\u201eTo twoja matka! Pom\u00f3\u017c jej sam! Nie pisa\u0142em si\u0119 na har\u00f3wk\u0119 w jej ogrodzie w moje dni wolne!\u201d<\/p>\n\n\n\n
To zdanie wyrwa\u0142o si\u0119 z serca Anny niczym krzyk. I by\u0107 mo\u017ce po raz pierwszy od trzech lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa g\u0142os jej zadr\u017ca\u0142 nie ze zm\u0119czenia, lecz z gorzkiej \u015bwiadomo\u015bci: jej cierpliwo\u015b\u0107 si\u0119 sko\u0144czy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Anna pozna\u0142a Walentyn\u0119 Siemionown\u0105 tego samego wieczoru, kiedy Denis, jej \u00f3wczesny narzeczony, po raz pierwszy zaprosi\u0142 j\u0105 do domu swoich rodzic\u00f3w. Te\u015bciowa powita\u0142a j\u0105 z otwartymi ramionami i udawan\u0105 rado\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJaka mi\u0142a dziewczyna z ciebie, Denisuszka!\u201d \u2013 za\u0107wierka\u0142a starsza kobieta, obserwuj\u0105c z chytrym u\u015bmieszkiem, jak Anna bez s\u0142owa sprz\u0105ta ze sto\u0142u. \u201eOd razu wida\u0107, \u017ce nie jest leniwa. Gospodynie domowe nie s\u0105 takie jak te: zapu\u015bci\u0142y paznokcie, ale nie potrafi\u0105 zetrze\u0107 kurzu z parapetu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 wtedy, ale co\u015b lepkiego ju\u017c osiad\u0142o jej w piersi. Ta \u201eaprobata\u201d nie by\u0142a ciep\u0142a \u2013 by\u0142a oceniaj\u0105co zimna, jak patrzenie na produkt w witrynie sklepowej.<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tku wszystko sz\u0142o g\u0142adko. Denis, in\u017cynier z zawodu, zarabia\u0142 wystarczaj\u0105co, ale to Anna, specjalistka od cyberbezpiecze\u0144stwa, ponosi\u0142a g\u0142\u00f3wne koszty: kredyt hipoteczny, sprz\u0119t, a nawet remont \u0142azienki. Denis nie protestowa\u0142. Nazywa\u0142 j\u0105 \u201em\u0105dr\u0105\u201d i by\u0142 z niej dumny przed znajomymi. Ale stopniowo co\u015b si\u0119 w nim zmieni\u0142o: pochwa\u0142y ust\u0105pi\u0142y miejsca oczekiwaniu, a wsparcie \u2013 cichemu \u017c\u0105daniu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAneczko\u201d \u2013 powiedzia\u0142 od niechcenia pewnego dnia w \u015brodku wiosny \u2013 \u201emamie trzeba pom\u00f3c w sobot\u0119: umy\u0107 okna, rozebra\u0107 balkon\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOdwiedzali\u015bmy j\u0105 dopiero w zesz\u0142ym tygodniu\u201d \u2013 by\u0142a zaskoczona.<\/p>\n\n\n\n
Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. Sprytna. Odpowiedzialna. Niezawodna. Przez te wszystkie lata stara\u0142a si\u0119 sprosta\u0107 temu wyzwaniu. By\u0142a obecna. Milcza\u0142a, kiedy Denis poszed\u0142 pom\u00f3c matce, ale nie wr\u00f3ci\u0142 do p\u00f3\u0142nocy. Milcza\u0142a, kiedy te\u015bciowa za ka\u017cdym razem, gdy j\u0105 odwiedza\u0142a, opowiada\u0142a jej, jak ci\u0119\u017cko jest \u201ejej synowi\u201d i jak bardzo jest zm\u0119czony w pracy, biedactwo \u2013 w przeciwie\u0144stwie do \u201etych dziewczyn z biura\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Wiosn\u0105 wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. Anna mia\u0142a trudny projekt: przez prawie dwa tygodnie nocowa\u0142a w biurze, jad\u0142a w biegu, znika\u0142a w nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 spotkaniach i kodach. W pi\u0105tek wieczorem, kiedy Anna wr\u00f3ci\u0142a do domu z raportem pod pach\u0105 i zm\u0119czonymi oczami, Denis powiedzia\u0142 mimochodem:<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie id\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Anna cicho, ale stanowczo. \u201ePotrzebuj\u0119 snu. I prysznica. I tylko ciszy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Denis milcza\u0142. Nagle wsta\u0142 od sto\u0142u, wzi\u0105\u0142 kurtk\u0119 i powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa nie zadzwoni\u0142a. Ale wys\u0142a\u0142a wiadomo\u015b\u0107 