014 Wiera spokojnie wskaza\u0142a na spakowane walizki. \u2014 Zabierz swoje rzeczy i id\u017a. Wszyscy wyjd\u017acie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Niewdzi\u0119czna! \u2013 Antonina Paw\u0142owna nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 krzyku, jakby jej serce mia\u0142o p\u0119kn\u0105\u0107.
\u2013 Chcia\u0142a\u015b zrobi\u0107 ze mnie bankomat i s\u0142u\u017c\u0105c\u0105. Ale to ju\u017c koniec \u2013 Wiera otworzy\u0142a drzwi wej\u015bciowe, jakby wkraczaj\u0105c w nowy \u015bwiat, w kt\u00f3rym nie by\u0142o ju\u017c miejsca dla tych ludzi.
Antonina Paw\u0142owna, Gosza i Aleksiej stali w korytarzu, jakby sparali\u017cowani, nie wierz\u0105c w\u0142asnym oczom. Wiera metodycznie wynosi\u0142a swoje rzeczy, ka\u017cde pude\u0142ko, ka\u017cd\u0105 torb\u0119. I z ka\u017cdym krokiem, z ka\u017cdym wyj\u0119ciem ich rzeczy Wiera czu\u0142a, jak staje si\u0119 wolna.
\u2013 Wiero, porozmawiajmy \u2013 Aleksiej pr\u00f3bowa\u0142 z ni\u0105 rozmawia\u0107. Jego g\u0142os by\u0142 cichy, niepewny. \u2013 Nie m\u00f3wisz powa\u017cnie, prawda?<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowa\u017cnie\u201d \u2013 Wiera spojrza\u0142a mu w oczy, a w jej spojrzeniu odnalaz\u0142a ca\u0142\u0105 swoj\u0105 si\u0142\u0119, ca\u0142y b\u00f3l, kt\u00f3ry nosi\u0142a w sobie przez tak d\u0142ugi czas. \u201eNie mog\u0119 i nie chc\u0119 ju\u017c tak \u017cy\u0107. Dokona\u0142e\u015b wyboru \u2013 twoja rodzina jest wa\u017cniejsza ode mnie. C\u00f3\u017c, ja te\u017c dokona\u0142am wyboru\u201d.
Kiedy drzwi zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z hukiem, Wiera opar\u0142a si\u0119 o nie plecami. Wewn\u0105trz panowa\u0142a pustka. Ale ta pustka\u2026 nie przera\u017ca\u0142a jej. Przynios\u0142a ulg\u0119. Dziwn\u0105, ale jednocze\u015bnie tak upragnion\u0105 ulg\u0119.
Min\u0105\u0142 tydzie\u0144. Wiera ju\u017c wymieni\u0142a zamki w mieszkaniu i z\u0142o\u017cy\u0142a pozew o rozw\u00f3d. Aleksiej dzwoni\u0142 codziennie, grozi\u0142, b\u0142aga\u0142, obiecywa\u0142, \u017ce wr\u00f3ci. Antonina Paw\u0142owna pisa\u0142a gniewne wiadomo\u015bci. Gosza opowiada\u0142 wszystkim znajomym, jak okrutna jest Wiera, \u017ce \u200b\u200bnie da\u0142a im drugiej szansy.<\/p>\n\n\n\n
Ale Wiera czu\u0142a si\u0119 wolna. Po raz pierwszy od dawna mog\u0142a spa\u0107 w weekendy bez obawy przed niespodziewanymi wizytami te\u015bciowej. Mog\u0142a zarz\u0105dza\u0107 swoimi pieni\u0119dzmi bez obawy przed kolejnymi wymaganiami. Mog\u0142a po prostu \u017cy\u0107.
\u201eWiesz co?\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Wiera do przyjaci\u00f3\u0142ki z lekkim u\u015bmiechem. \u201eDopiero teraz zda\u0142am sobie spraw\u0119, jak bardzo jestem tym wszystkim zm\u0119czona. Ci\u0105g\u0142\u0105 presj\u0105, potrzeb\u0105 zadowolenia wszystkich
\u201d. \u201eA co z Aleksiejem?\u201d \u2013 zapyta\u0142a przyjaci\u00f3\u0142ka, nie do ko\u0144ca rozumiej\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKocha\u0142am go\u201d \u2013 skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 Wiera. \u201eAle bardziej kocham siebie. I nie chc\u0119 marnowa\u0107 \u017cycia z kim\u015b, kto mnie nie szanuje\u201d.
