\u2013 Mamo, co si\u0119 sta\u0142o?
Nikita wszed\u0142 do kuchni, zwabiony zapachem Corvalolu. Marina Giennadiewna siedzia\u0142a przy stole, nalewaj\u0105c do szklanki ciemny p\u0142yn. Jej sztandar bojowy.
\u2013 Nie spa\u0142am ca\u0142\u0105 noc \u2013 poskar\u017cy\u0142a si\u0119. Jej oczy zasnu\u0142a m\u0119ka. \u2013 Synu, niech twoja \u017cona mniej narzeka w nocy! Nie po to si\u0119 do ciebie wprowadzi\u0142em, \u017ceby s\u0142ucha\u0107 tej ha\u0144by! Serce mi p\u0119ka!<\/p>\n\n\n\n
Nikita zamar\u0142. Krew uderzy\u0142a mu do twarzy. S\u0142owa matki mia\u0142y wzbudzi\u0107 nie gniew, lecz lepki, parali\u017cuj\u0105cy wstyd.
W tym momencie do kuchni wesz\u0142a A\u0142\u0142a, ubrana w lekki jedwabny szlafrok i z u\u015bmiechem na ustach. Na jej widok Marina Giennadiewna zacisn\u0119\u0142a usta.
\u201eDzie\u0144 dobry, Alo. Chyba si\u0119 wyspa\u0142a\u015b?\u201d. Jad w jej g\u0142osie si\u0119 skumulowa\u0142.
A\u0142\u0142a w u\u0142amku sekundy oceni\u0142a sytuacj\u0119. Na jej twarzy nie malowa\u0142o si\u0119 ani za\u017cenowanie, ani gniew. U\u015bmiech tylko si\u0119 poszerzy\u0142, ol\u015bniewaj\u0105cy i wyzywaj\u0105cy.
\u201eNajserdeczniejsza, Marina Giennadiewna!\u201d \u2013 za\u015bpiewa\u0142a. Podesz\u0142a do Nikity, lekko poca\u0142owa\u0142a go w skro\u0144 i zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do te\u015bciowej. \u201eNikito, kochanie, zapomnia\u0142a\u015b, \u017ce dzisiaj wybieramy dla mnie now\u0105 koronkow\u0105 bielizn\u0119? Chyba we\u017amiemy co\u015b czerwonego. \u017beby noce by\u0142y jeszcze ja\u015bniejsze\u201d.
To by\u0142 strza\u0142 w odpowiedzi. Celny i bezlitosny. Zostawi\u0142a matk\u0119, purpurow\u0105 ze z\u0142o\u015bci, sam\u0105 ze swoim bezu\u017cytecznym Corvalolem i ca\u0142kowit\u0105 pora\u017ck\u0105 ataku.<\/p>\n\n\n\n
Bezpo\u015bredni atak si\u0119 nie powi\u00f3d\u0142, a Marina Giennadiewna zmieni\u0142a taktyk\u0119 na partyzanck\u0105 pod pretekstem \u201epomocy w pracach domowych\u201d. Jej celem by\u0142a sypialnia. Poczeka\u0142a, a\u017c A\u0142\u0142a p\u00f3jdzie wzi\u0105\u0107 prysznic, po czym w\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 do pokoju. Na komodzie le\u017ca\u0142a torebka z butiku z bielizn\u0105. Palce te\u015bciowej z obrzydliw\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 rozk\u0142ada\u0142y papier. Stamt\u0105d wy\u0142oni\u0142 si\u0119 ten sam czerwony komplet. Marina Giennadiewna patrzy\u0142a na niego jak na twarz wroga.
Wieczorem, gdy Nikita i A\u0142\u0142a wr\u00f3cili, powita\u0142 ich ostry zapach wybielacza. Po\u015brodku kuchni, na oparciu krzes\u0142a, niczym flaga pokonanego pa\u0144stwa, wisia\u0142a szarobr\u0105zowa szmata, na kt\u00f3rej ledwo mo\u017cna by\u0142o dostrzec kontury szkar\u0142atnego kompletu.
