Kwietniowe s\u0142o\u0144ce pra\u017cy\u0142o j\u0105 w oczy, zmuszaj\u0105c do mru\u017cenia oczu. Marina pcha\u0142a w\u00f3zek po wyboistej \u015bcie\u017cce, lawiruj\u0105c mi\u0119dzy ka\u0142u\u017cami. Torby z zakupami ci\u0105\u017cy\u0142y jej na \u0142okciu, a Misza w ko\u0144cu zasn\u0119\u0142a po dw\u00f3ch godzinach kaprys\u00f3w w sklepie.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c z daleka us\u0142ysza\u0142a znajomy, w\u0142adczy g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzie\u0144 dobry\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Marina, przechodz\u0105c obok.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 gwa\u0142townie i otaksowa\u0142a synow\u0105 przenikliwym wzrokiem:<\/p>\n\n\n\n
Marina si\u0119 zatrzyma\u0142a. Powoli odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119, patrz\u0105c te\u015bciowej w oczy. Wida\u0107 w nich by\u0142o wszystko: zm\u0119czenie ci\u0105g\u0142ym narzekaniem, uraz\u0119 za niesprawiedliwe aluzje i narastaj\u0105c\u0105 irytacj\u0119. Ale milcza\u0142a. Na razie milcza\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Misza zacz\u0105\u0142 si\u0119 wierci\u0107 w w\u00f3zku, a Marina, bior\u0105c g\u0142\u0119boki oddech, ruszy\u0142a w stron\u0119 domu. Za ni\u0105 skandal zn\u00f3w si\u0119 rozgorza\u0142, ale ona ju\u017c nie s\u0142ucha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Marina wesz\u0142a do domu, ostro\u017cnie manewruj\u0105c w\u00f3zkiem mi\u0119dzy star\u0105 biblioteczk\u0105 a komod\u0105. Wyrzuty te\u015bciowej wci\u0105\u017c d\u017awi\u0119cza\u0142y jej w uszach. U\u0142o\u017cywszy \u015bpi\u0105cego Misz\u0119 w \u0142\u00f3\u017ceczku, usiad\u0142a na skraju kanapy i mimowolnie przypomnia\u0142a sobie, jak to si\u0119 wszystko zacz\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Rok temu ten dom odziedziczy\u0142a po babci Verze. Ma\u0142y, ale solidny, z piecem kaflowym i przytuln\u0105 werand\u0105. Ona i Oleg sp\u0119dzili ca\u0142e lato maluj\u0105c \u015bciany, k\u0142ad\u0105c pod\u0142ogi i wymieniaj\u0105c instalacj\u0119 elektryczn\u0105. \u017bartowa\u0142, nazywaj\u0105c ich \u201ezespo\u0142em zapalonych fachowc\u00f3w\u201d, a ona by\u0142a zadowolona z ka\u017cdej drobnej rzeczy, kt\u00f3r\u0105 naprawili.<\/p>\n\n\n\n
Telefon Inny Siergiejewnej zabrzmia\u0142 jak grom z jasnego nieba.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOlezhek, nie wiem, co robi\u0107\u201d \u2013 szlocha\u0142a do telefonu. \u201eTw\u00f3j ojczym\u2026 Zabra\u0142 wszystko. Przerobi\u0142 mieszkanie. Timur i ja jeste\u015bmy na ulicy\u2026\u201d Tego wieczoru Oleg delikatnie po\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 na ramieniu \u017cony:<\/p>\n\n\n\n
Zgodzi\u0142a si\u0119. Z jakiego\u015b powodu wydawa\u0142o si\u0119 to s\u0142uszne.<\/p>\n\n\n\n
Inna Siergiejewna pojawi\u0142a si\u0119 na progu z dwiema ogromnymi walizkami i zmarszczonym brwiami Timurem. Rozejrza\u0142a si\u0119 po domu krytycznym okiem:<\/p>\n\n\n\n
Przez pierwszy miesi\u0105c jeszcze si\u0119 powstrzymywa\u0142a, ale potem zacz\u0119\u0142y si\u0119 wyrzuty.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePatrz, jak skrzypi\u0105 deski pod\u0142ogowe!\u201d \u2013 poskar\u017cy\u0142a si\u0119 przyjaci\u00f3\u0142ce przez telefon. \u201eA ta kuchenka\u2026 Jakby\u015bmy \u017cyli w poprzednim stuleciu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdego dnia Inna znajdowa\u0142a co\u015b nowego do skrytykowania.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego p\u0142ytki w twojej \u0142azience s\u0105 takie stare?