Min\u0105\u0142 miesi\u0105c. Rozw\u00f3d nast\u0105pi\u0142. Wiera dosta\u0142a mieszkanie, a Aleksiej, jak wida\u0107, pogodzi\u0142 si\u0119 z losem, przyj\u0105\u0142 odszkodowanie i odjecha\u0142 samochodem. Kobieta w ko\u0144cu zacz\u0119\u0142a \u017cy\u0107 tak, jak chcia\u0142a. Od\u015bwie\u017cy\u0142a wn\u0119trze mieszkania, zacz\u0119\u0142a po\u015bwi\u0119ca\u0107 sobie wi\u0119cej czasu i, co najwa\u017cniejsze, zrozumia\u0142a: szcz\u0119\u015bcie nie polega na zadowalaniu wszystkich. Szcz\u0119\u015bcie polega na byciu wiernym sobie i swoim zasadom. A \u017cadne wi\u0119zy rodzinne nie s\u0105 warte zdrady. Koniec.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142y dwa miesi\u0105ce. Mieszkanie Wiery zrobi\u0142o si\u0119 ja\u015bniejsze. Nie dlatego, \u017ce zmieni\u0142a tapet\u0119 \u2013 cho\u0107 to te\u017c. Ale dlatego, \u017ce ci\u0119\u017car znikn\u0105\u0142. Cienie, kt\u00f3re wcze\u015bniej wydawa\u0142y si\u0119 niewidzialnymi mieszka\u0144cami jej domu \u2013 g\u0142os te\u015bciowej, zapach tanich papieros\u00f3w od Goszy, s\u0142abe wym\u00f3wki Aleksieja \u2013 znikn\u0119\u0142y. Teraz to wszystko nale\u017ca\u0142o ju\u017c do przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Poranek rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 aromatem \u015bwie\u017co mielonej kawy, cisz\u0105 i \u015bwiat\u0142em. Vera nauczy\u0142a si\u0119 wstawa\u0107 bez l\u0119ku. Zmieni\u0142a prac\u0119 \u2013 teraz zajmowa\u0142a si\u0119 obs\u0142ug\u0105 korporacyjn\u0105 w renomowanej firmie. Zesp\u00f3\u0142 okaza\u0142 si\u0119 zaskakuj\u0105co przyjazny. Zw\u0142aszcza jedna osoba.<\/p>\n\n\n\n
Ilja Siergiejewicz Nowikow jest szefem wydzia\u0142u. Prawie czterdziestoletni, wdowiec, ojciec dwunastoletniej c\u00f3rki. Pow\u015bci\u0105gliwy, uwa\u017cny, o \u017cywym spojrzeniu i zm\u0119czonym g\u0142osie. Nie prawi\u0142 komplement\u00f3w na prawo i lewo. Ale pewnego razu, gdy Wiera przygotowywa\u0142a skomplikowany raport przed terminem, powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
Z jakiego\u015b powodu s\u0142owa te wywar\u0142y na niej silniejszy wp\u0142yw ni\u017c jakiekolwiek \u201epi\u0119kne\u201d zwroty, do kt\u00f3rych przyzwyczai\u0142a si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
W nowym miejscu pracy Wiera mia\u0142a kole\u017cank\u0119 \u2013 Juli\u0119 Mielnikow\u0105. \u017byw\u0105 osob\u0119, gadu\u0142\u0119, ale z bystr\u0105 intuicj\u0105. Od razu jako\u015b polubi\u0142a Wier\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo tak, jakby\u015b ci\u0105gle co\u015b ukrywa\u0142a\u201d \u2013 powiedzia\u0142a pewnego dnia w palarni, chocia\u017c Vera nie pali\u0142a. Wysz\u0142a z ni\u0105 tylko dla towarzystwa. \u201eChcia\u0142abym zapyta\u0107: kto ci\u0119 tak przestraszy\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wiera nie protestowa\u0142a. Julia widzia\u0142a wi\u0119cej, ni\u017c jej wolno by\u0142o. Ale z jakiego\u015b powodu jej to nie przeszkadza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia Ilja zaprosi\u0142 Wier\u0119, \u017ceby zosta\u0142a d\u0142u\u017cej w pracy, \u017ceby pilnie zredagowa\u0107 raport. Pracowali w ciszy, w skupieniu. P\u00f3\u017aniej, bli\u017cej \u00f3smej wieczorem, zaproponowa\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zjad\u0142e\u015b obiad?<\/p>\n\n\n\n