g\u0142osow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u201eJestem stara, Aneczka. I jest mi ci\u0119\u017cko. Ale nie martw si\u0119, jako\u015b sobie poradz\u0119. Nie b\u0119d\u0119 ci\u0119 ju\u017c wi\u0119cej niepokoi\u0107. Jeste\u015bcie przecie\u017c nowoczesnymi kobietami \u2013 macie wa\u017cniejsze rzeczy do roboty ni\u017c grz\u0105dki w ogrodzie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna nie odpowiedzia\u0142a. Po prostu usun\u0119\u0142a post. A potem usiad\u0142a w kuchni i p\u0142aka\u0142a. Nie ze z\u0142o\u015bci, ale z bezradno\u015bci. Nie by\u0142a z\u0142a. Po prostu zm\u0119czona. Zm\u0119czona tym, \u017ce jest potrzebna tylko wtedy, gdy kto\u015b czego\u015b potrzebuje \u2013 do przesuni\u0119cia szafki, posortowania s\u0142oik\u00f3w, umycia pod\u0142\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej Denis oznajmi\u0142, \u017ce jedzie sam na weekend na dacz\u0119. Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, nie pytaj\u0105c o szczeg\u00f3\u0142y. Dopiero gdy wr\u00f3ci\u0142 \u2013 nie w niedziel\u0119 wieczorem, jak planowano, ale w poniedzia\u0142ek na lunch \u2013 i pachnia\u0142 nie traw\u0105 i farb\u0105, a cudzymi perfumami, zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce co\u015b p\u0119k\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdzie by\u0142e\u015b?\u201d zapyta\u0142a niemal szeptem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 W perfumach damskich?<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142 na ni\u0105 tak, jakby widzia\u0142 j\u0105 po raz pierwszy.<\/p>\n\n\n\n
I poszed\u0142 pod prysznic.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej Anna odebra\u0142a niespodziewany telefon. Dzwoni\u0142a nieznana kobieta, kt\u00f3ra przedstawi\u0142a si\u0119 jako Olga, by\u0142a s\u0105siadka Walentyny Siemionowny.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a niezr\u0119cznie \u2013 \u201eale pomy\u015bla\u0142am, \u017ce powinna\u015b wiedzie\u0107. Tw\u00f3j m\u0105\u017c\u2026 nie przychodzi do matki sam. Cz\u0119sto jest tam jaka\u015b kobieta. M\u0142oda, z rudymi w\u0142osami. Zostali u niej na noc.<\/p>\n\n\n\n
Anna podzi\u0119kowa\u0142a mu i si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142a. Potem wyj\u0119\u0142a walizk\u0119, po cichu spakowa\u0142a do niej swoje rzeczy i wysz\u0142a z mieszkania. Nie p\u0142aka\u0142a. Nie robi\u0142a scen. Po prostu wysz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Tego wieczoru zosta\u0142a u swojej kole\u017canki, Maszy. Masza, pomimo wizerunku \u201ekujonki\u201d w okularach, by\u0142a zaskakuj\u0105co wra\u017cliwa. Nie zadawa\u0142a zb\u0119dnych pyta\u0144. Po prostu postawi\u0142a herbat\u0119 i powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Min\u0105\u0142 miesi\u0105c. Anna si\u0119 przeprowadzi\u0142a. Zmieni\u0142a numer telefonu. Dosta\u0142a awans w pracy \u2013 nowy projekt, ciekawy, z zagranicznymi klientami. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce bez sobotnich porz\u0105dk\u00f3w i upokorze\u0144 mia\u0142a czas dla siebie: na jog\u0119, na ksi\u0105\u017cki, na wieczorne spacery po mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia Denis napisa\u0142 do niej.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam. Mama jest chora. Jestem zdezorientowany. Wr\u00f3cisz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Anna czyta\u0142a i nic nie czu\u0142a. \u017badnego b\u00f3lu, \u017cadnej lito\u015bci. Tylko zm\u0119czenie po tym wszystkim, co si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie jestem obiektem, do kt\u00f3rego mo\u017cna wraca\u0107. Sam zajmij si\u0119 swoj\u0105 matk\u0105. Nie jestem ju\u017c twoj\u0105 sprz\u0105taczk\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