\u201d \u2013 zapyta\u0142a, zagl\u0105daj\u0105c do kabiny prysznicowej. \u201eA gdzie twoja pralka? Nie mog\u0119 pra\u0107 r\u0119cznie!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eDokonali\u015bmy tylko napraw kosmetycznych\u201d \u2013 pr\u00f3bowa\u0142a wyja\u015bni\u0107 Marina, ale te\u015bciowa tylko machn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105. \u201eNaprawy to jedno, ale mieszkanie tutaj to zupe\u0142nie co innego. A lod\u00f3wka jest pusta? Czym nas dzisiaj nakarmisz?\u201d. Marina czu\u0142a, \u017ce jej cierpliwo\u015b\u0107 si\u0119 ko\u0144czy. Ka\u017cdego wieczoru Inna znajdowa\u0142a nowe powody do niezadowolenia:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kurz jak w starej stodole! I dlaczego w pokoju dziecinnym jest tak ma\u0142o \u015bwiat\u0142a?<\/p>\n\n\n\n
Nie wiedzia\u0142a, jak sobie poradzi\u0107 z t\u0105 sytuacj\u0105, ale rozumia\u0142a jedno: \u017cycie w domu, kt\u00f3ry kiedy\u015b wydawa\u0142 si\u0119 przytulny, zaczyna\u0142o zamienia\u0107 si\u0119 w pr\u00f3b\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Dni ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 jak z r\u0119kawa. Marina wstawa\u0142a o \u015bwicie, gotowa\u0142a \u015bniadanie dla wszystkich, sprz\u0105ta\u0142a, my\u0142a, ko\u0142ysa\u0142a Misz\u0119, gdy zaczyna\u0142 by\u0107 kapry\u015bny. Za oknem cz\u0119sto s\u0142ycha\u0107 by\u0142o ochryp\u0142y g\u0142os s\u0105siada Pietrowicza, kt\u00f3ry mimo wczesnej pory ju\u017c pali\u0142 swoj\u0105 ulubion\u0105 \u201eRiumk\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bo\u017ce, kiedy to si\u0119 sko\u0144czy? \u2013 Inna Siergiejewna skrzywi\u0142a si\u0119, demonstracyjnie trzaskaj\u0105c oknem. \u2013 Jak ty w og\u00f3le mo\u017cesz tolerowa\u0107 ten dom wariat\u00f3w? Marina w milczeniu wzruszy\u0142a ramionami. \u201eCierpliwo\u015b\u0107\u201d sta\u0142a si\u0119 jej drugim imieniem.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem, po\u0142o\u017cywszy Misz\u0119 spa\u0107, zesz\u0142a do kuchni na herbat\u0119 i zamar\u0142a w drzwiach. Inna Siergiejewna, trzymaj\u0105c telefon przy uchu, chodzi\u0142a tam i z powrotem po pokoju:<\/p>\n\n\n\n
Co\u015b zaskoczy\u0142o Marin\u0119. Cicho wr\u00f3ci\u0142a do sypialni, wyj\u0119\u0142a z komody stare pude\u0142ko z dokumentami i wyci\u0105gn\u0119\u0142a po\u017c\u00f3\u0142k\u0142\u0105 kartk\u0119. Akt darowizny. Babcia Vera da\u0142a jej dom. Jest pani\u0105 domu.<\/p>\n\n\n\n
Marina przesun\u0119\u0142a palcami po stronie. Nigdy nie przysz\u0142o jej do g\u0142owy, \u017ceby dowodzi\u0107 swoich praw. Nie by\u0142o komu tego udowadnia\u0107. Oleg ju\u017c wiedzia\u0142, \u017ce dom nale\u017cy do niej.<\/p>\n\n\n\n
Ale teraz\u2026<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142a na skraju \u0142\u00f3\u017cka, obok \u015bpi\u0105cego syna. W jej g\u0142owie powoli, ale wyra\u017anie zacz\u0119\u0142a formowa\u0107 si\u0119 my\u015bl: \u201eA co, je\u015bli\u2026 A co, je\u015bli to m\u00f3j dom \u2013 i moje zasady?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy od wielu miesi\u0119cy Marina poczu\u0142a przyp\u0142yw energii. Nie oburzenia, nie urazy \u2013 po prostu energii. W jej duszy rodzi\u0142o si\u0119 co\u015b nowego, co\u015b, co nie mia\u0142o jeszcze nazwy.<\/p>\n\n\n\n
Marina obudzi\u0142a si\u0119 zdeterminowana. Rano, kiedy Inna Siergiejewna wyjecha\u0142a do kole\u017canki, Timur jeszcze nie wr\u00f3ci\u0142 z uczelni, czeka\u0142a na powr\u00f3t Olega z pracy. Przyszed\u0142 na lunch, zm\u0119czony jak zwykle. Misza bawi\u0142 si\u0119 w kojcu grzechotk\u0105,<\/p>\n\n\n\n