Pojechali. I rozmawiali. Nie o pracy, ale o ksi\u0105\u017ckach, filmach, c\u00f3rce Ilji. Opowiedzia\u0142, jak ci\u0119\u017cko by\u0142o mu straci\u0107 \u017con\u0119. Jak d\u0142ugo czu\u0142 si\u0119 winny, \u017ce nie zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 po\u017cegna\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Vera. \u201eTo nie g\u0142upota. To mi\u0142o\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142 na ni\u0105 z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105, jakby jej s\u0142owa co\u015b w nim wyzwoli\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Tymczasem Aleksiej kontynuowa\u0142 pisanie. Najpierw gniewnie, oskar\u017cycielsko, krzycz\u0105c wielkimi literami. Potem \u017ca\u0142o\u015bnie, oskar\u017cycielsko. Potem neutralnie. Jakby to by\u0142a tylko rzeczowa rozmowa o dawnej w\u0142asno\u015bci. Wiera nie odpowiedzia\u0142a. Prawnik rozstrzyga\u0142 teraz wszystkie kwestie.<\/p>\n\n\n\n
Antonina Paw\u0142owna pr\u00f3bowa\u0142a manipulowa\u0107 za po\u015brednictwem medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych. Pisa\u0142a frazy w stylu: \u201eTo przez takie kobiety tracimy naszych syn\u00f3w\u201d. Kiedy\u015b nawet wys\u0142a\u0142a zdj\u0119cie Goszy z podpisem: \u201eTen ch\u0142opak jest na ulicy dzi\u0119ki tobie\u201d. Wiera j\u0105 zablokowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
A potem pojawi\u0142a si\u0119 Zoja Pietrowna.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Zoja Pietrowna by\u0142a s\u0105siadk\u0105 Wiery z korytarza. Zwykle wita\u0142y si\u0119 z grzeczno\u015bci, ale pewnego dnia Wiera zauwa\u017cy\u0142a, jak starsza kobieta z trudem wstaje z torb\u0105. Pomog\u0142a. Przynios\u0142a j\u0105. I od tamtej pory przychodzi\u0142a na herbat\u0119. I znowu. I znowu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiesz, moja droga \u2013 powiedzia\u0142a Zoja Pietrowna, nalewaj\u0105c aromatyczn\u0105 herbat\u0119 z miodem \u2013 nie b\u00f3j si\u0119 \u017cy\u0107 na nowo. Strach to taki stary szal. Ciep\u0142y, znajomy, ale st\u0119ch\u0142y. Zdejmij go sama.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142owa tej m\u0105drej, samotnej kobiety, kt\u00f3ra przesz\u0142a przez trzy rozwody i straci\u0142a syna, le\u017caly na jej duszy jak balsam na ran\u0119. \u017badnych wyk\u0142ad\u00f3w. \u017badnej presji. Tylko ciep\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Wiera coraz cz\u0119\u015bciej przy\u0142apywa\u0142a si\u0119 na my\u015bleniu o tym, co czeka j\u0105 rano \u2013 nie z powodu kawy, ale z powodu korespondencji z Ilj\u0105. Nie spotykali si\u0119 poza prac\u0105. Ale ich komunikacja sta\u0142a si\u0119 intensywna, niemal codzienna. Wysy\u0142a\u0142 jej artyku\u0142y, kr\u00f3tkie filmiki, opowiada\u0142 o swojej c\u00f3rce, Anyi, kt\u00f3r\u0105 Wiera ju\u017c sobie wyobra\u017ca\u0142a z br\u0105zowymi oczami i warkoczykami ojca.<\/p>\n\n\n\n
Ilja zaprosi\u0142 j\u0105 na spotkanie. Nieformalne. Bez interes\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Po prostu usi\u0105d\u017amy. Mo\u017ce p\u00f3jdziemy na \u0142ono natury? Mam dacz\u0119. Niedaleko jest jezioro. Anya b\u0119dzie tam, je\u015bli nie masz nic przeciwko.<\/p>\n\n\n\n
Wiera d\u0142ugo si\u0119 zastanawia\u0142a. Serce bi\u0142o jej jak za m\u0142odu. Ale podj\u0119\u0142a decyzj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Pojechali w sobot\u0119. Dzie\u0144 by\u0142 ciep\u0142y i pogodny. Ania okaza\u0142a si\u0119 \u017cywym, radosnym dzieckiem. Od razu do niego podbieg\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
Ilja si\u0119 zarumieni\u0142. Wiera si\u0119 za\u015bmia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Na daczy by\u0142o przytulnie. Dom by\u0142 ma\u0142y, ale schludny. Wiera pomaga\u0142a w kuchni, Ania pokazywa\u0142a kwiaty i sadzonki. W pewnym momencie Ilja powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 przyzna\u0142a. \u201eAle nie masz poj\u0119cia, przez co musia\u0142am przej\u015b\u0107, \u017ceby to zainstalowa\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMog\u0119 sobie wyobrazi\u0107\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 cicho. \u201eTe\u017c mia\u0142em. Tylko w pewnym momencie zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce je\u015bli przytrzymasz rygiel, \u015bwiat\u0142o nie dostanie si\u0119 do \u015brodka\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Milcza\u0142a. Ale jej oczy b\u0142yszcza\u0142y. By\u0107 mo\u017ce w tym momencie, po raz pierwszy od dawna, pomy\u015bla\u0142a: \u201eA co, je\u015bli to nadal mo\u017cliwe?