I zablokowa\u0142 go.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u0142 roku p\u00f3\u017aniej zn\u00f3w pojecha\u0142a na dacz\u0119 \u2013 nie do Walentyny Siemionowny, a do swojej, kt\u00f3r\u0105 kupi\u0142a za pieni\u0105dze z premii. Nie by\u0142o tam grz\u0105dek, tylko trawa i kwiaty. Posadzi\u0142a bzy. A w pobli\u017cu bawi\u0142 si\u0119 synek s\u0105siada \u2013 Sasza, syn wdowca Artema, z kt\u00f3rym zacz\u0119li si\u0119 cz\u0119sto spotyka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy jeste\u015b smutna?\u201d zapyta\u0142a pewnego dnia Sasza, obserwuj\u0105c Ann\u0119 patrz\u0105c\u0105 na zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, po prostu my\u015bl\u0119\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119 po raz pierwszy od d\u0142u\u017cszego czasu.<\/p>\n\n\n\n
I to prawda \u2013 nie by\u0142a ju\u017c t\u0105 Ann\u0105, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o wyp\u0119dzi\u0107 do cudzego ogrodu. Sta\u0142a si\u0119 inna.<\/p>\n\n\n\n
Bezp\u0142atny.<\/p>\n\n\n\n
Samodzielnie.<\/p>\n\n\n\n
Anna nie spa\u0142a prawie ca\u0142\u0105 noc. Po k\u0142\u00f3tni z Denisem, jego s\u0142owa g\u0142o\u015bno rozbrzmiewa\u0142y w jej g\u0142owie: \u201eNie wa\u017c si\u0119 krytykowa\u0107 mojej matki\u201d. Siedzia\u0142a przy oknie w ciemnym pokoju, obejmuj\u0105c kolana i patrz\u0105c na przesi\u0105kni\u0119ty deszczem asfalt. Miasto oddycha\u0142o ci\u0119\u017ck\u0105 wilgoci\u0105. Gdzie\u015b w oddali przeje\u017cd\u017ca\u0142 samoch\u00f3d, ale jej dusza by\u0142a jeszcze cichsza ni\u017c opustosza\u0142a ulica.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka Anna, jak zwykle, nie obudzi\u0142a m\u0119\u017ca. Wysz\u0142a cicho, bez po\u017cegnania. W pracy pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 skupi\u0107, ale kod rozmywa\u0142 si\u0119 przed jej oczami, a telefony od klient\u00f3w irytowa\u0142y j\u0105 do tego stopnia, \u017ce \u200b\u200bbola\u0142y j\u0105 z\u0119by. Czu\u0142a si\u0119 pusta.<\/p>\n\n\n\n
Po obiedzie posz\u0142a do kawiarni niedaleko biura, \u017ceby poby\u0107 sama. Tam jej wzrok przypadkowo pad\u0142 na m\u0119\u017cczyzn\u0119 siedz\u0105cego przy oknie. Czyta\u0142 grub\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 z wyblak\u0142ymi z\u0142otymi literami na ok\u0142adce: \u201eCamus. Outsider\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy kochamy Camusa?\u201d Anna niespodziewanie wyrzuci\u0142a z siebie.<\/p>\n\n\n\n
M\u0119\u017cczyzna podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119, spojrza\u0142 na ni\u0105 ze zdziwieniem, ale potem si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTrudno nie kocha\u0107, kiedy wszystko w \u017cyciu wydaje si\u0119 tak absurdalne jak u niego\u201d \u2013 powiedzia\u0142 spokojnie. \u201eUsi\u0105dziesz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Anna nie mia\u0142a zamiaru usi\u0105\u015b\u0107. Ale usiad\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Nazywa\u0142 si\u0119 Artem. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wyk\u0142ada filozofi\u0119 na uniwersytecie. Rozmowa z nim by\u0142a \u0142atwa, niemal jak spacer po pla\u017cy \u2013 cicha, niespieszna, z szumem fal gdzie\u015b w \u015brodku. Artem nie zadawa\u0142 zb\u0119dnych pyta\u0144, nie pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 zbli\u017cy\u0107 \u2013 po prostu s\u0142ucha\u0142. A Anna potrzebowa\u0142a tego jak powietrza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCz\u0119sto tu przychodzisz?\u201d zapyta\u0142, dopijaj\u0105c kaw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ostatni miesi\u0105c \u2014 zbyt cz\u0119sto. Przerwa od domu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzasami dom to nie miejsce, to ci\u0119\u017car\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142 Artem. \u201ePrzepraszam, nie powinienem by\u0142\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Po\u017cegnali si\u0119, nie wymieniaj\u0105c kontakt\u00f3w. Ale Anna wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bwr\u00f3ci do tej kawiarni. I wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce on te\u017c.