\u201eMusimy porozmawia\u0107\u201d \u2013 Marina postawi\u0142a przed nim talerz barszczu. \u201eCo\u015b si\u0119 sta\u0142o?\u201d Spojrza\u0142 na \u017con\u0119, zauwa\u017caj\u0105c nietypow\u0105 nut\u0119 w jej g\u0142osie. \u201ePostanowi\u0142em za\u0142o\u017cy\u0107 warsztat w pokoju na zapleczu i zacz\u0105\u0107 szy\u0107. Potrzebujemy pieni\u0119dzy. Twoja matka ma do mnie pretensje, \u017ce nic nie robi\u0119\u201d. \u0141y\u017cka zamar\u0142a mu w po\u0142owie drogi do ust.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMaj\u0105 nogi\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a spokojnie Marina, wycieraj\u0105c st\u00f3\u0142. \u201eMog\u0105 i\u015b\u0107 do agenta nieruchomo\u015bci. Nic im nie jestem winna. Zapewni\u0142am tymczasowe schronienie. My\u015bl\u0119, \u017ce trzy miesi\u0105ce wystarcz\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Oleg od\u0142o\u017cy\u0142 \u0142y\u017ck\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiem. Dlatego daj\u0119 jej miesi\u0105c. Niech poszuka sobie mieszkania albo pogodzi si\u0119 z m\u0119\u017cem. I si\u0119 wyprowadzi.<\/p>\n\n\n\n
Oleg westchn\u0105\u0142, ale nie sprzeciwi\u0142 si\u0119. W g\u0142\u0119bi duszy wiedzia\u0142, \u017ce \u017cona ma racj\u0119. Samo powiedzenie o tym matce\u2026 Sama my\u015bl o tym przyprawia\u0142a go o b\u00f3l g\u0142owy.<\/p>\n\n\n\n
Wiecz\u00f3r okaza\u0142 si\u0119 duszny. Marina zmywa\u0142a naczynia, gdy trzasn\u0119\u0142y drzwi wej\u015bciowe. Oleg wr\u00f3ci\u0142 z pracy wcze\u015bniej ni\u017c zwykle, a za nim Inna Siergiejewna i Timur. Po napi\u0119tej twarzy m\u0119\u017ca pozna\u0142a, \u017ce rozmowa si\u0119 odby\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo prawda?\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a te\u015bciowa od progu, rzucaj\u0105c torb\u0119 na krzes\u0142o z tak\u0105 si\u0142\u0105, \u017ce si\u0119 przewr\u00f3ci\u0142o. \u201eWyrzucasz nas?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Marina spokojnie wytar\u0142a r\u0119ce r\u0119cznikiem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tymczasowo? \u2013 g\u0142os te\u015bciowej za\u0142ama\u0142 si\u0119 w pisku. \u2013 Dok\u0105d mamy i\u015b\u0107? Chcesz, \u017ceby\u015bmy z Timurem zamieszkali pod mostem? Po tym wszystkim, co dla ciebie zrobi\u0142am! Nie spa\u0142am w nocy, kiedy chorowa\u0142a\u015b! Pracowa\u0142am na dwa etaty, \u017ceby\u015b mog\u0142a i\u015b\u0107 na studia!<\/p>\n\n\n\n
\u0141zy sp\u0142ywa\u0142y jej po policzkach, rozmazuj\u0105c tusz do rz\u0119s. Opad\u0142a na krzes\u0142o, zakrywaj\u0105c twarz d\u0142o\u0144mi:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Odda\u0142em ci ca\u0142e swoje \u017cycie\u2026 A teraz\u2026 Nikt mnie nie potrzebuje\u2026 Wyrzucasz mnie jak star\u0105 szmat\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, to wszystko, co mo\u017cemy zrobi\u0107\u201d \u2013 g\u0142os Olega dr\u017ca\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Timur, kt\u00f3ry sta\u0142 w drzwiach, nagle zrobi\u0142 krok naprz\u00f3d:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, mo\u017ce to wystarczy? \u2013 Inna Siergiejewna urwa\u0142a w p\u00f3\u0142 zdania. Jej oczy rozszerzy\u0142y si\u0119 ze zdziwienia. Syn nigdy jej nie sprzeciwia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co powiedzia\u0142e\u015b? \u2013 Jej g\u0142os sta\u0142 si\u0119 cichy i gro\u017any. \u2013 Do\u015b\u0107 \u2013 powt\u00f3rzy\u0142 Timur ciszej. \u2013 Mieszkamy z nimi ju\u017c tak d\u0142ugo. Mog\u0119 znale\u017a\u0107 prac\u0119. Mam ju\u017c osiemna\u015bcie lat. \u2013 Ty? \u2013 Inna zerwa\u0142a si\u0119 z krzes\u0142a. \u2013 Jeste\u015b jeszcze dzieckiem! My\u015blisz, \u017ce tak \u0142atwo jest pracowa\u0107? A co ze studiami? Chcesz rzuci\u0107 studia? W pokoju zapad\u0142a cisza. Inna Siergiejewna patrzy\u0142a z zak\u0142opotaniem to na syna, to na synow\u0105, jakby widzia\u0142a ich po raz pierwszy. Jej usta dr\u017ca\u0142y, a w oczach malowa\u0142o si\u0119 co\u015b pomi\u0119dzy gniewem a strachem.<\/p>\n\n\n\n