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej zacz\u0119li si\u0119 oficjalnie spotyka\u0107. Bez wielkich s\u0142\u00f3w. Tylko kolacje, spacery, rzadkie noclegi. A potem Ilja zaproponowa\u0142, \u017ceby poznali jego rodzic\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Dotarli do ma\u0142ego prywatnego domu. Drzwi otworzy\u0142a surowa kobieta o przenikliwym spojrzeniu.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142 pocz\u0105tek trudnego wieczoru. Matka Ilji najpierw spojrza\u0142a na Ver\u0119 z podejrzliwo\u015bci\u0105. Potem z zainteresowaniem. A potem powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
Wiera si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
Po obiedzie matka Ilji powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142o zwyci\u0119stwo.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Min\u0105\u0142 rok. Wiera nie tylko si\u0119 zmieni\u0142a \u2013 sta\u0142a si\u0119 inna. Pewna siebie, spokojna. Kupi\u0142a sobie rower, zapisa\u0142a si\u0119 na kurs w\u0142oskiego, opanowa\u0142a jog\u0119. Do pracy sz\u0142a z rado\u015bci\u0105, do domu \u2013 z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105. Aleksiej napisa\u0142 jeszcze kilka razy. Potem znikn\u0105\u0142. Plotki g\u0142osi\u0142y, \u017ce o\u017ceni\u0142 si\u0119 z dziewczyn\u0105 m\u0142odsz\u0105 od siebie o 15 lat. Wierze to nie przeszkadza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Ona i Ilja mieszkali osobno, ale cz\u0119sto nocowali u siebie. Ania nazywa\u0142a j\u0105 \u201eWer\u0105\u201d \u2013 nie \u201eMam\u0105\u201d, i to by\u0142o normalne. Bo w tym s\u0142owie by\u0142 szacunek. I zaufanie.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia, siedz\u0105c na brzegu tego w\u0142a\u015bnie jeziora, Ilja wzi\u0105\u0142 Wier\u0119 za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJa te\u017c\u201d \u2013 wyszepta\u0142a Vera. \u201eWiesz\u2026 Kiedy\u015b ba\u0142am si\u0119, \u017ce pewnego dnia zostan\u0119 zupe\u0142nie sama. Ale teraz my\u015bl\u0119: lepiej by\u0107 samej ni\u017c w\u015br\u00f3d obcych\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie jeste\u015b sama, Vero\u201d \u2013 \u015bcisn\u0105\u0142 jej d\u0142o\u0144. \u201eI nie b\u0119dziesz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a na niego i po raz pierwszy od dawna nie ba\u0142a si\u0119. Bo nie by\u0142a ju\u017c ofiar\u0105 ani zak\u0142adniczk\u0105 czyich\u015b oczekiwa\u0144. By\u0142a sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
I wiedzia\u0142em, \u017ce teraz wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u2013 Nie co, ale kto! \u2013 poprawi\u0142a te\u015bciowa, jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o. \u2013 To m\u00f3j najm\u0142odszy syn, tw\u00f3j szwagier. B\u0119dzie mieszka\u0142 z \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":457,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-456","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/456","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=456"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/456\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":458,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/456\/revisions\/458"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/457"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=456"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=456"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=456"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}