\u201eOch, Nikituszko, sprz\u0105ta\u0142am tu i postanowi\u0142am wszystko wypra\u0107\u201d \u2013 denerwowa\u0142a si\u0119 Marina Giennadiewna. Znalaz\u0142am go w koszyku, wi\u0119c wrzuci\u0142am do pralki. Podobno bardzo wyblak\u0142. Pewnie chi\u0144ski.
Nikita czeka\u0142a, a\u017c Alla wybuchnie, ale ta milcza\u0142a. Jej spojrzenie by\u0142o spokojne i zimne. Bez s\u0142owa podesz\u0142a do krzes\u0142a, podnios\u0142a uszkodzony komplet dwoma palcami, podesz\u0142a do kosza na \u015bmieci i wrzuci\u0142a go do \u015brodka.
Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. Na jej ustach nie by\u0142o u\u015bmiechu.
\u2013 Spokojnie, Nikita. Kupimy nowe. Tym lepiej. Podobno niekt\u00f3rzy lubi\u0105 nie nosi\u0107 pi\u0119knych rzeczy, a po prostu dotyka\u0107 cudzej bielizny. Nawet je\u015bli oznacza to si\u0119gni\u0119cie do kosza z brudn\u0105 bielizn\u0105.
Maska niewinno\u015bci spad\u0142a z twarzy Mariny Giennadiewny. Przegra\u0142a i t\u0119 rund\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Przegrana bitwa przekona\u0142a j\u0105, \u017ce potrzebuje ci\u0119\u017ckiej artylerii. Sta\u0142 si\u0119 ni\u0105 ojciec Nikity, Giennadij Arkadiewicz. W niedziel\u0119 przyby\u0142 na \u201erodzinny obiad\u201d, kt\u00f3ry bardziej przypomina\u0142 trybuna\u0142.
\u201eSi\u0142a rodziny, Allo, opiera si\u0119 na szacunku dla starszych i kobiecej skromno\u015bci\u201d \u2013 zacz\u0105\u0142 Giennadij Arkadiewicz, ocieraj\u0105c usta. \u201eKobieta jest stra\u017cniczk\u0105 ogniska domowego. A kiedy w domu nie ma spokoju i przyzwoito\u015bci, kiedy noce zamieniaj\u0105 si\u0119 w\u2026 khm\u2026 fars\u0119, to znaczy, \u017ce ognisko domowe p\u0119k\u0142o\u201d.
Nikita skuli\u0142a si\u0119, spodziewaj\u0105c si\u0119 eksplozji. Ale A\u0142\u0142a, sko\u0144czywszy \u017cu\u0107 kawa\u0142ek, ostro\u017cnie od\u0142o\u017cy\u0142a widelec.
\u201eMasz absolutn\u0105 racj\u0119, Giennadiju Arkadiewiczu. Rodzina to \u015bwi\u0119to\u015b\u0107\u201d.
Rodzice wymienili spojrzenia. Nie spodziewali si\u0119 takiej uleg\u0142o\u015bci.
\u201eM\u00f3wisz o nami\u0119tno\u015bci, o nocach\u201d \u2013 kontynuowa\u0142a A\u0142\u0142a mi\u0119kkim, pochlebnym g\u0142osem. \u2014 Zawsze si\u0119 zastanawia\u0142am, jak ludziom z twojego pokolenia, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 razem od tylu lat, udaje si\u0119 podtrzymywa\u0107 t\u0119 nami\u0119tno\u015b\u0107? Musisz zna\u0107 jaki\u015b sekret, jak podtrzymywa\u0107 ten ogie\u0144 przez dekady, \u017ceby noce by\u0142y jasne, a uczucia ostre. To jest prawdziwy szacunek dla siebie nawzajem, prawda?
W kuchni panowa\u0142a og\u0142uszaj\u0105ca, parali\u017cuj\u0105ca niezr\u0119czno\u015b\u0107. Alla nie protestowa\u0142a. Przyj\u0119\u0142a ich ob\u0142udny wyk\u0142ad i z min\u0105 niewini\u0105tka zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 przeciwko nim. Chcieli j\u0105 publicznie wych\u0142osta\u0107, ale zamiast tego zostali rozebrani do naga.<\/p>\n\n\n\n
Kolacja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 katastrof\u0105. Giennadij Arkadjewicz wycofa\u0142 si\u0119. W kuchni pozosta\u0142o troje.