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Anna zosta\u0142a w domu w weekend, pomimo kolejnej \u201eobowi\u0105zkowej\u201d wizyty na daczy. Denis zatrzasn\u0105\u0142 drzwi, mrukn\u0105\u0142 co\u015b o \u201eegoizmie\u201d, ale zostawi\u0142 j\u0105 sam\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Anna nic nie robi\u0142a przez ca\u0142y dzie\u0144. Po prostu le\u017ca\u0142a. Czyta\u0142a, pi\u0142a herbat\u0119, patrzy\u0142a w sufit. Czu\u0142a si\u0119 winna \u2013 i jednocze\u015bnie wolna. Po raz pierwszy od dawna.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem, gdy przygotowywa\u0142a sobie kolacj\u0119, zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi. Otworzy\u0142a i zobaczy\u0142a swoj\u0105 kole\u017cank\u0119, Nin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam, \u017ce nie zadzwoni\u0142am\u201d \u2013 powiedzia\u0142a zawstydzona. \u201ePo prostu znikn\u0105\u0142e\u015b, nawet nie odpowiadasz na czacie. Ja\u2026 martwi\u0142am si\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna wpu\u015bci\u0142a przyjaci\u00f3\u0142k\u0119. Nina, programistka, z kt\u00f3r\u0105 przesz\u0142y przez dobre i z\u0142e chwile przy kilku projektach, zawsze by\u0142a nieco chaotyczna, ale szczera. To ona wspiera\u0142a Ann\u0119, gdy jej pierwszy startup poni\u00f3s\u0142 pora\u017ck\u0119. Teraz, jak si\u0119 wydawa\u0142o, nadesz\u0142a jej kolej, by potrzebowa\u0107 wsparcia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d zapyta\u0142a Anna, stawiaj\u0105c czajnik na ogniu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRozwodz\u0119 si\u0119\u201d \u2013 wyrzuci\u0142a z siebie Nina. \u201ePowiedzia\u0142, \u017ce jest dla niego za ciasno. Po siedmiu latach\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna nie by\u0142a zaskoczona. Zna\u0142a m\u0119\u017ca Niny \u2013 odnosz\u0105cego sukcesy, przystojnego, ale zawsze patrz\u0105cego ponad g\u0142ow\u0119 rozm\u00f3wczyni. Zbyt pewnego siebie, by by\u0107 godnym zaufania.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam\u2026\u201d wyszepta\u0142a Anna. \u201eJe\u015bli chcesz, zosta\u0144 u mnie na noc. Nie musisz wraca\u0107 do domu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Tak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 nowy etap w \u017cyciu Anny. W kuchni zn\u00f3w rozleg\u0142 si\u0119 \u015bmiech. W domu zn\u00f3w by\u0142 kto\u015b, kto rozumia\u0142 j\u0105 bez s\u0142\u00f3w. Po raz pierwszy od dawna poczu\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie jest sama.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Pojawienie si\u0119 Artema w jej \u017cyciu nie by\u0142o nag\u0142e, jak huragan. Raczej jak deszcz po suszy. Niespieszne, \u0142agodne, oczyszczaj\u0105ce. Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej wr\u00f3ci\u0142 do tej kawiarni. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, gdy j\u0105 zobaczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Nie zaprzeczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Rozmawiali o \u017cyciu, l\u0119kach, dzieci\u0144stwie. Artem opowiada\u0142 historie o studentach, ona o swoich zmaganiach w zespole, gdzie programistka wci\u0105\u017c by\u0142a postrzegana z nieufno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, Anyo\u201d \u2013 powiedzia\u0142 pewnego wieczoru. \u201eS\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy po cichu \u017cyj\u0105 cudzym \u017cyciem. Bo tak jest wygodniej dla innych. A potem umieraj\u0105 \u2013 i nawet nie rozumiej\u0105, czyje \u017cycie prze\u017cyli\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna zamar\u0142a. Te s\u0142owa by\u0142y jak cios.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSk\u0105d wiesz, czy to jest twoje \u017cycie?