Marina podesz\u0142a do drzwi i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
Wysz\u0142a na werand\u0119 z fili\u017cank\u0105 kawy, zostawiaj\u0105c za sob\u0105 ci\u0119\u017ck\u0105 cisz\u0119. Po raz pierwszy od dawna mog\u0142a swobodnie oddycha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Za nim s\u0142ycha\u0107 by\u0142o g\u0142os Olega:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, decyzja zapad\u0142a. Damy ci miesi\u0105c i obiecuj\u0119, \u017ce pomog\u0119 finansowo. Co miesi\u0105c, bez upomnie\u0144. Ale musisz znale\u017a\u0107 sobie w\u0142asne mieszkanie.<\/p>\n\n\n\n
Inna Siergiejewna zaszlocha\u0142a po raz ostatni i ucich\u0142a, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119, \u017ce przegra\u0142a t\u0119 rund\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Przeprowadzka zaj\u0119\u0142a tylko jeden dzie\u0144. Inna Siergiejewna metodycznie pakowa\u0142a swoje rzeczy, g\u0142o\u015bno rozmawiaj\u0105c przez telefon:<\/p>\n\n\n\n
Timur w milczeniu ni\u00f3s\u0142 torby, unikaj\u0105c spojrzenia Mariny. W jego oczach mo\u017cna by\u0142o wyczyta\u0107 co\u015b w rodzaju przeprosin. Pewnego razu, gdy Inna Siergiejewna wysz\u0142a na podw\u00f3rze, powiedzia\u0142 cicho:<\/p>\n\n\n\n
Marina tylko skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. S\u0142owa nie by\u0142y potrzebne.<\/p>\n\n\n\n
Oleg pom\u00f3g\u0142 za\u0142adowa\u0107 rzeczy do taks\u00f3wki, marszcz\u0105c brwi i zerkaj\u0105c na zegarek. Wzi\u0105\u0142 dzie\u0144 wolny w pracy na t\u0119 przeprowadzk\u0119 i teraz spieszy\u0142 si\u0119, \u017ceby wszystko sko\u0144czy\u0107 przed wieczorem.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy wyniesiono ostatni\u0105 torb\u0119, Inna Siergiejewna zatrzyma\u0142a si\u0119 w drzwiach. Jej wzrok przesun\u0105\u0142 si\u0119 po pokoju, kt\u00f3ry zajmowa\u0142a przez prawie pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eC\u00f3\u017c\u201d \u2013 powiedzia\u0142a gorzko \u2013 \u201edzieci dorastaj\u0105 i zapominaj\u0105 o wdzi\u0119czno\u015bci\u201d. Kiedy drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 za nimi, w domu zapad\u0142a niezwyk\u0142a cisza. Marina otworzy\u0142a szeroko okna, wpuszczaj\u0105c \u015bwie\u017ce powietrze. Stan\u0119\u0142a na \u015brodku pokoju, czuj\u0105c dziwne uczucie \u2013 mieszanin\u0119 ulgi i lekkiego smutku.<\/p>\n\n\n\n
Dosta\u0142am nowe zas\u0142ony z antresoli \u2013 lekkie, z drobnym wzorem, kt\u00f3re od dawna chcia\u0142am powiesi\u0107. W \u0142azience wymieni\u0142am zu\u017cyty dywanik, przykr\u0119ci\u0142am filtr do wody do kranu w kuchni \u2013 wszystko, co odk\u0142ada\u0142am \u201ena p\u00f3\u017aniej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zmieni\u0142a po\u015bciel w dawnym pokoju te\u015bciowej, wyrzuci\u0142a stary materac, kt\u00f3ry Inna Siergiejewna uwa\u017ca\u0142a za \u201enajwygodniejszy\u201d. Wytar\u0142a kurz z p\u00f3\u0142ek, na kt\u00f3rych rano sta\u0142y zdj\u0119cia w ci\u0119\u017ckich ramkach \u2013 Olega jako dziecka, Timura jako ucznia pierwszej klasy, jej zmar\u0142ego dziadka w mundurze.<\/p>\n\n\n\n