\u201eNo c\u00f3\u017c, synu\u201d \u2013 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu Marina Giennadiewna. Jej g\u0142os by\u0142 zimny jak stal. \u201eMy\u015bl\u0119, \u017ce nadszed\u0142 czas, \u017ceby\u015b podj\u0105\u0142 decyzj\u0119. Albo w tym domu b\u0119dzie porz\u0105dek, albo ona\u201d.
To by\u0142 wyrok \u015bmierci. Nikita zrobi\u0142 to, co robi\u0105 wszyscy s\u0142abi. Podszed\u0142 nie do matki, ale do A\u0142\u0142y, kt\u00f3ra sta\u0142a przy oknie.
\u201eS\u0142uchajcie wszyscy\u2026 Mamo\u2026 to starsza osoba. Mo\u017ce nie powinni\u015bcie byli robi\u0107 tego ojcu? Mo\u017ce po prostu\u2026 przeprosicie? No, na pokaz. \u017beby w domu zapanowa\u0142 spok\u00f3j\u201d.
A\u0142\u0142a powoli si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142a. Spojrza\u0142a na niego, jakby widzia\u0142a go po raz pierwszy. Z lodowat\u0105 ciekawo\u015bci\u0105. Walczy\u0142a o niego. I w\u0142a\u015bnie zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce nie ma o co walczy\u0107. Przed ni\u0105 sta\u0142o trofeum, b\u0142agaj\u0105ce j\u0105, by dobrowolnie si\u0119 podda\u0142a.
Nic nie powiedzia\u0142a. Obesz\u0142a je jak przeszkod\u0119 i wesz\u0142a do ich sypialni. Nikita mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce posz\u0142a och\u0142on\u0105\u0107.
Ale chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej wysz\u0142a z poduszk\u0105 i kocem. A\u0142\u0142a podesz\u0142a do sofy, na kt\u00f3rej te\u015bciowa siedzia\u0142a w zwyci\u0119skiej pozie, i po prostu rzuci\u0142a po\u015bciel na sk\u00f3rzan\u0105 tapicerk\u0119.
\u201eTeraz mo\u017cesz spa\u0107 tutaj albo i\u015b\u0107 i po\u015bcieli\u0107 sobie \u0142\u00f3\u017cko obok mamy, bo jej spok\u00f3j ducha jest dla ciebie wa\u017cniejszy. Od samego pocz\u0105tku by\u0142am przeciwna jej przeprowadzce do nas. I uda\u0142o jej si\u0119. Gratulacje, Marino Giennadiewna. Kiedy wr\u00f3cisz do domu, mo\u017cesz zabra\u0107 ze sob\u0105 t\u0119 bezkr\u0119gow\u0105 istot\u0119, kt\u00f3r\u0105 nazywa\u0142am moim m\u0119\u017cem\u201d.
Potem odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i wr\u00f3ci\u0142a do sypialni. Cichy trzask zamka by\u0142 ostatnim d\u017awi\u0119kiem, jaki us\u0142ysza\u0142 Nikita. Zosta\u0142 na wypalonej s\u0142o\u0144cem pustyni salonu, mi\u0119dzy zwyci\u0119sk\u0105 matk\u0105 a drzwiami, za kt\u00f3rymi ko\u0144czy\u0142o si\u0119 jego \u017cycie rodzinne.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u2013 Mamo, co si\u0119 sta\u0142o?Nikita wszed\u0142 do kuchni, zwabiony zapachem Corvalolu. Marina Giennadiewna siedzia\u0142a przy stole, nalewaj\u0105c do szklanki ciemny p\u0142yn. Jej sztandar \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":412,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-411","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/411","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=411"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/411\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":413,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/411\/revisions\/413"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/412"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=411"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=411"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=411"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}