\u201d zapyta\u0142a szeptem.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Rozmowa z Denisem mia\u0142a miejsce pod koniec lipca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie p\u00f3jd\u0119 ju\u017c do twojej matki\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Anna spokojnie. \u201eAni na dacz\u0119, ani posprz\u0105ta\u0107. Jestem zm\u0119czona. Musz\u0119 \u017cy\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b samolubny\u201d \u2013 skrzywi\u0142 si\u0119 Denis. \u201eChcesz tylko zdradzi\u0107 swoj\u0105 rodzin\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Milcza\u0142. Potem po prostu wyszed\u0142 z pokoju, g\u0142o\u015bno trzaskaj\u0105c drzwiami.<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej Anna wynaj\u0119\u0142a ma\u0142e mieszkanie bli\u017cej pracy. Bez ogrodu, bez widoku na park, ale z cisz\u0105 \u2013 i w\u0142asnym wyborem. W\u0142asnym wyborem.<\/p>\n\n\n\n
Nina pomog\u0142a w przeprowadzce. Artem przyjecha\u0142 p\u00f3\u017aniej z dwoma pud\u0142ami ksi\u0105\u017cek \u2013 jako prezent.<\/p>\n\n\n\n
Anna nie odpowiedzia\u0142a. Ale jej ramiona obj\u0119\u0142y go za szyj\u0119, a w jej oczach zab\u0142ys\u0142y \u0142zy \u2013 nie b\u00f3lu. Wolno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2e3b<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142y trzy miesi\u0105ce. Anna rzadziej wspomina\u0142a ha\u0142as na daczy, zapach zgni\u0142ych og\u00f3rk\u00f3w i g\u0142os te\u015bciowej narzekaj\u0105cy na \u201eniewdzi\u0119czn\u0105 m\u0142odzie\u017c\u201d. Nie \u017cy\u0142a ju\u017c dla aprobaty. Nie ba\u0142a si\u0119 m\u00f3wi\u0107 \u201enie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Czasami Denis pisa\u0142. Zimne, kr\u00f3tkie wiadomo\u015bci: \u201eZabra\u0142e\u015b moje s\u0142uchawki\u201d. Albo: \u201eZapomnia\u0142e\u015b o rozwodzie?\u201d. Anna odpowiada\u0142a kr\u00f3tko, rzeczowo. Ale nigdy z wyrzutem. Pu\u015bci\u0142a go wolno.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia posz\u0142a na t\u0119 sam\u0105 dacz\u0119, tylko po to, \u017ceby odda\u0107 klucze. Walentyna Siemionowna otworzy\u0142a drzwi i spojrza\u0142a na ni\u0105 ze zdziwieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA jednak przyszed\u0142e\u015b\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a. \u201eMy\u015bla\u0142am, \u017ce znikn\u0105\u0142e\u015b ca\u0142kowicie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWyje\u017cd\u017cam. Na zawsze\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Anna spokojnie. \u201eChcia\u0142am ci tylko podzi\u0119kowa\u0107 za wszystko. Nawet za te trudne chwile\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa nie odpowiedzia\u0142a. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 tylko. Ale Anna ju\u017c odchodzi\u0142a, z lekkim sercem, zostawiaj\u0105c za sob\u0105 \u017cycie, kt\u00f3re nie by\u0142o jej \u2013 i zmierzaj\u0105c ku swojemu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eTo twoja matka! Pom\u00f3\u017c jej sam! Nie pisa\u0142em si\u0119 na har\u00f3wk\u0119 w jej ogrodzie w moje dni wolne!\u201d To zdanie wyrwa\u0142o si\u0119 z \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":454,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-453","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/453","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=453"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/453\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":455,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/453\/revisions\/455"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/454"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=453"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=453"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=453"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}