Misza chodzi\u0142 za ni\u0105, zagl\u0105daj\u0105c w ka\u017cdy k\u0105t, jakby szuka\u0142 zaginionych mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Przela\u0142em mamie pieni\u0105dze. Dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy, tak jak si\u0119 um\u00f3wili\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze\u201d \u2013 zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do niego. \u201eWiesz, nie mia\u0142am zamiaru\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eRozumiem\u201d \u2013 skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. \u201eJeste\u015b po prostu zm\u0119czony. Wszyscy jeste\u015bmy zm\u0119czeni\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Misza wbieg\u0142 do kuchni z samochodzikiem-zabawk\u0105, weso\u0142o trajkocz\u0105c w swoim dzieci\u0119cym j\u0119zyku. Marina podnios\u0142a syna i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u017bycie wraca\u0142o do swojego zwyk\u0142ego rytmu \u2013 spokojnego, miarowego, bez ostrych kraw\u0119dzi i uszczypliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej, kiedy Misza zasn\u0119\u0142a, wyj\u0119\u0142a z szafy pude\u0142ko ze starymi wykrojami. Kiedy\u015b szy\u0142a. Teraz pora na wspomnienia?<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142o p\u00f3\u0142 roku. Weranda, usiana m\u0142odymi winogronami, sta\u0142a si\u0119 ulubionym miejscem Mariny. Siedzia\u0142a w wiklinowym fotelu, z podci\u0105gni\u0119tymi nogami, i patrzy\u0142a, jak Oleg czaruje nad grillem. Zapach sma\u017conego mi\u0119sa miesza\u0142 si\u0119 z aromatem \u015bwie\u017co skoszonej trawy.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jak si\u0119 miewa Misza? \u2014 zapyta\u0142 Oleg, obracaj\u0105c szasz\u0142yk. \u2014 \u015api \u2014 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Marina. \u2014 Biega\u0142 ca\u0142y dzie\u0144. Telefon w jej d\u0142oni cicho zadzwoni\u0142. Nowa wiadomo\u015b\u0107: \u201eCzy mo\u017cesz mi zrobi\u0107 tak\u0105 jak na zdj\u0119ciu?\u201d. Pod tekstem widnia\u0142o zdj\u0119cie sukienki podobnej do tej, kt\u00f3r\u0105 tydzie\u0144 temu umie\u015bci\u0142a w swoim nowym sklepie internetowym.<\/p>\n\n\n\n
Marina przesun\u0119\u0142a palcem po ekranie. Trzecie zlecenie na dzi\u015b. Niewielkie, ale jej w\u0142asny warsztat zacz\u0105\u0142 przynosi\u0107 nie tylko przyjemno\u015b\u0107, ale i doch\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNowy porz\u0105dek\u201d \u2013 spojrza\u0142a w g\u00f3r\u0119. \u201eWiesz, czasami my\u015bl\u0119, \u017ce to wszystko sen\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142 obok niej i wzi\u0105\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119:<\/p>\n\n\n\n
Marina skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. Nauczy\u0142a si\u0119 broni\u0107 swojej przestrzeni i czasu. I nie by\u0142o to ju\u017c takie straszne, jak si\u0119 wydawa\u0142o wcze\u015bniej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Kwietniowe s\u0142o\u0144ce pra\u017cy\u0142o j\u0105 w oczy, zmuszaj\u0105c do mru\u017cenia oczu. Marina pcha\u0142a w\u00f3zek po wyboistej \u015bcie\u017cce, lawiruj\u0105c mi\u0119dzy ka\u0142u\u017cami. Torby z zakupami ci\u0105\u017cy\u0142y \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":29,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-28","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28\/revisions\/30"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/29"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/central.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}